Fans van de soepele swing zagen het graag gebeuren: de Amerikaan Fred Couples, 46 jaar en winnaar van de Masters 1992, stond vorige zondag bovenin het klassement. Tot en met de veertiende hole speelde hij -5, terwijl Phil Mickelson op dat moment -7 stond. Maar dan miste Couples een unieke kans om zijn landgenoot onder druk te zetten.
...

Fans van de soepele swing zagen het graag gebeuren: de Amerikaan Fred Couples, 46 jaar en winnaar van de Masters 1992, stond vorige zondag bovenin het klassement. Tot en met de veertiende hole speelde hij -5, terwijl Phil Mickelson op dat moment -7 stond. Maar dan miste Couples een unieke kans om zijn landgenoot onder druk te zetten. Couples zag zijn bal na de drive in de pre-rough langs de linkerkant belanden, maar kreeg de bal daarna tot op een goede meter van de hole. Als die putt op een lichtjes klimmende helling (ideaal, dus...) binnen ging, keerde hij terug tot op een slag van Phil Mickelson. Maar Couples had drie putts nodig en viel terug tot op -4. Dat was meteen ook het verhaal van zijn Masters 2006 (zondag miste hij vier putts van op minder dan anderhalve meter). De Amerikaan heeft het inderdaad wel vaker moeilijk in de zone van de waarheid, en won de voorbije drie jaar dan ook geen enkel toernooi meer. Meer nog: Couples, die van de afslag naar de green op een heel hoog niveau stond te spelen, verloor zijn mooie tweede plaats aan de Zuid-Afrikaan Tim Clarke, die op -5 eindigde. Op de vijftiende hole kwam Phil Mickelson tot -8, verstevigde daarmee zijn leidersplaats en bewees nog maar eens dat hij in het korte spel een echte magiër is. De linkshandige winnaar van de Masters 2004 won nu ook editie 2006 omdat hij er andermaal in slaagde de beslissende putts binnen te tikken. Het volgende voorbeeldje illustreert dat perfect: op de zeventiende hole speelde hij par nadat hij een birdie had gemist en zijn bal ver van de hole zal belanden. Merkwaardig trouwens, hoe Mickelson twee drivers mee had in zijn tas, en bij de verre afslagen geen enkele fout maakte. Phil Mickelson (35 jaar) begon aan het laatste spel als leider bij -4, en bewees met zijn overwinning dat zijn toernooizege van 2004, zijn eerste in een major, hem inderdaad heeft veranderd. De man die vroeger makkelijk bezweek onder de druk is een taaie klant geworden, iemand die in de grote momenten blaakt van zelfvertrouwen. Vorig jaar won hij al het US PGA Championship. Het ziet er dus naar uit dat hij Tiger Woods (3de) dit jaar zal blijven plagen, na deze derde gewonnen major op een totaal van negen. Woods, vorig jaar winnaar van de Masters, werd derde ex aequo en moest het traditionele groene jasje van de winnaar afstaan aan Mickelson. Statistici onderstrepen dat Tiger Woods faalde omdat hij er niet in slaagde even goed te scoren op de pars 3 als in 2005. Een gebrek aan precisie dat hem deze keer zuur opbrak. Ondertussen kwam niemand op het idee om de nieuwe lay-out van het verlengde parcours met de vinger te wijzen... John Baete