Met open mond had ik de menigte aanschouwd. Allicht waren ze met achthonderd, of misschien nog met meer. Neen, dit was geen doordeweekse show tijdens de modeweek van Milaan, dit was Oudenaarde, en wel de Salons Mantovani, waar jaarlijks het defilé plaatsvindt van Lamon-Nuytens.
...

Met open mond had ik de menigte aanschouwd. Allicht waren ze met achthonderd, of misschien nog met meer. Neen, dit was geen doordeweekse show tijdens de modeweek van Milaan, dit was Oudenaarde, en wel de Salons Mantovani, waar jaarlijks het defilé plaatsvindt van Lamon-Nuytens. Tijdens de pauze was de baas van het bedrijf, Gentiel Lamon, er even komen bijzitten. De sleutel tot zijn succes? Hij moest er niet lang over nadenken. Het feit dat hij in het buitenland zelf zijn vellen (nerts, konijn...) ging kopen en die koesterde tot het tijd werd (of mode) om ze te bewerken. Zo schakelde hij alle tussenpersonen uit. Weinig van zijn collega's deden het hem na. Hard werken hielp ook, zei hij toen, maar veel meer details over de handel en wandel van zijn firma liet hij niet los. Veel is er niet veranderd wanneer ik een paar jaar later het bedrijf aan de Krauwelstraat in Wortegem-Petegem binnenkom, voor een interview met vader Lamon en zijn vier dochters. Ze hebben intussen wél het bedrijf van vader overgenomen, Ariane, Josiane, Marianne en Liliane. Maar deze dertigers en veertigers houden net als vader niet van overdreven retoriek. Vragen krijgen korte antwoorden. En het viertal blijft het hele gesprek lang op één rij staan, achter de toonbank. Kan het betekenisvoller? "We hebben geen afgelijnde taken binnen het bedrijf," zegt Josiane, die voorzitter is van de NV, terwijl haar zussen gedelegeerd bestuurder zijn. "We doen eigenlijk alles met zijn vieren. Moet er naar een beurs worden gegaan, dan gaan we met zijn tweeën. De keer nadien gaan de andere twee. Maar werken we aan de collectie, dan hebben we alle vier inbreng. Want we weten alle vier wel waar we mee bezig zijn."Gentiel Lamon en Alice Nuytens begonnen 45 jaar geleden een handel in het kweken van nertsen. Geleidelijk stapten ze over naar het verwerken van nerts. Eerst maakten ze mutsen en sjaals, daarna jassen en mantels. Ook het bewerken van leder en daim kregen ze onder de knie. In Wortegem-Petegem, waar het koppel vandaan kwam, werd al snel een kleine winkel geopend. De zaken draaiden zo goed dat de winkel almaar verruimde. "Omdat de zaken goed gingen," zegt vader Lamon, "durfden we steeds verder te investeren. Maar het liep niet altijd van een leien dakje. Het waren natuurlijk andere tijden. De mode was veel klassieker. Een bontmantel veranderde niet zo veel in die tijd. En mensen bleven je winkel trouw; ze gingen niet overal, zoals vandaag. Toen de mode wél haar intrede deed in onze branche, hebben we de boot niet gemist."De mooiste jaren kwamen toen ze tien à vijftien jaar bezig waren, zegt Lamon. "Ook de jaren tachtig. Toen deed je na dat defilé van september je winkel open en ze stonden in rijen te wachten tot aan het eind van de bocht. Sommigen kwamen vijf keer langs om te zien of de rij al was ingekort. Maar de mensen bleven komen en ze waren content met wat ze hier vonden." Ariane: "In het verleden is ook vaak gebleken dat we veel te vroeg een nieuwe trend in de markt wilden zetten." Vader Lamon ( trots): "We zijn altijd trendsetter geweest". Echte crisisjaren heeft Lamon-Nuytens tot vandaag niet gekend. Zoals hij zelf zegt: "Dat marcheert hier altijd". Toch is het bedrijf actief in een sector die, ook in België, zware klappen heeft gekregen. Lamon ziet twee belangrijke oorzaken. "De Belgische bontindustrie bestaat vooral uit kleine fourreurs en dat is niet altijd even makkelijk. Bovendien heeft de antibontproblematiek van eind de jaren tachtig wel wat stokken in de wielen gestoken. Zelf hebben we nooit grote drama's meegemaakt. Een uitnodiging voor een show die eens doorstreept met rode verf terugkeerde. En nu en dan eens een onbeleefde mens, maar meer dan dat is het nooit geweest. Ze hebben ons met rust gelaten. Nu bont weer helemaal in de mode is, hoor je ons zeker niet klagen." In de Belgische bont-detailhandel is Lamon-Nuytens de grootste na Pelsland (dat drie vestigingen heeft) en vóór Parmentier uit Meulebeke. Over omzetten praat vader Lamon liever niet, maar een blik op de balans wijst dat het bedrijf uitstekende cijfers kan voorleggen. Qua solvabiliteit en rentabiliteit gaat het de NV L.N. & Co. voor de wind, en met een bedrijfsresultaat van 231.586 euro en een eigen vermogen van 635.541 euro lijkt het verder de goede richting uit te gaan. "Alleen al door die goede cijfers doet het deugd dat mijn levenswerk een vervolg krijgt," zegt Lamon, met pretoogjes. "Wij zijn er moeiteloos in gerold," zegt Ariane. "Van jongs af aan kwamen we in het atelier en speelden we met de restjes nerts of konijn. Bont was een logische keuze voor ons."De collectie van Lamon-Nuytens wordt deels gemaakt in de ateliers naast de winkel in Wortegem-Petegem, deels door thuiswerkers. De vier zussen bepalen de stijl van de collectie. "We proberen de modetrends op de voet te volgen," zegt Ariane. "En wat blijkt: het traditionele verkoopt goed, maar de specialere stuks vliegen eerst buiten."Het specifieke aan deze sector is dat het zomerseizoen vrij zwak is, en alles op alles gezet wordt voor het (veel langere) winterseizoen. Lamon-Nuytens kan het zwakkere zomerseizoen wel opvangen door te werken met leder en daim, maar toch realiseert het bedrijf het gros van de omzet in de wintermaanden. Een winter die hier erg vroeg begint. "Vanaf augustus vragen sommige klanten naar de wintercollectie," zegt Josiane. "We proberen die dan ook een week voor de show klaar te hebben, zodat vroege kopers meteen aan hun trekken komen."Nog een pluspunt: koopjes zijn hier niet aan de orde. Behalve enkele zogenaamde 'eindereeksen' wordt hier niet meegedaan aan de kortingsrace die je elders in de modebranche vindt. "We zijn het hele jaar door niet duur," zegt Josiane. "Onze collectie vind je alleen in onze eigen winkel. We verkopen dus niet aan andere shops."In de periode 1980-1992 heeft Lamon wel een winkel gehad in Antwerpen, maar die werd uiteindelijk gesloten omdat Josiane, die de winkel runde, met haar man naar het buitenland ging wonen en Lamon geen extra personeel wou aanwerven. "Misschien is dat ook wel een strategie van ons geweest," zegt vader Lamon. "We werken zo weinig mogelijk met vreemd personeel. Alles gebeurt zo veel mogelijk binnen de familie. Een grote collectie hier is trouwens veel beter dan een paar kleinere, verspreid over het land. Wie écht geïnteresseerd is, komt toch naar hier."Veerle Windels "We hebben nooit grote drama's meegemaakt. Nu en dan een onbeleefde mens. Meer is er nooit geweest."