De crux van het wereldwijde onevenwicht is dat slechts een minderheid van de meest geavanceerde landen over de nodige kennis, vernieuwingskracht en bloeiende dienstensectoren beschikken om te kunnen genieten van sterke economische en financiële vooruitzichten. Diezelfde landen zijn ook 's werelds grootste schuldenaars. Intussen gaat de overgrote meerderheid van de ontwikkelingslanden gebukt onder een tekort aan kapitaal. Dat is fundamenteel de oorzaak van de financiële crisis.
...

De crux van het wereldwijde onevenwicht is dat slechts een minderheid van de meest geavanceerde landen over de nodige kennis, vernieuwingskracht en bloeiende dienstensectoren beschikken om te kunnen genieten van sterke economische en financiële vooruitzichten. Diezelfde landen zijn ook 's werelds grootste schuldenaars. Intussen gaat de overgrote meerderheid van de ontwikkelingslanden gebukt onder een tekort aan kapitaal. Dat is fundamenteel de oorzaak van de financiële crisis. Midden de toenemende gespannen internationale concurrentie worden verschillen in kosten, lonen en grondprijzen minder belangrijk dan factoren als menselijk kapitaal, wetgeving, marktregulering en milieu. Om die reden is internationale concurrentie in grote mate de concurrentie van een land met zichzelf. China, bijvoorbeeld, moet het aandeel van de diensten in zijn economie opschroeven en dat van de nijverheid terugdraaien, terwijl voor India net het omgekeerde geldt. Ook andere landen moeten veranderen. Duitsland en Japan moeten aan de opkomende economieën sectoren afstaan waarin ze niet meer concurrentieel zijn. De Verenigde Staten en Groot-Brittannië moeten hun economie steeds meer verschuiven naar gesofisticeerde diensten. Landen worden in 2011 ook geconfronteerd met heel wat gemeenschappelijke kwesties. We hebben maar één aarde en we moeten samen in het reine komen met de energie- en milieucrisissen, met de verstedelijking in de ontwikkelingslanden en met de herverstedelijking in de ontwikkelde wereld. China heeft lange zeer hoge spaar- en investeringsquotes in stand gehouden. Daarvoor betaalde het een hoge sociale en milieuprijs. De voorbije jaren is het de grootste netto exporteur van kapitaal geworden. China moet ongetwijfeld zijn economische structuur aanpassen, zijn menselijk kapitaal uitbouwen en de impact op het milieu verminderen, zodat zijn groei gebouwd is op technologische vooruitgang en institu-tionele vernieuwing. Dat houdt een geleidelijke inkrimping in van de relatieve omvang van het overschot op de lopende rekening. Maar dan nog zal China Japan voorbijsteken als grootste geldschieter, net zoals zijn fysieke kapitaalvoorraad vroeg of laat die van de Verenigde Staten bijbeent. Er heerst op de wereld angst voor de ongebreidelde toename van China's financiële kracht. Sommigen geloven dat mijn land die macht aanwendt voor politieke of militaire doeleinden. Feit is dat de deviezenvoorraad en -portefeuille van China grotendeels passief is, vooral dan het aandeel van 70 procent in de reserves van de centrale bank. China moet meer vooruitstrevende technologie en uitrusting uit het buitenland invoeren, meer talent en ervaring inbrengen en meewerken aan transnationaal onderzoek en ontwikkeling. Chinese ondernemingen zijn bereid om hun producten, technologie en kapitaal naar om het even welk land te brengen. Het is betreurenswaardig dat door allerlei tastbare en ontastbare belemmeringen honderden miljarden dollars aan Chinees kapitaal niet rechtstreeks kunnen aangewend worden om de efficiëntie en de welvaart in de wereld te verbeteren. 'Je kunt jezelf niet vestigen tenzij je anderen helpt om zich te vestigen', is een Chinees gezegde. China is een hevige voorstander van de liberalisering van kapitaal en investeringen en het is ook een constructieve kracht achter de wereldwijde economische en financiële herstructurering. Er kan een groot potentieel ontwikkeld worden als China financieringen en investeringen kan coördineren met de Wereldbank en de regionale ontwikkelingsbanken. De opening van zijn financiële markt in beide richtingen wordt groter, gezien overzeese investeerders op dit ogenblik ongeveer 15 procent van het actieve vermogen van de Chinese financiële sector in handen hebben en aangezien de Chinese banken en verzekeringsmaatschappijen bereid zijn om geleidelijk op te treden op de wereldmarkt. Het is zeer wel mogelijk dat China in 2011 actiever deelneemt aan de hervorming van het internationale financiële systeem. Tegelijk zal men dan tot de vaststelling komen dat de gemeenschappelijke bevordering van de yuan als een internationale, volledig convertibele munt een grote bijdrage kan leveren aan de oplossing van financiële en handelsproblemen.z GUO SHUQINGMiljarden aan Chinees kapitaal worden niet aan- gewend om de welvaart in de wereld te verbeteren.