Byron Nelson won 52 proftoernooien, een prestatie die dit jaar werd geëvenaard door Tiger Woods. Alleen Sam Snead, Jack Nicklaus, Ben Hogan en Arnold Palmer deden beter. Nelson had meer toernooien kunnen winnen, maar hij ging al in 1946 met pensioen, toen hij amper 34 jaar was. Piepjong, in golftermen. Nelson trok naar zijn ranch in Texas en bracht er de rest van zijn dagen door.
...

Byron Nelson won 52 proftoernooien, een prestatie die dit jaar werd geëvenaard door Tiger Woods. Alleen Sam Snead, Jack Nicklaus, Ben Hogan en Arnold Palmer deden beter. Nelson had meer toernooien kunnen winnen, maar hij ging al in 1946 met pensioen, toen hij amper 34 jaar was. Piepjong, in golftermen. Nelson trok naar zijn ranch in Texas en bracht er de rest van zijn dagen door. Op het golfparcours viel hij altijd op door zijn rust. Hij was verliefd op de grenzeloze landschappen en speelde alleen golf omdat hij op die manier voldoende verdiende om landbouwgrond, vee en een tractor te kopen. Uiteindelijk speelde hij 182.000 dollar bij elkaar. Ondertussen was de bescheiden man overal een graag geziene gast. "Ik kan weinig," zei hij graag. "Een beetje golfen, ragout maken en me gedragen. Maar daar houdt het op."Nelson werd geboren in 1912, het jaar waarin de Titanic onderging. De rivaliteit met Ben Hogan en Sam Snead was legendarisch. Het enige minder positieve dat ooit over Nelson werd geschreven, was dat hij in zijn succesvolste jaar (1945) misschien wat weinig concurrentie had. Hogan en Snead begonnen dat jaar opnieuw te spelen, maar hadden een gebrek aan training. Ondertussen was er weinig concurrentie voor Nelson, omdat veel goede spelers naar het front werden gestuurd. Nelson niet dus, omdat hij wegens problemen met zijn bloed niet in aanmerking kwam voor het leger. In 1945 speelde hij 31 toernooien, waarvan hij er achttien won, met zelfs elf op rij. Een record dat nog altijd overeind staat, net zoals zijn gemiddelde van 68,33 slagen. Nelson bezat ook de beste score over een ronde (62) en het beste totaal over vier ronden (259). Hij werd zeven keer tweede, viel nooit uit de top tien en speelde negentien keer op rij onder de zeventig. Dat jaar was hij in bloedvorm. Hij was nauwelijks dertien toen hij begon golf te spelen, eerst als caddie in Forth Worth, Texas. Later wilde Nelson golfen als hobby. Alleen sloeg toen de grote recessie toe. Golfen werd een kwestie van financieel overleven. Zijn swing was vooruit op de tijd en Nelson gebruikte ook de eerste clubs met stalen shafts. Hij sloeg met een gestrekte linkerarm en een compacte beweging. "Voor mij was dat iets machinaals. Ik dacht nooit na over mijn swing, ik wilde gewoon die bal zo snel mogelijk in het gat." Zijn balletjes volgden altijd een strakke baan. Dat was typisch voor Nelson en kwam wellicht doordat hij geregeld ging golfen op de grote vlakten in Texas, waar vaak een krachtige wind stond. John Baete