Een oude jutefabriek omvormen tot theaterzaal... Op het eerste gezicht lijkt het een dwaas idee; in de praktijk is de verbouwing meesterlijk uitgevoerd door het Gentse architectenbureau Coussée & Goris. De bouw"heren", het echtpaar Guy van Canneyt en Ann Bongers, hebben een voorliefde voor het patrimonium. Met hun steun hebben de architecten in de haven van Roeselare een eenvoudig, maar efficiënt en functioneel resultaat verwezenlijkt.
...

Een oude jutefabriek omvormen tot theaterzaal... Op het eerste gezicht lijkt het een dwaas idee; in de praktijk is de verbouwing meesterlijk uitgevoerd door het Gentse architectenbureau Coussée & Goris. De bouw"heren", het echtpaar Guy van Canneyt en Ann Bongers, hebben een voorliefde voor het patrimonium. Met hun steun hebben de architecten in de haven van Roeselare een eenvoudig, maar efficiënt en functioneel resultaat verwezenlijkt. Een blik op het verleden leert ons dat van Canneyt senior eigenaar was van de oude gebouwen van het familiebedrijf - dat vandaag even verderop is gevestigd. Het "Fabriekspand" stond leeg. De Vlaamse belasting op leegstaande gebouwen deed van Canneyt senior beslissen tot een afbraak van het gebouw. Maar dat was buiten de wilskracht van zijn zoon Guy van Canneyt gerekend. Hij wilde het verlaten plekje uit zijn verlamming halen. Junior deed een beroep op het vakkundig advies van kunstenaars, audiovisuele professionals en van de verantwoordelijken van Torhout Werchter. Weldra kwam hij tot het besluit dat de afmetingen van de vroegere machinekamer (ongeveer 3000 m²) perfect geschikt waren voor de organisatie van evenementen. Dat er in de omgeving geen enkele soortgelijke mogelijkheid bestond, sterkte hem in de overtuiging. Hij nam de uitdaging aan. MINIMALISTISCHE INGREPEN."We wilden het gebouw niet esthetisch of "mooi" maken, maar tot een functioneel geheel omvormen, waarbij de oorspronkelijke sfeer bewaard bleef," verklaart Ralf Coussée. "Dit credo was onze leidraad gedurende het hele project. Via eenvoudige ingrepen wilden we het gebouw een plaats geven binnen de hedendaagse samenleving. Het geraamte was van een uitstekende kwaliteit; dat is een van de hoofdkenmerken van het gebouw. Bijgevolg hebben we aan de buitenkant amper iets veranderd. De gevel en de vormen van de ramen bleven behouden, om de sfeer te vrijwaren. De beschadigde betonnen trap hebben we gewoon met metaal bekleed. Ook de oude schoorsteen bleef bewaard en komt 's nachts uitstekend tot zijn recht dankzij een aangepaste verlichting." Binnen werd dezelfde logica gevolgd. "Het gebouw moest zo ongeschonden mogelijk blijven," vervolgt Ralf Coussée. "De schoonheid ligt hier immers precies in de harmonie van de plek." Rond de grote zaal werden specifieke ruimtes voorzien die onderling verbonden zijn. Deze conferentiezaal wordt omgevormd tot vestiaire wanneer er voorstellingen plaatsvinden. Een kleine gang geeft toegang tot een hooggelegen en uiterst lichte bar die uitgeeft op de grote zaal. Enkele trapjes leiden naar een kleine zaal die rechtstreeks in verbinding staat met de keukens. De grote zaal wordt afwisselend bepaald door het zwarte plafond, het warme rood van de naakte baksteen, het grijs van de betonnen vloer en de metalen elementen. De zuilen van de oorspronkelijke structuur zijn eveneens bewaard gebleven. Met behulp van zwarte theatergordijnen kan de zaal in kleinere stukken worden opgedeeld. Het geheel heeft een uitzonderlijk homogeen karakter.De architecten hebben hun ontwerp tot in de kleinste details doorgetrokken; ze ontwierpen dan ook het volledige meubilair. Daarbij mikten ze op een licht design dat toch alomtegenwoordig is. De demonteerbare bar van de grote zaal, de "tafelkrukken" van de bovenste ruimte: alles werd ontworpen om deel uit te maken van het geheel. Ook de presentatiebrochure van het Fabriekspand werd in die zin opgevat.VERBEELDING AAN DE MACHT.Het Fabriekspand doet zijn voordeel met de ruimtelijke situatie. Het ligt op een steenworp van het stadscentrum en toch vlakbij de autosnelweg en het station. Het pand ligt in de haven, dus is er geen gevaar voor geluidsoverlast 's avonds of in het weekend. Er is parkeerruimte genoeg naast het kanaal. "We mogen ook niet vergeten dat dankzij deze herwaardering geen nieuwe bouwgronden werden verkwist buiten de stad, waar men een weinig esthetisch verantwoorde "doos" zou hebben neergeplant", merkt Ralf Coussée nog op.Concerten, seminaries, conferenties, vergaderingen en zelfs trouwfeesten... de lijst van evenementen die het Fabriekspand organiseert is ellenlang. Ann Bongers, de echtgenote van Guy van Canneyt, staat in voor de coördinatie. "Een van de sleutels tot ons succes is de totale vrijheid die we de gebruikers geven, zodat ze hun creativiteit de vrije loop kunnen laten," aldus Guy van Canneyt. Voor hem overtreft de realiteit alle verwachtingen. "We hadden nooit gedacht dat ons concept zo zou aanslaan," zegt hij verwonderd. "Zoveel enthousiasme. Dat doet ons plezier." VERONIQUE PIRSON