Amper 28 was Charly Herscovici toen Georgette Magritte, de weduwe van René, kinderloos stierf in 1986. In haar testament duidde ze haar Joodse vriend-aan-huis aan als enige erfgenaam. Dik twintig jaar en ruim tachtig Magrittetentoonstellingen overal ter wereld later opent het langverwachte Magrittemuseum eindelijk de deuren. "Ik leef de jongste dagen op een wolk. Ik moet mezelf constant in de arm knijpen om te beseffen dat onze droom in vervulling gaat." Die onze slaat op de partners van het museum: Herscovici, projectsponsor Suez en Michel Draguet, de directeur van de Brusselse Musea voor Schone Kunsten. "Het museum zal 300 werken bevatten uit alle periodes van Magrittes (1898-1967) carrière. Meteen goed voor de belangrijkste verzameling ter wereld."
...

Amper 28 was Charly Herscovici toen Georgette Magritte, de weduwe van René, kinderloos stierf in 1986. In haar testament duidde ze haar Joodse vriend-aan-huis aan als enige erfgenaam. Dik twintig jaar en ruim tachtig Magrittetentoonstellingen overal ter wereld later opent het langverwachte Magrittemuseum eindelijk de deuren. "Ik leef de jongste dagen op een wolk. Ik moet mezelf constant in de arm knijpen om te beseffen dat onze droom in vervulling gaat." Die onze slaat op de partners van het museum: Herscovici, projectsponsor Suez en Michel Draguet, de directeur van de Brusselse Musea voor Schone Kunsten. "Het museum zal 300 werken bevatten uit alle periodes van Magrittes (1898-1967) carrière. Meteen goed voor de belangrijkste verzameling ter wereld." CHARLY HERSCOVICI. "Het Magrittehuis in Jette is een soort bedevaartsoord: in die woning hebben René en zijn vrouw Georgette geleefd. Je ziet er een hele reeks objecten, schilderijen en meubelen, kortom de dingen waarmee het koppel zich omringde. De bedoeling van ons museum is totaal anders: wij willen een chronologisch overzicht geven van het complete oeuvre van de meester. Je leert zowel zijn figuratieve, kubistische, fauvistische, fotografische, literaire als commerciële kant kennen." HERSCOVICI. "Het ging zelfs zo ver dat hij in het begin van zijn carrière radicaal tegen het principe van 'schilderijen in één exemplaar' was. Magritte wou dat zijn werken bij zoveel mogelijk mensen geraakten. Aanvankelijk was hij van plan tableaus te schilderen, daar reproducties van te laten drukken en het origineel te vernietigen. Schilderen interesseerde hem eigenlijk maar matig. Het juiste beeld vinden, was het belangrijkste. Vaak ontbrak het hem aan moed om dat dan ook nog op doek over te brengen." HERSCOVICI. "We gaan níét de Picassotoer op. Iedereen die iets wil uitbrengen dat gelinkt is aan Magritte, moet een aanvraag indienen bij Sabam. Die dossiers komen allemaal bij mij terecht. Tot 60 procent weiger ik, omdat ze niet stroken met het imago dat ik van Magritte wil uitdragen. Van de grootste chocolatiers ter wereld heb ik aanvragen gekregen voor Magrittegerelateerde producten, maar ik heb alleen Maison Wittamer de toestemming gegeven. Wittamer is even oer-Belgisch als Magritte. En René was tuk op chocolade." HERSCOVICI. "Ze wou inderdaad België totaal onterven en alles aan buitenlandse musea geven. Ook ik heb een haat-liefdeverhouding met België. Tijdens de voorbereidende fase van dit museum stootte ik op heel veel onbegrip, zware kritiek en onwil. Behalve het gebouw dat we van de Regie der Gebouwen in bruikleen krijgen, is de staat helemaal niet tussenbeide gekomen in dit project. Gelukkig ben ik op Michel Draguet gebotst, toen die nog geen directeur was van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten. Hij kende mijn plannen en zei me letterlijk: 'De dag dat ik directeur word, bel ik jou als eerste op. Dat project zullen we samen uit de grond stampen. ' De totstandkoming van het museum was in alle aspecten surrealistisch." HERSCOVICI. "Het Magrittemuseum ligt vlakbij het Museum voor Schone Kunsten, het Paleis voor Schone Kunsten, het Koninklijk Paleis en het Belvédèremuseum. Ook de dienst voor Toerisme heeft daar recent in de buurt zijn intrek genomen. De bovenstad is helemaal aan het opwaarderen. En het Magrittemuseum zal daar een belangrijke rol in spelen. Het gebouw op het Koningsplein weerspiegelt trouwens perfect de persoon van Magritte: de buitenkant is klassiek en bourgeois, de binnenkant is mysterieus, anarchistisch en dromerig." HERSCOVICI. "Kijk naar het Musée Picasso in Parijs, het Van Gogh Museum in Amsterdam of de Klee Foundation in Bern: allemaal voorbeelden van solomusea die erg goed werk leveren en veel volk lokken met wisselende tentoonstellingen. Het Magrittemuseum wordt een even grote landmark, die jaarlijks zo'n 300.000 mensen zou moeten aantrekken. Zo'n volkstoeloop is een gouden zaak voor het toerisme in Brussel. Het museum is een mooi cadeau voor de stad en voor België." HERSCOVICI. "Magritte heeft niet veel werken gemaakt: 1200 schilderijen, 500 gouaches en een paar tientallen sculpturen. Het gros daarvan hangt in musea of bij rijke collectioneurs die hun topstukken nooit van de hand zullen doen. Heel zelden komt er een werk op de markt. Maar als er een schilderij geveild wordt, probeer ik er altijd bij te zijn. Eerder deze maand ging in New York bij zowel Christie's als Sothebys een middelmatige Magritte onder de hamer. Ondanks de economische malaise en de stuiptrekkende kunstmarkt haalden die twee werken toch indrukwekkende prijzen, boven de schattingen." www.musee-magritte-museum.be www.magritte.com Door Thijs Demeulemeester