De oud-Fortis-topman ontvangt ons in de nieuwe kantoren van Dexia aan het Marsveldplein, vlak bij de Naamse Poort aan de Brusselse kleine ring. Dexia huurt er twee verdiepingen in de Bastiontoren. Dat volstaat om de zowat honderd resterende Dexia-personeelsleden in België onderdak te bieden. Het contrast met enkele jaren geleden, toen de verlichte Dexia-toren op het Rogierplein een baken in de Brusselse skyline was, kan moeilijk groter zijn. De jaren van pracht en praal, uiterlijke schijn en grootheidswaanzin zijn voorbij. En maar goed ook, weet Karel De Boeck.
...

De oud-Fortis-topman ontvangt ons in de nieuwe kantoren van Dexia aan het Marsveldplein, vlak bij de Naamse Poort aan de Brusselse kleine ring. Dexia huurt er twee verdiepingen in de Bastiontoren. Dat volstaat om de zowat honderd resterende Dexia-personeelsleden in België onderdak te bieden. Het contrast met enkele jaren geleden, toen de verlichte Dexia-toren op het Rogierplein een baken in de Brusselse skyline was, kan moeilijk groter zijn. De jaren van pracht en praal, uiterlijke schijn en grootheidswaanzin zijn voorbij. En maar goed ook, weet Karel De Boeck. De factuur voor de ongebreidelde expansie van Dexia dreigt de Belgische belastingbetaler nog enkele decennia te achtervolgen. In 2008 werd de financiële groep een eerste keer gered, in 2011 haalde de overheid de Belgische bank en verzekeringsmaatschappij (nu Belfius) uit de groep, en eind vorige week beslisten België en Frankrijk 5,5 miljard euro kapitaal in de restbank te injecteren. Op die manier wordt een faillissement vermeden en krijgt De Boeck tijd om Dexia op een ordentelijke manier te liquideren. KAREL DE BOECK. "Dat begrijp ik, het is een legitieme vraag. Maar laat ik eerst misschien uitleggen hoe we aan dat bedrag gekomen zijn. Als ik de pers lees, lijkt het alsof we lukraak en met veel gemarchandeer bij 5,5 miljard uitgekomen zijn. Ik kan u verzekeren dat dat bedrag zorgvuldig berekend is. Het is niet zo dat Dexia aan elke democratische controle ontsnapt. Integendeel, alles is gebeurd in overleg met de belangrijkste aandeelhouders, de nationale banken, de schatkisten, de kabinetten van de ministeries, de regulatoren, de Europese Commissie, de Europese Centrale Bank. En een aantal van die partijen heeft zijn eigen juridisch en financieel adviseurs, die zich over het dossier gebogen hebben." DE BOECK. "Dat is zo. Aan deze operatie is meer dan twee maanden gewerkt. U mag de complexiteit van een kapitaalinjectie door twee staten niet onderschatten. Daar komt heel wat puzzelwerk bij kijken, zeker omdat het geld tegen eind dit jaar op de rekening van DCL (het Franse filiaal en de enige resterende operationele activiteit van Dexia) moet staan. Door de verschillende wetgevingen is dat niet zo eenvoudig als het lijkt. Samen met mijn mensen moet ik constant zaken uitzoeken en daar met alle betrokkenen een consensus over bereiken. Ik heb het gevoel continu in 'Sherlock Holmes-land' te leven. Dat verhaal lees ik nergens: hoe dag en nacht heel hard gewerkt wordt om dat proces in goede banen te leiden en oplossingen te vinden." DE BOECK. "Omdat het vorige financiële plan, en met name de financieringsmethodes die daarin beschreven staan, niet meer valabel was. De parameters zijn de voorbije maanden veranderd. De houding van de centrale banken is gewijzigd. Begin dit jaar was er nog een grote bereidheid om Dexia te financieren. De voorbije maanden kregen we signalen dat de financiering door de ECB beperkter zou zijn dan we gedacht hadden. Dat impliceert dat we voor toekomstige financiering meer een beroep moeten doen op de markt, maar daar is financiering een pak duurder." DE BOECK. "Als we geduwd worden in de richting van marktfinanciering is dat onvermijdelijk. Goed, we hebben de rekening gemaakt en stelden vast dat de hogere financieringskosten tegen 2020 voor DCL zouden leiden tot 2,9 miljard euro meerkosten. Daarom hebben we beslist de waarde van DCL in de boeken van Dexia SA op nul te zetten. Dat betekent een waardevermindering met 5 miljard euro, waardoor het eigen vermogen van de moedermaatschappij met 2,5 miljard in het rood duikt en een kapitaalinjectie zich opdringt." DE BOECK. "Dexia versterkt daarmee zijn eigen kapitaal en dat van zijn dochterbedrijf DCL. Om de financiële verwevenheid tussen de twee vennootschappen af te bouwen, betaalt Dexia eerst zijn schulden aan DCL volledig terug en keert het de uitstaande waarborgen - onder meer op de Griekse portefeuille van DCL - uit. Als de raad van bestuur het goedkeurt, gebruiken we 2 miljard om het kapitaal van DCL te verhogen. Wat rest, zal Dexia gebruiken om in de eigen noden te voorzien." DE BOECK. "Ik noem dat geen toxische restportefeuille. Dexia is een bank met goede activa: 88 procent is investment grade en de helft van het resterende gedeelte komt dicht in de buurt. Het probleem van Dexia is nog altijd een gebrek aan financiering. Daar is alle ellende begonnen. Deze bank is uitgebouwd als een instelling met activa maar zonder stabiele langetermijnfinanciering." DE BOECK. "2013 en 2014 worden nog moeilijke jaren. Enerzijds omdat de verkoop van activiteiten als Dexma en Dexia Asset Management nog zal wegen op de resultaten. Anderzijds omdat een aantal oude leningen vervalt en we de financiering moeten hernieuwen. We zullen de komende twee jaar dus meer trekken op de staatsgaranties, maar het plafond van 85 miljard euro moet volstaan. Daarna zullen de waarborgen dalen. Ik schat dat vanaf 2015 de situatie kan stabiliseren omdat de hogere financieringskosten dan gecompenseerd worden door het uitdoven van de portefeuille. "Na alle verkopen zal het balanstotaal van Dexia volgend jaar uitkomen op ongeveer 250 miljard euro. Doordat effecten hun vervaldatum bereiken, zal de balans daarna dalen tot 125 miljard in 2020 en tot 60 miljard in 2025. In feite gaan we ervan uit dat de verliezen jaar na jaar kleiner worden. In 2012 en 2013 zullen de verliezen nog in miljarden uitgedrukt zijn, daarna spreek je over enkele honderden miljoenen. Vanaf 2018 willen we weer winstgevend zijn." DE BOECK. "We dienen bij Europa een plan in dat redelijk is. Dat plan gaat uit van een aantal hypothesen en parameters. Als die parameters onveranderd blijven, dan volstaat de kapitaalinjectie van 5,5 miljard euro ten eeuwigen dage. Maar we weten allemaal dat de toestand op de financiële markten geen statisch gegeven is. De omstandigheden kunnen veranderen, in ons voordeel of in ons nadeel. En dus is de realiteit dat niemand vandaag kan zeggen of de kapitaalverhoging zal volstaan of niet. Niemand kan de toekomst voorspellen." DE BOECK. "Een verdere daling van de langetermijnrente zou niet goed zijn voor ons. Dexia heeft zich in het verleden vooral ingedekt tegen een stijging van die rente, waardoor onze swaps nu minder waard zijn. Daarom moeten we momenteel 34 miljard euro cash collatoral (onderpand) posten. Per 10 basispunten rentedaling komt er ongeveer 1 miljard euro aan onderpand bij. Daarom hoop ik nog altijd dat we dat onderpand op termijn geheel of gedeeltelijk kunnen vervangen door een staatsgarantie, binnen het plafond van 85 miljard. Dat zou de liquiditeitspositie van Dexia fors verbeteren, waardoor we minder moeten lenen. Voorlopig is er een praktisch probleem omdat Frankrijk geen eigenaar van eigen schuldpapier mag zijn. "Daarnaast moeten we hopen dat de crisis in de eurozone niet escaleert, want dat zou tot ratingverlagingen kunnen leiden. Als de kredietwaardigheid van onze activa of debiteuren daalt, stijgen de verliezen en gebruiken we ons kapitaal sneller op. Ook als onze eigen ratings, van Dexia of DCL, verlaagd worden, stijgen de financieringskosten en worden de verliezen uitgediept." DE BOECK. "Wat noemt u een worstcasescenario?" DE BOECK. ( bladert in zijn dossiers, vindt wat hij zoekt en leest voor) "Onze blootstelling aan Spanje bedraagt 24 miljard euro. Zo, dat weet u nu ook. De vraag is wat er in zo'n geval met die schulden gebeurt. Zullen bepaalde regio's de schuld terugbetalen, of niet? Hoeveel zullen ze eventueel terugbetalen? Dat kan niemand voorspellen." DE BOECK. "Daar kunt u 5000 mensen op zetten en de schattingen zullen nog altijd uiteenlopen. Dat is bij elke financiële instelling zo. In elk geval mogen onze activa gezien worden. Dexia is geen bad bank. Er zijn natuurlijk wel wat probleemkredieten, maar dat probleem is redelijk onder controle, op voorwaarde dat de conjunctuur in Europa niet keldert. Wat de buitenwereld ook moge beweren, in de Verenigde Staten hebben we geen toxische activa meer. Wat er rest van FSA (de Amerikaanse dochter die afgestoten is) op onze balans is van goede kwaliteit. De rommel is verkocht." DE BOECK. "Een schuldherschikking is een interessant idee, maar geen reële optie. Al onze schuldeisers zijn ingedekt door onderpand. Een schuldherschikking zou leiden tot een massale verkoop van dat onderpand op de markt en dat zou uitmonden in forse verliezen. Bovendien is onze eerste en grootste schuldeiser Belfius. Dat zou redelijk gênant zijn, niet? Er wordt vandaag alles aan gedaan om de blootstelling van Belfius te verlagen, en dat lukt aardig want ze is de voorbije maanden verder gedaald tot 23 miljard euro." DE BOECK. "Veel opties zijn er niet. Ofwel aanvaarden de aandeelhouders het voorliggende herstelplan met de bijbehorende kapitaalinjectie, waardoor hun belang verwatert en Dexia de facto genationaliseerd wordt. Ofwel kiezen ze voor een faillissement, en dan worden de overheidswaarborgen geactiveerd en moet de belastingbetaler nog veel dieper in de buidel tasten. Om nog maar te zwijgen over het schokeffect en de gevolgen voor talloze andere instellingen. Ik denk niet dat iemand dat op zijn geweten wil hebben." DE BOECK. "Ik denk het wel. Toen ik eind juni begon, was zowat de helft van de tweede lijn van het bedrijf vertrokken of aan het inpakken. Terzelfder tijd vormde dat een opportuniteit. Ik ben in de organisatie op zoek gegaan naar opvolgers, goede mensen die je meer verantwoordelijkheid geeft. Dexia mag dan een aflopend verhaal zijn, vanuit hr-standpunt is het een voordeel dat het een langzaam aflopend verhaal is. Daardoor is er een toekomstperspectief. Het is natuurlijk wel een andere job, niet iedereen past daarin. Het vergt moed. Je moet als individu bereid zijn in moeilijke omstandigheden te werken, terwijl vele salarissen en verloningen verlaagd worden. Daarom had ik graag wat meer erkenning voor het vele en harde werk dat de mensen hier leveren. Ik vraag geen dankbaarheid, maar een beetje respect mag. Dat kost geen geld en maakt het leven des te aangenamer." PATRICK CLAERHOUT EN DAAN KILLEMAES"Een schuldherschikking is niet realistisch. Bovendien is onze eerste schuldeiser Belfius. Dat zou redelijk gênant zijn, niet?" "Ik denk niet dat iemand de gevolgen van een faillissement van Dexia op zijn geweten wil hebben"