Een mooie man maakt meer kans om aangeworven te worden dan iemand die er eerder alledaags uitziet. Dat bevestigt een studie van de Ben-Gourion Universiteit en het Ariel University Center (Israël) nog maar eens. We zouden nog ettelijke studies kunnen aanhalen, die allemaal tot dezelfde conclusie komen: in de professionele wereld heeft het uiterlijk soms aanzienlijke concrete gevolgen. Dat geldt a fortiori voor specifieke sectoren zoals de financiële instellingen in Londen.
...

Een mooie man maakt meer kans om aangeworven te worden dan iemand die er eerder alledaags uitziet. Dat bevestigt een studie van de Ben-Gourion Universiteit en het Ariel University Center (Israël) nog maar eens. We zouden nog ettelijke studies kunnen aanhalen, die allemaal tot dezelfde conclusie komen: in de professionele wereld heeft het uiterlijk soms aanzienlijke concrete gevolgen. Dat geldt a fortiori voor specifieke sectoren zoals de financiële instellingen in Londen. Daar, meer dan elders, kan men het zich niet veroorloven de kledingvoorschriften naast zich neer te leggen. "De meeste banken beweren wel dat er geen regels zijn", zegt Rosemary Smart, operations director and head of career transition bij de hr-firma Penna. "Maar de gedragsregels zijn wél vrij strikt. Enkele jaren geleden hebben de financiële instellingen de kledingvoorschriften versoepeld, maar door de crisis en het verval van hun imago zijn de eisen weer verscherpt. Goed gekleed gaan wordt in dat milieu beschouwd als een teken van professionalisme. Het belangrijkste is dat men er verzorgd uitziet: onberispelijk kostuum, netjes gestreken hemd, gepoetste schoenen, proper haar en een gladgeschoren gezicht. Daarnaast gelden als basisregels: een donker pak, een wit hemd en geen das of kousen met humoristische motieven. Voor de vrouwen een rok tot net onder de knie, propere en verzorgde nagels, een minimum aan juwelen en een lichte make-up." UBS, dat veel van zijn glans verloren had, pakte eind 2010 uit met een dresscode van 44 pagina's. De aanbevelingen gingen van het soort vrouwenondergoed - vleeskleurig en niet zichtbaar onder de blouse - tot het belang van het vermijden van een look- of uienadem, de noodzaak voor mannen om elke maand naar de kapper te gaan en regelmatig de teennagels te knippen om de kousen langer te laten meegaan. Die regels lokten zoveel hilariteit uit dat UBS besloot zijn werk over te doen, evenwel niet zonder eraan te herinneren dat de bank voor het personeel dat in contact komt met de klanten vasthield aan het principe van het donkere kostuum, de zwarte kousen, het witte hemd en de rode das. Wat beïnvloedt de kledingcodes van de werknemers in de City? Het soort werk (al dan niet in contact komen met klanten), de stijl van de onderneming, het tijdstip van het jaar (de periode dat de bonussen uitgekeerd worden of daarbuiten) en zelfs het karakter van de baas. Een Cityboy vertelt het verhaal van zijn ex-baas die allergisch was voor roze, in zoverre zelfs dat hij het aanstootgevende plunje verscheurde. "Sommige personen herkent men gewoon aan de manier waarop ze gekleed zijn", analyseert die financier. "Amerikanen haal je er bijvoorbeeld meteen uit. De meesten - maar uiteraard niet allemaal - dragen een pak dat net iets te groot is, hun BlackBerry aan hun riem en soms een dasspeld, een accessoire dat je nooit bij een Brit zal aantreffen." In sommige bedrijven gelden specifieke accessoires als statussymbool, zoals schoenen van Ferragamo, een das van Hermès of zelfs een boord in een andere kleur. Het zijn tekenen die erop wijzen dat men iets bereikt heeft. Dergelijke kledingstukken zijn dan ook enkel voor personen die hoog opgeklommen zijn in de hiërarchie. Wie het waagt ze te dragen zonder dat hij het vereiste echelon bereikt heeft, wordt scheef bekeken. Ook het pak met fijne streepjes, de grote klassieker tot in de jaren zestig, is nog altijd in omloop, zij het minder dan vroeger. Het zou, zo wordt gezegd, tot de vaste uitrusting behoren van bankiers met een zekere ervaring. Vlinderdasjes en bretellen zijn dan weer voor excentriekelingen van een redelijke leeftijd, die hun sporen al verdiend hebben. Toch geldt volgens Alexandre Pilette, directeur van Private Tailoring, die strikte code niet meer overal: "Mannen dragen steeds minder een kostuum. De financiële instellingen willen zich een modern imago aanmeten. Het 'ongedwongen chic' verspreidt zich almaar meer onder de bankiers. Het is geen uitzondering meer dat hele floors bevolkt zijn door mannen in een donkere broek, een hemd zonder das en eventueel een blazer. Shorts, sneakers en jeans zijn echter nog steeds uit den boze." Sommige officieuze regels blijven evenwel onverminderd gelden. Te mijden zijn: een te ruim pak, een hemd met borstzakje of korte mouwen - "het toppunt van gruwel", benadrukt een financiële werknemer -, materiaal van povere kwaliteit en bruine schoenen. Schoenen moeten zwart zijn, punt. Wat het aanzien van de man wel verhoogt, is een kwaliteitshorloge of het feit dat de hemdsmouwen een streepje onder het kostuum uitkomen zodat de manchetknopen zichtbaar worden, een teken van uiterst raffinement. Een verkeerd plunje kan bijvoorbeeld een sollicitatiegesprek in het honderd doen lopen. "Als ik interviews afneem, zal de wijze waarop iemand zich kleedt mijn indruk beïnvloeden", vertelt de Cityboy. "Een hemd van Primark - een keten die goedkope producten verkoopt - of in polyester voldoet dan nauwelijks. Dat is ook logisch: men heeft altijd de neiging mensen aan te werven die dezelfde waarden delen. Het uiterlijk is echter ook van belang in de relatie tot de klant. Het moet vertrouwen en geloofwaardigheid uitstralen." De moraal van het verhaal: maak uw huiswerk voor u naar een sollicitatiegesprek gaat. Sla de kledingcode van de onderneming waar u solliciteert erop na en pas u daaraan aan. "Sommigen denken dat ze dure kledij moeten dragen", legt Rosemary Smart uit. "Ik zou zeggen: kies voor de beste kwaliteit naargelang uw middelen. Het belangrijkste is dat u er proper en onberispelijk uitziet. De persoon die u interviewt moet kunnen zien dat u een inspanning gedaan hebt en dat u belang hecht aan kleding als teken van professionalisme. Als u niet veel kunt besteden aan een pak, kunt u daarentegen wel de moeite nemen om iets meer uit te geven aan het hemd of aan accessoires zoals de schoenen en de handtas. Vergeet niet dat u het imago van de bank gaat vertegenwoordigen..." GÉRALDINE VESSIÈREDe financiële instellingen hadden de kledingvoorschriften versoepeld, maar door de crisis en het verval van hun imago hebben ze de eisen weer verscherpt.