Zondag 22 juli gaat de geschiedenis in als een memorabele dag voor de golfsport. Twee Europeanen, de Spanjaard Sergio Garcia en de Ier Padraig Harrington, speelden toen immers de play-off van de 'British Open' op het gevreesde parcours van Carnoustie. Menigeen beschouwt het Schotse parcours als het moeilijkste ter wereld. Beide golfers waren op 277 slagen geëindigd, wat zeven onder de par is, en moesten over de laatste vier holes van het terrein dus in strokeplay uitmaken wie de beste was. Eigenlijk hadden ze op dat moment al gewonnen: ze schonken het Oude Continent opnieuw een overwinning in e...

Zondag 22 juli gaat de geschiedenis in als een memorabele dag voor de golfsport. Twee Europeanen, de Spanjaard Sergio Garcia en de Ier Padraig Harrington, speelden toen immers de play-off van de 'British Open' op het gevreesde parcours van Carnoustie. Menigeen beschouwt het Schotse parcours als het moeilijkste ter wereld. Beide golfers waren op 277 slagen geëindigd, wat zeven onder de par is, en moesten over de laatste vier holes van het terrein dus in strokeplay uitmaken wie de beste was. Eigenlijk hadden ze op dat moment al gewonnen: ze schonken het Oude Continent opnieuw een overwinning in een toernooi van de Grand Slam. Dat was geleden van 1999, toen de Schot Paul Lawrie op datzelfde Carnoustie de zege behaalde. De lauwerkrans ging uiteindelijk naar Padraig Harrington, 35 jaar en afkomstig uit Dublin. Hij nam een cheque van 1.106.617 euro mee naar huis en kreeg een plaats in het grote boek van de golfgeschiedenis. De 'British Open' is en blijft immers de moeder van alle toernooien, gespeeld in het land waar de sport werd uitgevonden en op een terrein dat tot de verbeelding spreekt. Zo herinnert iedereen zich nog hoe de Fransman Jean Van de Velde in 1999 het toernooi verloor op de achttiende hole van Carnoustie. Hij had genoeg aan een dubbele bogey om te winnen op de par 4, die op drie plaatsen wordt onderbroken door een riviertje en ook heel verraderlijk is met zijn zeer woeste rough en een green vol bunkers. Van de Velde had uiteindelijk zeven slagen nodig en verloor. Ook dit jaar was de achttiende hole de scherprechter. Harrington sloeg de laatste dag een 67, met een dubbele bogey op de achttiende hole. Terwijl hij met een slag minder had gewonnen. Hij finishte wel voor de Spanjaard Garcia, die het hele toernooi aan de leiding had gestaan, maar de laatste dag met 73 zijn zwakste prestatie van het toernooi neerzette. "Ik stond te kijken toen Sergio bezig was aan die laatste hole, maar ik was heel sereen. Ik wist immers dat ik het beste van mezelf had gegeven." In de play-off was de Ier al snel in het voordeel, want hij sloeg meteen een birdie op de vijftiende hole, terwijl de Spanjaard niet beter kon dan een bogey. Twee pars later stonden ze dus op de achttiende hole. Harrington speelde op veilig en ging voor de green in drie slagen, zodat hij zeker was van zijn bogey. Garcia moest risico's nemen, maar slaagde er niet in een putt van op zes meter voor birdie binnen te slaan. De overwinning die hem vier dagen lang had toegelachen, glipte hem nu tussen de vingers. "Ik was vandaag zeer nerveus, maar dat kan moeilijk anders als je de laatste dag van de 'British Open' aan de leiding staat," zei Garcia terwijl hij de wonden van de nederlaag likte. "Ik vind maar één ding jammer: in de play-off, op de zestiende hole ( nvdr - een par 3), raakte mijn bal de vlag en rolde hij zes meter verder. Ik ken heel wat collega's wier bal binnen gaat of net naast de hole valt, als ze de vlag raken. Mij was dat dus niet gegund." Anderzijds worstelde de Spanjaard opnieuw met de putting. Hij gebruikte een belly-putter zoals hem was aangeraden door Vijay Singh, maar de laatste dag liet hij te veel twijfel in zijn slag sijpelen op de green van de vijfde, zevende en negende hole. Voor de Spanjaard is de ban dus nog niet gebroken. John Baete