Onze mailbox ontploft dezer dagen bijna van de analyses over de brexit. Eén ding komt telkens terug: de uitstap van Groot-Brittannië uit de Europese Unie komt de stabiliteit van de wereldeconomie niet ten goede. Steeds meer economen en strategen zien die stap als een probleem. Iedereen heeft de afgelopen jaren kunnen vaststellen dat de wereldeconomie zich maar deels heeft hersteld van de westerse bankencrisis in 2008-2009. Een depressie werd vermeden, maar de gemiddelde groei bedraagt met 2,5 % nog nauwelijks de helft van midden vorig decennium, ...

Onze mailbox ontploft dezer dagen bijna van de analyses over de brexit. Eén ding komt telkens terug: de uitstap van Groot-Brittannië uit de Europese Unie komt de stabiliteit van de wereldeconomie niet ten goede. Steeds meer economen en strategen zien die stap als een probleem. Iedereen heeft de afgelopen jaren kunnen vaststellen dat de wereldeconomie zich maar deels heeft hersteld van de westerse bankencrisis in 2008-2009. Een depressie werd vermeden, maar de gemiddelde groei bedraagt met 2,5 % nog nauwelijks de helft van midden vorig decennium, toen de wereldeconomie met sprekend gemak groeicijfers van 4 à 5 % behaalde. Het verschil tussen dit jaar en de voorgaande jaren is dat de hoop is vervlogen dat we snel weer naar groeicijfers van 3 % en meer terugkeren. De jongste jaren was de overheersende consensus onder economen dat de groeiversnelling slechts een kwestie van tijd was en enkel werd vertraagd door de een of andere gebeurtenis. Nu wordt het lagere groeiritme eerder als iets vaststaands beschouwd. Maar we mogen geen te donkere bril opzetten. De groei is nog voldoende om niet meteen stil te vallen, wat in Japan en de eurozone wel is gebeurd. De onzekerheid is wel toegenomen. In de politieke wereld ontbreekt de slagkracht om het brexitdebacle aan te pakken. Verder is de doeltreffendheid van het beleid van de centrale banken manifest over haar hoogtepunt heen, en zijn schulden niet alleen meer een probleem van de geïndustrialiseerde wereld. Deels door al die factoren zijn we erg voorzichtig gepositioneerd voor dit jaar, omdat we aanvoelden dat dit een impact zou hebben op de financiële markten. Dat wil niet zeggen dat we ook voor de volgende jaren voorzichtigheid prediken. Wellicht wordt ook de start van 2017 nog moeilijk, maar we zien wel degelijk licht aan het eind van de tunnel. We zien ook potentieel in de opkomende markten, al zullen velen dat merkwaardig vinden. De winsten op de financiële markten zouden de komende jaren dus weleens elders te rapen vallen dan de voorgaande jaren, zoals de prijsevolutie van de edelmetalen de voorbije zes maanden al heeft geïllustreerd. Zo blijven we ook bij ons standpunt dat de landbouwsector de eerstvolgende jaren bovengemiddelde returns zal bieden. Ook de opkomende markten houden we, net zoals Japan en de energiesector, nauwlettend in het oog om de komende maanden te kunnen toeslaan. En het is verre van uitgesloten dat ook de waardering van de klassieke westerse beleggingen voldoende terugvallen, zodat zich ook daar kansen aandienen. De volgende zes à twaalf maanden zouden weleens een mooie periode kunnen worden om te zaaien, om de jaren nadien koerswinsten te kunnen oogsten.DE VOLGENDE ZES À TWAALF MAANDEN ZOUDEN WELEENS EEN MOOIE PERIODE KUNNEN WORDEN OM TE ZAAIEN.