Johan Vande Lanotte is de absolute machthebber van Oostende. Manipuleren en dreigen. Charmeren en lobbyen. Het ene dossier blokkeren om het andere binnen te halen. Nietsontziend is de SP.A-voorzitter als het erop aankomt om fondsen voor zijn stad te verwerven en investeringen aan te trekken.
...

Johan Vande Lanotte is de absolute machthebber van Oostende. Manipuleren en dreigen. Charmeren en lobbyen. Het ene dossier blokkeren om het andere binnen te halen. Nietsontziend is de SP.A-voorzitter als het erop aankomt om fondsen voor zijn stad te verwerven en investeringen aan te trekken. Bovendien weegt hij op zowat alle belangrijke dossiers. Een voorbeeld? Officieel heeft Vande Lanotte geen zier zeggenschap over de Oostendse vismijn (zie blz. 18). Hierover door ons gepolst, weigerde hij commentaar. Toch stuurt het personeel discreet een kopie van de mails die we hierover voeren met de top van de vismijn. Dit is de ware macht: alles weten, alles sturen en er niet op aangesproken willen worden. Zondag 8 oktober zal blijken of de Oostendenaar dat despotisme pikt. Het antwoord is meer dan waarschijnlijk positief. Men moet blind zijn om niet te zien dat Oostende - nog niet zolang geleden een grauwe, vuile stad - de voorbije jaren een gedaanteverwisseling heeft ondergaan. De Koningin der Badsteden staat opnieuw op de kaart, ook als economische regio. De SP.A-voorzitter zei ooit terecht dat Oostende in Brussel altijd mee aan tafel zit. Dat heeft de stad uitsluitend aan hem te danken. Er zijn nog regio's die door lokale potentaten massaal veel overheidsinvesteringen aantrekken. Hasselt, bijvoorbeeld, zou zonder toenmalig SP.A-partijvoorzitter Steve Stevaert nooit hebben kunnen uitgroeien tot voorbeeldstad van het 'gratisbeleid'. En dan zullen we het niet eens hebben over de subsidies die naar steden als Luik, Ath en Bergen vloeien. Lokale mandatarissen worden pas populair als ze voldoende 'wegen' in Brussel. Zij maken het verschil. Dat is in se een spijtige zaak. De steun voor de regio dreigt weg te vallen als de machthebber het politieke toneel verlaat (denk aan Willy Claes in Hasselt of Achiel Van Acker in Brugge). Tevens vallen regio's die niet beschikken over 'hun man in Brussel' uit de boot. Lange tijd was dat het geval voor de Kempen. Een remedie tegen dat fenomeen is er niet onmiddellijk. Verdient elke stad in moeilijkheden zijn Johan Vande Lanotte? Dat zou al snel onbetaalbaar worden. Nu al genereren lokale machthebbers handenvol geld. Te veel geld. Uiteindelijk draait de belastingbetaler op voor een regionaal beleid, waarvan men de efficiëntie dikwijls in vraag kan stellen. Beseft de kiezer in Schoten dat zijn belastinggeld vloeit naar de financiële ondersteuning van een toprestaurant (met ster) in Oostende en een 'artistieke fietsroute' in Limburg? Het alternatief is minder geld spenderen voor lokale initiatieven, maar beter verspreid en volgens objectieve normen. En investeren in infrastructuur waar het nodig is, en niet waar men best kan lobbyen. Maar waarschijnlijk is het enkele dagen voor 8 oktober het verkeerde moment om zo'n pleidooi te houden. Hans Brockmans