Met zijn ietwat kinderlijke, cartooneske stijl is Edgard Tytgat niet de meest geliefde kunstenaar onder de Belgische modernisten. Maar onder die naïviteit schuilt een scherpe observator van het moderne leven. Zijn onderwerpen gaan verder dan de volkse kermis-, variété- en circusscènes, waarvoor hij het bekendst is. Ook thema's als voyeurisme, seksualiteit, fabels en mythologische geschied...

Met zijn ietwat kinderlijke, cartooneske stijl is Edgard Tytgat niet de meest geliefde kunstenaar onder de Belgische modernisten. Maar onder die naïviteit schuilt een scherpe observator van het moderne leven. Zijn onderwerpen gaan verder dan de volkse kermis-, variété- en circusscènes, waarvoor hij het bekendst is. Ook thema's als voyeurisme, seksualiteit, fabels en mythologische geschiedenis goot hij in heldere, eenvoudige composities. Vaak geven die blijk van een soort onhandige theatraliteit. De filmische sfeer in zijn werk deed curator Peter Carpreau denken aan de filmmaker Gust Van den Berghe. Samen staken ze een brede tentoonstelling in elkaar, die vanaf dit weekend te zien is in het Leuvense Museum M. Ze tonen een oeuvre dat invloeden heeft ondergaan van het surrealisme, het expressionisme en het postimpressionisme, maar dat finaal moeilijk te catalogeren valt. Dat vond Tytgat zelf helemaal niet zo erg: hij haatte de vakjes waarin kunstcritici en galeriehouders artiesten willen duwen. Op enkele jaren in Brugge na woonde Tytgat in Brussel. Hij begon zijn carrière in de steendrukkerij van zijn vader, waar hij zijn passie voor grafiek en druktechnieken ontdekte. Aan de academie in Brussel raakte hij bevriend met Rik Wouters, met wie hij een atelier in Watermaal deelde. Via de Brusselse galerie Giroux werd Tytgat wat bekender, net vóór de Eerste Wereldoorlog. Tijdens de oorlog kreeg hij in ballingschap in Londen een creatieve boost. In 1920 kwam hij naar België terug en bouwde een atelierwoning in Woluwe. Via de galeries Sélection en Centaure in Brussel raakte hij tijdens het interbellum snel ingeburgerd bij bemiddelde verzamelaars die het Belgische expressionisme volgden. Net voor zijn dood in 1957 kreeg hij een retrospectieve in Brussel. Zestig jaar later doet Museum M dat eerbetoon nog eens over. Edgard Tytgat, herinnering aan een geliefd venster, van 8 december tot 8 april in Museum M in Leuven Thijs Demeulemeester