Wereldwijd zijn bedrijven, overheden en wetenschappers bezig aan een denkoefening om de klassieke werkweek anders te organiseren. De inzet is een betere verhouding tussen werk en privéleven. Het blijkt moeilijk daarbij niet aan productiviteit en middelen in te boeten.

De verhalen van landen en bedrijven die experimenteren met gunstiger arbeidsvoorwaarden gaan de wereld rond. Zo was er in Zweden een proefproject met de zesurige werkdag, maar ondanks de positieve resultaten bleek de maatregel financieel onhaalbaar te zijn. Frankrijk voerde dan weer een wet in die werknemers het recht geeft mails en telefoontjes na de werkuren te negeren. In de Verenigde Staten strooien sommige bedrijven met onbeperkt verlof. Ook in België deed federaal minister van Werk Kris Peeters (CD&V) onlangs nog enkele wetswijzigingen om bijvoorbeeld telewerk en het presteren van overuren interessanter te maken.

Het is goed dat nagedacht wordt over zulke initiatieven, maar de vraag is of we niet voorbijgaan aan de basis van het probleem. Werkbaarheid gaat niet enkel over het aantal gepresteerde uren, maar des te meer over je werk graag doen. Meerdere onderzoeken wijzen uit dat tevreden werknemers productiever en meer betrokken zijn. Bovendien zitten medewerkers die hun baan graag doen, er vaak niet mee in een uurtje langer te werken.

Het is dus belangrijk in de eerste plaats aandacht te schenken aan het welzijn van de werknemer op de werkvloer. Enkele kleine ingrepen kunnen de tevredenheid en de betrokkenheid verhogen. Zo is het bijvoorbeeld goed medewerkers te betrekken bij het beslissingsproces. Door hen op de hoogte te houden van de evoluties in het bedrijf en te tonen welke resultaten het werk oplevert, verhogen de motivatie en betrokkenheid. Gun je medewerkers de autonomie en de verantwoordelijkheid de taken op hun eigen gevoel af te werken. Zulke kleine zaken maken het werk automatisch werkbaarder.

De auteur is timemanager bij The Time Management Company.

Tim Christiaens