(Channel Classics CCS 22905)
...

(Channel Classics CCS 22905)(ECM 1930)(Et'cetera KTC 4007)(DG/Universal 477 5571)(Musica Ficta MF 8004)(EMI 74813-2)(Phaedra DDD 92043)(MDG 340 1298-2)(BIS 153901)(EMI 7243-45650-21)Tot lang na zijn dood herinnerde men zich Gustav Mahler (1860-1911) als dirigent van Mozart, Beethoven en Wagner. Als componist was hij een belangrijke schakel tussen twee werelden: Beethoven, Schubert en Bruckner vóór hem, Schönberg, We- bern en Berg na hem. Dat onthulden eerst dirigenten als Walter, Klemperer en Mengelberg. Dichter bij ons zijn Boulez, Abbado, Haitink en in dat rijtje ook Iván Fischer grote meesters. Met het Budapest Festival Orchestra brengt laatstgenoemde een zeer verteerbare en loepzuivere zesde symfonie ten gehore. In de categorie etherische muziek behoort dit tot het beste van Arvo Pärt. 'Da pacem Domine', voor vier stemmen a capella, is een moderne versie van een gregoriaanse antifoon uit de negende eeuw. Dit gebed voor de vrede is een proloog tot het 'Lamentate' voor piano en orkest dat erop volgt. Arvo Pärt vraagt zich af: "Wat kan ik nog presteren voor de tijd die mij nog rest in dit leven" en bekijkt, naar eigen zeggen, dat leven "in functie van hoe je de problemen van een onafwendbare dood, bewust of onbewust, voor jezelf oplost". West-Europese kerstliederen uit de middeleeuwen en de renaissance: hymnen, motetten, carols en chansons van bekende en anonieme meesters... naast pastorale en volkse liederen uit Engeland, Vlaanderen, Napels, Catalonië en de Provence. Een kerstplaat van het zuiverste water, maar voor wie 'White Christmas' en andere 'Stille Nacht(en)' verwacht, zeer atypisch. Als muzikaal visitekaartje van pianist Yundi Li: een proper prentje. Technisch tadellos, maar - afgezien van enkele passages in Mozart (Sonate in C, KV 330) en in Liszt (Rhapsodie espagnole) - met te weinig emotie. In twee sonates van Scarlatti suggereert Li de sonoriteit van het klavecimbel (instrument waarvoor deze muziek geschreven werd), maar met Schumann (Carnaval op. 9) overdondert hij, veeleer dan te ontroeren. Deze cd werd opgenomen in de grote zaal van het Konzertverein in Wenen. Misschien was dat niet zo'n goed idee voor wat tenslotte salonmuziek is. Wie als kunstenaar op het goede ogenblik lang genoeg leeft - en voldoende flexibel is - kan roots hebben in één tijdperk, tot volle bloei komen in het volgende en ons laten proeven van wat na hem zal komen. Zo iemand was Grétry (1741-1813). Zijn kwartetten 'ademen' als het ware nog barok, zijn zeer melodieus klassiek en kondigen alvast de romantiek aan. Zeer puike vertolking door het Quatuor Thaïs. Laatromanticus Sergei Rachmaninov (1873-1943) was zelf een fenomenale pianist die het - met de huidige normen - niet altijd even nauw nam met wat geschreven stond. Leif Ove Andsnes daarentegen analyseert elke maat van de partituur en legt zo de ziel van de muziek bloot. Dat is niet iedereen gegeven en precies daarom zo opmerkelijk. In de pianoconcerto's op deze cd wordt hij begeleid door een nadrukkelijk aanwezige Berliner Philharmoniker. Dirigent Antonio Pappano ondersteunt de door Andsnes gecreëerde spanningsbogen zeer vakkundig. De eerste basklarinet dateert uit 1772 en werd door de bouwer Gilles Lot basse-tube genoemd. Deze grote broer in de klarinettenfamilie heeft - zoals de contrabas bij de strijkers - lang moeten wachten op adelbrieven. Daarom alleen al is dit een welgekomen bloemlezing, met ook aandacht voor Vlaamse componisten. Als het erop aankomt de mogelijkheden van de basklarinet te ontginnen, hoeven Frits Celis, August Verbesselt en Wilfried Westerlinck niet te blozen naast Bohuslav Martinu, Paul Hindemith of Othmar Schoeck. Het is vooral zijn superieure techniek die Christian Zacharias onderscheidt van andere toetsentovenaars. De ontroering die uitmuntendheid teweegbrengt, is hier allicht doorslaggevend. Dit is volume 2 in zijn integrale van de pianoconcerto's van Mozart. De twee concerto's op deze cd (KV 271 in Es en KV 413 in F) beschreef Mozart zelf als volgt: "Muziek waarmee ook nichtkenner zeer gelukkig zullen zijn, misschien zonder te weten waarom." Fluitiste Sharon Bezaly heeft begrepen dat je bij Mozart "een kaarsje moet laten branden op elke noot", zoals klarinetlegende Walter Boeykens dat ooit kernachtig samenvatte. De pers komt epitheta te kort: Mozart to perfection (The Observer), God's gift to the flute (The Times), the Paganini of the flute (Gramo- phone Magazine). Dankzij een perfecte beheersing van continu-ademhaling heeft zij ook met de langste frases geen moeite, maar het is vooral het brede gamma van muzikale kleuren dat indruk maakt. Om iemand uit de incrowd te citeren: "Mork heeft zijn ei gelegd". Blijkbaar moet elke cellist die het 'maakt' één keer in zijn leven de cellosuites van Bach opnemen. En liefst op het juiste ogenblik in zijn carrière. Truls Mork (°1961), die ook Haydn, Elgar en Britten onder de knie heeft, bespeelt een zeldzame Domenico Montagnana cello uit 1723. Authentieker kan nauwelijks... Milo Derdeyn