Volgende week presenteren Leo Neels en de Hoge Raad voor de Diamant de nieuwe kerncijfers van de diamantsector en het voorstel om een aangepast fiscaal regime voor de diamantairs uit te bouwen. De branche beseft maar al te goed dat er, om Rex-topman Serge Muller (zie ook blz. 30) te citeren, een einde moet komen aan het "feitelijke offshorestatuut" van de buurt rond de Pelikaansstraat.
...

Volgende week presenteren Leo Neels en de Hoge Raad voor de Diamant de nieuwe kerncijfers van de diamantsector en het voorstel om een aangepast fiscaal regime voor de diamantairs uit te bouwen. De branche beseft maar al te goed dat er, om Rex-topman Serge Muller (zie ook blz. 30) te citeren, een einde moet komen aan het "feitelijke offshorestatuut" van de buurt rond de Pelikaansstraat. Neels is vandaag nog bezig met deze delicate vingeroefening. Verleden week bracht hij de belangrijkste accountants van de sector en de toplui van de fiscale administratie rond de tafel. De advocaat van Loeff Claeys Verbeke lanceerde de idee om de diamantbedrijven een statuut te geven zoals de distributiecentra. Meer bepaald zouden ze slechts getaxeerd worden op basis van de vaste kosten die de ondernemingen maken. Dat voorstel viel niet in goede aarde bij de ambtenaren. Zij weten immers dat de gemiddelde diamanthandelaar niet echt veel moet investeren in materiaal om omzet te creëren. Een tweede denkpiste kon op meer steun rekenen. De diamantairs zouden zich kunnen engageren om een vast percentage van de omzet als belasting te betalen. Eén probleem: in de sector zijn er nogal wat praktijken die aan het oog van de fiscus ontsnappen. Een specialist: "Diamantairs kunnen de fiscus wijsmaken wat ze willen. Sommige bedrijven doen een kwart of meer van de handel in het zwart. Zo spreekt het boekdelen dat men zelfs à la Raoul Stuyck een beroep doet op fictieve ondernemingen om een witte omzet te creëren." Het gerecht houdt in dat opzicht het bedrijf Panorama International tegen het daglicht. Het bedrijf zou, aldus een directe betrokkene, fictieve facturen hebben gecreëerd met medewerking van kopstukken uit de sector. De omzet van Panorama, failliet in 1995, steeg van 325 miljoen frank (1991) tot 951 miljoen frank in 1993. Eén van de toplui van Panorama, Michel V., was ook betrokken bij de verdachte faillissementen van beursvennootschap Defever Securities en de beleggingsdochter Defort. Dat bedrijfje had zwarte en andere fortuinen van Antwerpse investeerders verduisterd. Een fiscale specialist: "De sector begrijpt dat dergelijke praktijken zijn imago schaden en wil er een einde aan maken. De vraag is wat er in de overgangsperiode gebeurt?" Als een diamantair immers van vandaag op morgen met héél zijn omzet naar boven komt, zou de fiscus wel eens geneigd kunnen zijn om retroactief op te treden. En dat zint de sector niet.