ENKELE WEKEN geleden ontmoette ik Hans Leduc. Hij had onder die schuilnaam een psychologische roman gepubliceerd. Een week later gaf hij mij een exemplaar. Een autobiografisch boek. Eerlijk gezegd, dat beloofde niet veel goeds. Zuiver autobiografische romans zijn zelden interessant, en meestal slecht geschreven. De titel was wel een aangename verrassing: De structuur van asfalt. Typisch voor een ingenieur om zo'n titel te bedenken. Ik begon met heel gemengde gevoelens. De verteller is een ingenieur en IT'er bij een groot bedrijf. Het verhaal wordt snel herkenbaar. Therapeuten hebben het mij zo vaak verteld: de vader is licht of zwaar autistisch, de zoon krijgt de diagnose op school, de succesvolle vader ontkent in alle toonaarden. Iedereen is toch 'normaal'. Op hem moet je niet rekenen om die ingebeelde problemen aan te pakken....