Antwerpen en de haven hebben altijd een centrale rol gespeeld in mijn leven. Wij leefden thuis als een driegeneratiegezin: grootouders, ouders, mijn zus en ik. Mijn grootvader was natiebaas bij Trouw Natie, een graanoverslagbedrijf. Mijn vader was natiebaas en werkdeken van Katoen Natie. Hij trok bepaalde krijtlijnen, maar daarbinnen kreeg ik veel vrijheid om actief te zijn: in sport, de studentenpolitiek, het uitgaansleven. Ik probeer dat ook met mijn kinderen te doen. Al geef ik graag toe dat de verdienste voor hun opvoeding bij mijn vrouw Karine ligt.
...

Antwerpen en de haven hebben altijd een centrale rol gespeeld in mijn leven. Wij leefden thuis als een driegeneratiegezin: grootouders, ouders, mijn zus en ik. Mijn grootvader was natiebaas bij Trouw Natie, een graanoverslagbedrijf. Mijn vader was natiebaas en werkdeken van Katoen Natie. Hij trok bepaalde krijtlijnen, maar daarbinnen kreeg ik veel vrijheid om actief te zijn: in sport, de studentenpolitiek, het uitgaansleven. Ik probeer dat ook met mijn kinderen te doen. Al geef ik graag toe dat de verdienste voor hun opvoeding bij mijn vrouw Karine ligt. Een van de belangrijkste beslissingen die ik ooit heb genomen, was na mijn rechtenstudies in Leuven verder te studeren aan de Vlerick-school in Gent. Behalve mijn vader is ook André Vlerick een bepalende figuur geweest in mijn carrière. Recht voor de vuist, straightforward. Hij geloofde in wat hij deed en dat werkte aanstekelijk. Wanneer ik een situatie analyseer, zoek ik naar de goede punten, maar vooral naar de mogelijke moeilijkheden. En ik handel dan in functie daarvan. Dat leverde me een reputatie op dat ik de dingen soms scherp stel en dat werd me niet altijd in dank afgenomen. Maar het heeft geen zin jezelf iets wijs te maken dat niet overeenstemt met de realiteit. Kinderen moeten doen wat ze graag doen. Stefan zit in het leger, Yves in de muziek, Carl is gebeten door het ondernemen. Ik denk zoals elke vader een stuk dynastiek, maar je bent het aan je bedrijf, jezelf en je kinderen verplicht om realistisch te zijn. Wanneer je een bedrijf kan leiden, is dat plezant. Maar heb je de capaciteiten niet, dan is het een vergiftigd geschenk. Dan ga je dood van de stress. Carl leert nu de zaken op de vloer en stap voor stap maakt hij zich het metier van het leidinggeven eigen. Hoe ver hem dat brengt, weet ik niet. Zelf heb ik een volledig vlakke loopbaan gehad: ik ben altijd baas geweest. Na mijn Vlerick-studies ben ik begonnen in een KMO, het staalbouwbedrijf Steyaert-Heene uit Eeklo, en in 1978 ben ik met mijn eigen bedrijf begonnen: Veldboerke, een distributeur van biologische groenten, fruit en melkproducten. Dat zijn sleutelmomenten geweest in mijn carrière. Ik kreeg er interesse voor engineering en technologie, en de principes van de kleine bedrijfsstructuur van Veldboerke zijn mijn geloofsleer gebleven, ook toen ik in 1981 bij Katoen Natie begon. Manager van het Jaar worden was op een andere manier een mijlpaal. Als bedrijf kreeg je daardoor op een zeer positieve manier een platform en naambekendheid. Het is een toegevoegde waarde voor de branding van de onderneming en voor de persoon die er de emanatie van is. Tijdens de 22 jaar dat ik deken van Katoen Natie ben, zijn we elk jaar gegroeid, zowel in omzet als in cashflow: van 7 miljoen naar 600 miljoen euro omzet, en van zestig naar meer dan 6000 medewerkers. Twintig, dertig jaar geleden stond werken centraal, nu staat vrije tijd centraal. Toen ik begon, was Katoen Natie een havenbedrijf pur sang, nu staat Antwerpen nog voor 5 tot 10 % van de omzet, en is de rest logistiek. Wij moeten ons als bedrijf constant aanpassen, en tegelijk onze specifieke cultuur en filosofie handhaven in een steeds concurrentiëlere omgeving. Ik vermoed dat het veranderingstempo de komende jaren alleen maar zal versnellen: er is steeds meer informatie steeds makkelijker vindbaar en de administratieve vereenvoudiging botst op een muur van nieuwe wetten die inspelen op steeds weer veranderende omstandigheden. Ik vrees dat er nog weinigen zullen zijn die verantwoordelijkheid willen opnemen. De opkomst van China? De Chinezen zijn hier al: PSA en Hutchison zitten al in Antwerpen, Zeebrugge, Vlissingen, Rotterdam. In de logistiek beperken ze zich voorlopig nog tot hun hinterland, en hebben ze geen overgesofisticeerde apparaten nodig omdat hun arbeidskrachten zo goedkoop zijn." L.H."Twintig, dertig jaar geleden stond werken centraal, vandaag is dat vrije tijd."