In de Westvlaamse polders openden twee globetrotters een afgelegen eethuisje, waar zelfs de jachtigste stadsmens tot rust komt.
...

In de Westvlaamse polders openden twee globetrotters een afgelegen eethuisje, waar zelfs de jachtigste stadsmens tot rust komt.De wereldreizigers Bob en Marijke Billiet-Vanhoorne hadden er een jaar over gedaan om in Australië te geraken. Onderweg werd hun interesse voor de kookkunst geprikkeld door de kennismaking met vreemde kulturen. Bij onze tegenvoeters vond Marijke een job in de "American National Club", waar ze een tijd later de leiding kreeg over de keuken en al doende de knepen van het vak leerde. Eigenaardig is wel dat deze twee globetrotters verliefd werden op een afgelegen hoevetje in de Westvlaamse polders. Daar begonnen zij 18 jaar geleden met een bescheiden eethuisje, dat door het eigen karakter en de vriendelijke prijzen een uitgebreide kring van trouwe klanten wist op te bouwen.Marijke staat nu als een volwaardige chef in de keuken : een klus die zij in haar eentje weet te klaren omdat in De Lekebek slechts één enkel maandelijks veranderend menu geserveerd wordt voor maximum 20 gasten. Zij verdedigt een internationaal georiënteerde keuken waarin de ingrediënten zo natuurlijk mogelijk op het bord komen. Bob is een welbespraakte zaalmeester, die de bezoekers op een persoonlijke manier ontvangt en op hun gemak stelt. Het restaurant is slechts vier dagen per week open, zodat stress hier geen kans krijgt. De eetzaal, die doet denken aan een huiskamer, is opgesmukt met kleurrijke naïeve werken van Joseph Willaert (een streekgebonden kunstenaar uit het nabije Leke). Wij kozen een tafeltje in de glazen uitbouw, met een onbelemmerd uitzicht over de polders. Zoals iedereen kregen wij het maandmenu, voorafgegaan door hapjes uit de "fusion-kitchen" : licht gerookte zalm met snippers zeewier, bonito en wasabi-olie, mossels met rechtstreeks uit Sri Lanka ingevoerde curry.Als voorgerecht verscheen blank en stevig vlees van griet met gefrituurde prei en een sabayon van graanmosterd. Bij dit gerecht paste de beheerste weelderigheid van een Petaluma '92 (1300 fr.), een chardonnay die behoort tot de top van de Australische wijnen.Daarna volgde rosé gebakken mals vlees van hertejong, vergezeld van rode kool geparfumeerd met steranijs, kruidnagel en kaneel. Hierbij kwam een glaasje Tour du Haut-Moulin '90 (950 fr.), een elegante en intense cru bourgeois uit de Haut-Médoc.Het hoofdgerecht bestond uit zorgvuldig gebakken maar ietwat flauw gekruide hazerug in een sausje van wildfond en vlierbessensiroop, begeleid door konfituur van pruimen, rozijntjes, gedroogde abrikozen, gember en gekonfijte sinaasappelschil. De smakelijke maaltijd werd besloten door flensjes met gekaramelizeerde ananas en een piramide van ijs met pecan-noten.Bob en Marijke Billiet-Vanhoorne Serveren een internationaal georiënteerde keuken voor een vriendelijke prijs.