Niets deed twintig jaar geleden vermoeden dat Peter De Caluwe ooit tot de topdirecteuren van de internationale financiëletechnologieondernemers zou behoren. Hij is een enig kind van een Mechels werknemersgezin. Zijn vader was badmeester, zijn moeder huisvrouw. Hij studeerde meet- en regeltechniek aan het Koninklijk Technisch Atheneum van Heist-op-den-Berg. Na zijn humaniora ging hij aan de slag als verkoper bij Which Belgium, de Franse distributeur van een betaalterminal van Schlumberger Technologie. Which werkte niet met Bancontact en richtte zich op kredietkaartbetalingen, vooral in de horeca. Toch groeide het bedrijf als kool. "Op mijn 23ste was ik verkoopdirecteur en gaf ik leiding aan 30 à 40 mensen. Het was hard selling, met de voet tussen de deur. We kregen training van voormalige verkooptrainers van Xerox", vertelt De Caluwe.
...

Niets deed twintig jaar geleden vermoeden dat Peter De Caluwe ooit tot de topdirecteuren van de internationale financiëletechnologieondernemers zou behoren. Hij is een enig kind van een Mechels werknemersgezin. Zijn vader was badmeester, zijn moeder huisvrouw. Hij studeerde meet- en regeltechniek aan het Koninklijk Technisch Atheneum van Heist-op-den-Berg. Na zijn humaniora ging hij aan de slag als verkoper bij Which Belgium, de Franse distributeur van een betaalterminal van Schlumberger Technologie. Which werkte niet met Bancontact en richtte zich op kredietkaartbetalingen, vooral in de horeca. Toch groeide het bedrijf als kool. "Op mijn 23ste was ik verkoopdirecteur en gaf ik leiding aan 30 à 40 mensen. Het was hard selling, met de voet tussen de deur. We kregen training van voormalige verkooptrainers van Xerox", vertelt De Caluwe. Maar toen Which Belgium in handen van Tyco kwam, voelde De Caluwe zich er niet meer goed. "Ik vecht graag met een concurrent. Ik houd ervan mensen te motiveren en te gidsen, maar ik voelde ook dat ik capaciteiten miste om die dingen te onderbouwen. Het was een keerpunt in mijn leven. Ik had het even gehad", zegt De Caluwe. Er circuleren twee versies van die periode. In de ene neemt de jonge manager wat overmoedig ontslag, om dan te ontdekken dat niet iedereen zit te wachten op een verkoper met alleen een humanioradiploma. In de andere versie is hij na een maand of wat al onder dak bij Bank Card Company (BCC), dat in België de acceptatie van Visa en Mastercard verzorgt. Hugo Tembuyser haalde met De Caluwe een doorzetter in huis. "Hij is enorm gefocust op zakelijke successen zonder in de schijnwerpers te willen staan", typeert hij hem. Hij maakte De Caluwe verantwoordelijk voor de uitbouw van grensoverschrijdende kredietkaartacceptatie. Hij moest internationale klanten overtuigen niet enkel in België met BCC te werken, maar ook in het buitenland. Daarnaast mocht De Caluwe via de avondschool een bachelor in management en marketing halen bij Groep T in Leuven. Hij haalde er de grootste onderscheiding met zijn businesscase voor BCC om de uitgifte van bedrijfskaarten sterker te promoten. Om transacties uit het buitenland naar België te krijgen, is een groot aantal technische partners nodig. Zo leerde De Caluwe Harold Mechelynck, een van de oprichters van Ogone, kennen. Toen was dat een Brussels bedrijfje met een dozijn medewerkers. Het leverde aan webwinkeliers een onlinebetalingsplatform, dat intussen meer dan 80 betaalmiddelen accepteert, fraude bemoeilijkt en de logistiek vergemakkelijkt. "Ogone was een sprong in het ondernemerschap. Alle landen lagen nog open. Dat sprak me aan", zegt De Caluwe. Hij begon er in 2003 als operationeel directeur en nam in april 2008 op zijn 34ste de leiding over van Harold Mechelynck en co-oprichter Thierry Pierson. Ogone telde dan al 80 mensen, het was actief in vijf landen en realiseerde een omzetgroei van 40 procent per jaar. Voelde hij zich nooit een vreemde eend in dat milieu van toch vooral Franstalige bourgeoisie? De Caluwe: "Mensen als Harold, Thierry, Jean-Guillaume Zurstrassen, Grégoire de Streel en Laurent Drion (investeerders in Ogone, nvdr) hebben een gigantisch respect voor iemand die iets wil realiseren." Hij startte zonder aandelen. "In 2004-2005 hebben ze me aandelenopties voorgesteld en in de loop der jaren ben ik een kleine aandeelhouder geworden." Na de instap van het investeringsfonds Summit Partners in 2010 zat 70 procent van de aandelen bij Summit, 30 procent bij de historische aandeelhouders en het management. "Waar ik het meest trots op ben? Dat we als Belgisch bedrijf één van de drie, vier wereldspelers in elektronisch betalen zijn geworden. Dat we voor zo'n bedrag worden verkocht, heeft daar alles mee te maken." De Caluwe komt ook in het directiecomité van Ingenico. Dankzij de acquisitie kan de betaalterminalfabrikant, die in twaalf maanden 1,16 miljard euro omzet boekte, nu mee profiteren van de groei in webhandel -- waar geen betaalterminals aan te pas komen -- en aan upselling doen bij bestaande klanten die webwinkelier willen worden. Stéphane Vandervelde, CEO van de betaalterminalverhuurder Keyware, vindt de deal perfect voor De Caluwe. "Ingenico is Frans, maar de cultuur is Angelsaksisch. Er hangt een ondernemersspirit. De Caluwe zal daar zijn mannetje staan." ?BRUNO LEIJNSE"Ik vecht graag met een concurrent. Ik houd ervan mensen te motiveren en te gidsen"