Een centrale rol in de wereldpolitiek van 2019 is weggelegd voor de krachtmeting tussen globalisten en nationalisten. Die kloof loopt door samenlevingen met heel uiteenlopende culturen en inkomensgroepen.
...

Een centrale rol in de wereldpolitiek van 2019 is weggelegd voor de krachtmeting tussen globalisten en nationalisten. Die kloof loopt door samenlevingen met heel uiteenlopende culturen en inkomensgroepen. De meest invloedrijke politicus die campagne voert tegen het globalisme is Donald Trump. Hij trok naar de kiezer met kritiek op een elite die naar zijn mening de Amerikaanse arbeiders verraden heeft. De economische theorie achter zijn America First-nationalisme is dubieus, maar hij heeft wel de vinger gelegd op een echte scheidslijn in het Amerikaanse electoraat. In Europa doen politici als de Italiaan Matteo Salvini en de Hongaarse Viktor Orbán hetzelfde. Zij maken deel uit van de nieuwe golf van nationalisten. In Turkije staan de provinciale 'zwarte Turken', fervente aanhangers van president Recep Tayyip Erdogan, lijnrecht tegenover de mondainere en meer internationaal denkende 'witte Turken'. Ook in Azië zijn er scherpe scheidslijnen tussen kiezers uit de stedelijke middenklasse en kiezers uit kleine steden. Zo zal bij de algemene verkiezingen in Thailand in 2019 de tegenstelling tussen de provinciale 'roden' en de 'gelen' uit Bangkok weer volop opspelen. De kloof tussen globalisten en nationalisten zal in heel 2019 op alle continenten aan betekenis winnen. In Europa dienen de verkiezingen voor het Europese Parlement in mei zich aan als een uitgelezen slagveld voor nationalisten en globalisten. De nationalistische partijen winnen terrein. Omdat de Europese verkiezingen vaak gebruikt worden als uitlaatklep voor proteststemmen, kan het Europese Parlement weleens een nieuwe en onverwachte rol gaan spelen. Decennialang was het parlement bij uitstek de Europese instelling die voor integratie was. Na mei kan het een podium worden voor nationalisten die campagne voeren tegen het globalistische programma van andere Europese instellingen. De kloof tussen nationalisten en globalisten zal ook voelbaar zijn bij verkiezingen in Afrika en Azië. In Azië worden de verkiezingen in India en Indonesië een test. De Indiase premier, Narendra Modi, en zijn partij hebben hindoeïstisch nationalisme gecombineerd met pleidooien voor de vrije markt, maar onder economische druk is zijn regering protectionistisch geworden. Indonesië zijn er in april presidentiële en parlementaire verkiezingen. President Joko Widodo is een zachtaardige hervormer die onder druk staat van islamisten om een meer nationalistisch beleid te volgen. Langzamerhand duikt de discussie over de toekomst van de globalisering op. Dertig jaar lang was er een consensus, die geleid heeft tot het openstellen van markten. De opkomst van de nationalistische populisten overal ter wereld dreigt daar verandering in te brengen. Die strijd wordt in 2019 hét grote verhaal van de internationale politiek.