In februari prikkelt het Zwitserse skistation van Villars-sur-Ollon steevast de zinnen. Sneeuw alom, veel zon en toeristen bij bosjes op de piste. Maar als de toeristen verpozen, trekken de locals naar de besneeuwde hellingen. Om na de dagtaak op de latten te ontspannen. Een van hen is de 42-jarige Eric Krol, vroeger sportjournalist bij RTBftelevisie. Hij is er directeur-generaal van de plaatselijke golfclub. En meteen ook de enige Belg die zo'n positie bekleedt in het buitenland.
...

In februari prikkelt het Zwitserse skistation van Villars-sur-Ollon steevast de zinnen. Sneeuw alom, veel zon en toeristen bij bosjes op de piste. Maar als de toeristen verpozen, trekken de locals naar de besneeuwde hellingen. Om na de dagtaak op de latten te ontspannen. Een van hen is de 42-jarige Eric Krol, vroeger sportjournalist bij RTBftelevisie. Hij is er directeur-generaal van de plaatselijke golfclub. En meteen ook de enige Belg die zo'n positie bekleedt in het buitenland. De golfclub van Villars is een 18 holes, par 70, van 5300 meter, gelegen op een gemiddelde hoogte van 1600 meter. "De balletjes suizen er 15 procent verder," vertelt Krol ons aan de telefoon met een licht Zwitserse tongval. Hij woont er dan ook al sinds november 2001, toen hij aan de Reyerslaan verlof zonder wedde nam. De man die vijf keer Belgisch kampioen kunstschaatsen werd en deelnam aan verscheidene Europese en Wereldkampioenschappen, was ontgoocheld over de beperkte middelen die hij kreeg bij de Franstalige televisie en besliste terug te keren naar de bergen die hij zo goed kende, omdat hij er in zijn jeugd eindeloze uren had getraind. Eric Krol werd eerst manager van de skischool in Villars en ging zich dan aanbieden toen de lokale golfclub een directeur zocht. Met zijn handicap 9 wist hij waarover hij praatte. "Van de vijftig kandidaten hielden ze er eerst twaalf over en bleven er na een tweede selectie nog drie over. "Ik stond daar tegenover echte clubdirecteurs die veel meer ervaring hadden op het gebied van terreinonderhoud of sociaal recht. Maar het was mijn kennis van de media die beslissend was. De golfclub wilde bekendheid verwerven en nieuwe leden aantrekken. Communicatie was vijftien jaar lang mijn specialiteit en dat overtuigde de eigenaars."Ondertussen heeft Eric le Belge, zoals ze hem daar noemen, zich zeer goed geïntegreerd. Als directeur-generaal leidt hij er niet alleen de golfclub, maar ook het restaurant dat 's winters in het skiseizoen gemiddeld vijfhonderd maaltijden per middag serveert. "We bevinden ons naast de Mont Blanc, te midden van de skipistes. Je kan er ook eindeloos gaan langlaufen of sneeuwschoenlopen." In 2003 werd het terrein helemaal opnieuw aangelegd en naast de 507 leden (onder wie de F1-coureurs David Coulthard en Jacques Villeneuve) leeft de club van de zomerse green-fees en de Club Med, net ernaast gelegen. "Toen ik hier aankwam, waren er maar 205 leden en zat er een put van 120.000 euro in de kas. Nu verdienen we 75.000 euro per jaar." En het terrein? "Het is natuurlijk een alpijnse golfbaan, maar toch is ze niet al te hellend. Mensen die geen al te goede conditie hebben, geven we de raad om de laatste negen holes af te werken met een karretje, want we zitten hier op grote hoogte. Maar eigenlijk is de baan fysiek niet veeleisender dan de Five Nations van Méan of Durbuy, bijvoorbeeld." John Baete John Baete