Brasa opende drie jaar terug als nakomeling van het trendy eethuis Cuines 33. Het hedendaagse grillrestaurant is een initiatief van chef Edwin Menu, zijn echtgenote Fleur Boussy en haar broer Frederik Boussy. In Brasa stonden tot voor kort chef Maurice De Jaeger en gastvrouw Deborah Hellburg aan het roer, maar zij zijn na drie succesvolle jaren van plan zelf een restaurant te openen. In hun plaats kwamen Frederik Boussy en zijn vriendin Delphine Debever. Boussy is veel in Barcelona geweest en houdt van de losse sf...

Brasa opende drie jaar terug als nakomeling van het trendy eethuis Cuines 33. Het hedendaagse grillrestaurant is een initiatief van chef Edwin Menu, zijn echtgenote Fleur Boussy en haar broer Frederik Boussy. In Brasa stonden tot voor kort chef Maurice De Jaeger en gastvrouw Deborah Hellburg aan het roer, maar zij zijn na drie succesvolle jaren van plan zelf een restaurant te openen. In hun plaats kwamen Frederik Boussy en zijn vriendin Delphine Debever. Boussy is veel in Barcelona geweest en houdt van de losse sfeer en verse vis. De vernieuwde Brasa kreeg dan ook een azuurblauwe, gekoelde vistoonbank en een homarium in het midden van de eetzaal. Het aanbod aan vleesbereidingen is verminderd, terwijl de keuze aan visgerechten en koude en warme schaal- en schelpdieren is uitgebreid. Het is nog altijd mogelijk gerechten te delen. De kleurrijke gevel en inrichting van Brasa geven een vakantiegevoel. In de open keuken gloeit de houtskoolgrill. Het repertoire op de kaart is speels en vol invloeden uit Spanje, Zuid-Amerika en Azië. Er is ook een tapaskaart met lekkere hapjes, zoals pan con tomate (4 euro) of tempura van nobashigarnaal (8 euro). De wijnkaart biedt keuze boven 40 euro. Er zijn een twaalftal wijntjes per glas beschikbaar (van 7 tot 12 euro). Wij kozen het sharing menu (55 euro), dat een wandeling door de kaart biedt. Er verschenen bikini's, een Catalaanse croque monsieur met mozzarella, asperge en te veel truffelolie. Oester Gillardeau met ponzu en zalmeitjes was de tweede tapa. Ceviche van gemarineerde en gebrande makreel volgde in een vrije interpretatie met granaatappel, zoete aardappel, sla en avocado. Wij misten Peruaanse leche de tigre en limoen. Arroz negro kwam met gebrande calamari, flakes van buikspek van tonijn en paksoi. Een Catalaanse bereiding met in visbouillon gekookte aardappel, tomaat en kort gegaarde langoustines was lekker. Een stukje succulent vlees van Iers Hereford-rund lag in het bord met luchtige bearnaise en verzorgde seizoengroenten. Pastel de queso van gorgonzola en truffelolie stelde teleur. Meer plezier beleefden we aan het signatuurnagerecht: verse ananas van het spit verzadigd met zoute karamel en opgediend met baba au rum en vers gedraaid roomijs (14 euro). Wij aten vermakelijk en smakelijk en dat kan ook zonder grote kookkunst.