Twee weken geleden heeft Lee Westwood, op de Belfry, de British Masters gewonnen. Hij klopte daarvoor zijn landgenoot Ian Poulter. De twee spelers werden gescheiden door amper vijf slagen, met 15 onder de par voor Westwood, die de laatste dag een verbluffende 65 bij elkaar golfde. Op zijn 34ste won de Engelsman dus zijn tweede titel van het seizoen en de achttiende van zijn carrière.
...

Twee weken geleden heeft Lee Westwood, op de Belfry, de British Masters gewonnen. Hij klopte daarvoor zijn landgenoot Ian Poulter. De twee spelers werden gescheiden door amper vijf slagen, met 15 onder de par voor Westwood, die de laatste dag een verbluffende 65 bij elkaar golfde. Op zijn 34ste won de Engelsman dus zijn tweede titel van het seizoen en de achttiende van zijn carrière. Zoals altijd werd het pleit beslecht in de putting: Westwood sloeg twee putts vanop tien en twaalf meter binnen, op de zestiende ( birdie) en zeventiende ( eagle) hole. Meer was niet nodig om zijn opponent te ontwrichten. Een derde Engelsman, Mark Foster, speelt in dezelfde club als Westwood, in Worksop, en stond drie dagen aan de leiding. Maar op zondag sloeg hij zijn drive voor de elfde hole buiten het terrein, waardoor hij uiteindelijk met een laatste score van 73 op zes slagen finishte. Westwood stond te putten zoals in de grote dagen. Zoals toen hij in de Ryder Cup van 2002 tegenover Tiger Woods stond en op hetzelfde terrein op de zestiende hole een putt binnen zette van op twaalf meter. "Ik verloor die wedstrijd tegen Tiger, maar ik had in totaal toch drie punten veroverd en we klopten de Amerikanen. Ik zei dat direct tegen mijn caddie en meteen daarna lukte ik een mooie eagle. Ik hou zielsveel van de Belfry en die overwinning in de British Masters is heel belangrijk voor mij. Het was immers vier jaar geleden dat ik nog eens op Britse bodem had gewonnen." Meer zelfs: het was vier jaar geleden dat hij om het even welk toernooi had gewonnen, toen hij in mei dit jaar de Andalucia Open op zijn naam schreef. Na zijn overwinning, behaald met uitstekende lange slagen en een scherpe putting, bedankte Westwood zijn nieuwe caddie Alastair McLean. Die was eerder al de caddie van de Schot Colin Montgomerie, meer bepaald toen die acht jaar op rij de Europese Orde van Verdienste won. "Alastair hielp me vooral op zondag, als het echt serieuze werk begon. Normaal, als je ziet voor wie hij eerder al werkte. Tijdens de lente begon ik opnieuw goed te spelen en sindsdien deed ik geregeld tot de laatste dag mee voor de overwinning. De voorbije drie weken eindigde ik drie keer in de top tien en dat boezemde me vertrouwen in voor dit toernooi." Het publiek rond de achttiende hole van de Brabazon Course pakte na afloop uit met een staande ovatie voor de man uit Worksop, waar Westwood samen met echtgenote Laurae en hun twee kinderen woont, op amper een uurtje rijden van de Belfry. "Dat deed echt deugd. Voortaan zal ik altijd een fantastische herinnering overhouden aan dit terrein. Het was in ieder geval de eerste keer in mijn carrière dat ik de hele achttiende hole lang applaus kreeg. Ja, het was echt een speciaal moment. Temeer omdat er heel wat familie en vrienden van me naast het parcours stonden." John Baete