4 Michèle Sioen (Sioen Industries)

Michèle Sioen is een van de drie dochters van Jean-Jacques Sioen en Jacqueline Zoete, die destijds aan de wieg stonden van het beursgenoteerde Sioen Industries (Ardooie). Sinds mei 2005 is Michèle, die in Knokke woont en net veertig is geworden, gedelegeerd bestuurder. Ze volgt haar vader op, met wie ze nog altijd nauw samenwerkt. Ze staat aan het hoofd van een groep met een omzet van 270 miljoen euro en 4500 medewerkers.
...

Michèle Sioen is een van de drie dochters van Jean-Jacques Sioen en Jacqueline Zoete, die destijds aan de wieg stonden van het beursgenoteerde Sioen Industries (Ardooie). Sinds mei 2005 is Michèle, die in Knokke woont en net veertig is geworden, gedelegeerd bestuurder. Ze volgt haar vader op, met wie ze nog altijd nauw samenwerkt. Ze staat aan het hoofd van een groep met een omzet van 270 miljoen euro en 4500 medewerkers. De econome (Ufsia) werkt al sinds haar 25ste in het familiebedrijf, waar ze verschillende echelons doorliep en de geheimen van het huis door en door leerde kennen. Naar eigen zeggen heeft ze ook de ideale formule gevonden om het drukke zakenleven te combineren met het moederschap. Overdag worden de kinderen professioneel opgevangen, 's avonds en tijdens de weekends is ze zelf beschikbaar. "Je kan in zaken pas echt succesvol zijn, als je je als moeder niet schuldig voelt," aldus Michèle Sioen. Naast de tijd voor haar kinderen, trekt de aimabele zakenvrouw ook graag tijd uit voor haar favoriete sporten: golf, zwemmen en fitness. De Nederlandse Marjan van Kasteren (37) is directielid en gedelegeerd bestuurder van Delta Lloyd Life. Ze is sinds 1990 actief in het ondernemersleven en bekleedt sinds 1997 verschillende managementfuncties bij haar huidige werkgever. Tot voor kort was ze manager operations bij Delta Lloyd Verzekeringen in Amsterdam. Daar werd ze vorig jaar tot een nog hoger ambt geroepen, zodat ze in Brussel terechtkwam. Zelf schuift ze haar niet onaardige strategische inzicht naar voren als een van haar sterkste punten. Dat heeft haar onder meer bestuursmandaten opgeleverd bij de Luxemburgse levensverzekeraar Cuil en bij de Nederlandse federatie FFP (Federatie Financiële Planners). Van Kasteren zweert graag bij zaken als enthousiasme, management by motivation, transparante communicatie, coachen van jonge mensen in hun persoonlijke ontwikkeling en teamplay. Een wijze van handelen en denken die onder meer werd aangeleerd aan het befaamde Insead in Fontainebleau en aan het Nederlandse Nyenrode. Haar hobby's zijn hardlopen, lezen en uit eten gaan met vrienden. Al goed dat om acht uur 's avonds het alarm wordt aangezet. Voor Michèle Dauwe, algemeen directeur van de specialist in zakenreizen AmEx, is dat het signaal om als laatste het kantoor te verlaten. De reis voor Michèle Dauwe bij AmEx startte in 1978. Ze had toen al apotheekstudies achter de rug, en een vijf jaar durende baan als marketeer bij het chemiebedrijf ICI. Tot 1990 werkte Dauwe bij de kaartenafdeling van AmEx. Daarna werd ze baas van de reisafdeling. Het jaar 2000 werd een mijlpaal door de joint venture van het toenmalige American Express en BBL Travel. Michèle Dauwe leidde de fusiegroep van twee verschillende bedrijfsculturen. Na "een zeer moeilijke periode" is de inmiddels volledige dochter van de reus AmEx "een zeer rendabel bedrijf" geworden. Michèle Dauwe werd onlangs 57 jaar. Maar ophouden, laat staan een brugpensioen eisen, staat niet in haar agenda. "Ik heb een passie voor mijn werk." Haar andere passie is de muziek, want dagelijks schaart zij zich anderhalf uur achter de piano. Bij Melexis in Tessenderlo is Françoise Chombar de nummer twee in rang na grote baas, hoofdaandeelhouder en bestuursvoorzitter Roland Duchâtelet. Het boeiendste aan haar job bij Melexis vindt ze ook het moeilijkste: de interne organisatie afstemmen op de Melexismensen die over de hele wereld uitzwermen. Het is allemaal een kwestie van balans te vinden, en die balans wil ze ook in haar eigen leven inbouwen. Haar privé- en beroepsleven vloeien naar eigen zeggen moeiteloos in elkaar over. Françoise Chombar is een tolk van opleiding, die voor haar eerste job terechtkwam bij Van de Wiele, een fabrikant van textielmachines. Vervolgens vertrok ze naar Duitsland om er als planningmanager aan de slag te gaan bij de Duitse halfgeleiderfabrikant Elmos. Sinds 1989 staat ze op de loonlijst van de Elexgroep. In 2004 werd ze benoemd tot chief executive officer, samen met haar collega-CEO Rudi De Winter. Chombar is ook een van de drijvende krachten van de organisatie Sofia. Dat is een Vlaams netwerk voor vrouwen met leidinggevende functies in de zakenwereld. K.C. De Nederlandse Nicoline Spruijt is een van die honderden Nederbelgen die in de groene omgeving van Brasschaat zijn komen wonen. Drie jaar geleden werd ze general manager van de groep Lyfra-Partagro. Belgische consumenten kunnen in honderden benzinestations, dagblad- en nachtwinkels kennismaken met een van de 3700 producten die daar in de rekken liggen en door Lyfra-Partagro beleverd worden. De general manager werkt vanuit het hoofdkwartier in Wommelgem en staat aan het hoofd van 215 medewerkers. Die werken in een groeibedrijf met een omzet van circa 600 miljoen euro. Spruijt volgde zowel haar middelbare opleiding als haar universitaire opleiding (TEW) in Vlaanderen. Beroepshalve bleef ze hier ook altijd hangen. Haar werkgevers waren achtereenvolgens de Ruca, BAT Benelux, Barry Callebaut, Sugro en Tabacofina Vander Elst. Van één ding is de hardwerkende Spruijt (37) helemaal overtuigd: "Zonder de steun van een sterke man zou ik niet kunnen doen wat ik nu doe. Vroeger vond ik dat een loze slogan, nu zie ik dat heel anders."Van een opleiding tot officier op de lange omvaart naar een benoeming aan de top van een vrachtmaatschappij als DHL Freight. Dat overkwam de Oost-Vlaamse Katrien Cooreman. De huidige general manager van DHL Freight heeft het nooit ontbroken aan een gezonde portie ambitie. Na het behalen van haar diploma aan de Hogere Zeevaartschool behaalde ze nog twee bijkomende diploma's: Maritieme Wetenschappen en handelsingenieur. Voor haar eerste baan maakte ze kortstondig kennis met de Nationale Bank. Daarna kwam ze in de vrachtwereld terecht: bijna vijftien jaar (1989-2003) bij Danzas en sinds 2003 bij DHL Freight, waar ze de algemene leiding kreeg toevertrouwd. Katrien Cooreman noemt zichzelf een motivator en een peoplemanager. "In de zakenwereld komt het vooral op twee zaken neer," zegt ze. "Mensen enthousiasmeren en financiële cijfers doorgronden."Naast haar voltijdse baan is Katrien Cooreman, nog geen veertig jaar, ook nog een gehuwde moeder van twee kinderen. Een moeder die ook nog achter haar hobby's aangaat: bloemschikken, tuinieren, joggen en fitness. Onlangs werd het hele directiecomité van brouwer InBev grondig door elkaar geschud. Topman John Brock verdween en in zijn plaats kwam de Braziliaan Carlos Brito. De herstructurering maakte ook ineens plaats voor een vrouw in het executive management committee. De Duitse Sabine Chalmers (40) draagt de titel van chief legal and communications officer. Chalmers is internationaal gepokt en gemazeld. Haar rechtendiploma behaalde ze in Londen, waar ze ook de London School of Economics aandeed. In de Verenigde Staten is ze aangesloten bij de New York State Bar. InBev haalde de juriste weg bij de Britse brouwer Diageo, waar ze sinds 1993 aan de slag was en doorstootte tot general counsel van de Noord-Amerikaanse poot. Daarvoor was Chalmers aan de slag bij een advocatenkantoor in Londen, waar ze zich specialiseerde in fusies en overnames. De 52-jarige Lea Belen is een echt Alcatelproduct. Op de historische Antwerpse zetel draagt ze officieel de titel van chief information officer Alcatel Noord-Europa. In die functie is ze verantwoordelijk voor de informatietechnologie en businesstransformatie in Noord-Europa, inclusief Scandinavië en de Baltische staten. Belen studeerde TEW in Leuven, waarna ze nog verschillende postuniversitaire opleidingen volgde. Ze kwam in 1979 terecht bij Alcatel Bell, waar ze tot 2004 de job van auditor of accountingmanager uitoefende. Eind 2004 werd ze aangeduid om het Finance Service Center voor Noord-Europa te managen. In 2005 ging ze, ditmaal als CIO, alweer op een hoger trapje staan. Lea Belen staat ook bekend voor haar engagement, zowel binnen het bedrijf (als lesgever) als daarbuiten (instructeur en vrijwilliger bij het Rode Kruis). Als het waar is dat een TEW-diploma (KU Leuven, 1980) naar alles kan leiden, dan is Anny Wuyts (47) daar het levende bewijs van. Sinds 2002 leidt ze als general manager de Vlaamse Audiovisuele Regie (Var). In die functie is ze de nummer twee, opererend naast chief executive officer Thierry Van Zeebroeck. De Var verzorgt de reclameregie op alle VRT-zenders, zowel radio als televisie. De ploeg bestaat uit een veertigtal medewerkers, die voor een omzet van net geen 100 miljoen euro zorgen. Anna Wuyts is groot geworden in de mediawereld. Ze werkte tussen 1982 en 1990 voor de Vum. In 1990 hielp ze mee aan de opstart van de Var, waar ze later marketingmanager en commercieel directeur werd. Of ze een carrièrevrouw is? Wuyts: "Neen, dat is zeker geen bewust doel. Liever zweer ik bij mijn motto om de zaken positief en met veel inzet te benaderen."De 37-jarige Saskia Schatteman werkt sinds mei 2005 voor De Lijn als directeur marketing & communicatie. Ze behaalde een licentiaatsdiploma TEW aan de Ufsia en een MBA aan de Vlerick-school. Van 1992 tot 1994 werkte ze voor Kraft Jacobs Suchard. Vervolgens maakte ze de overstap naar Procter & Gamble (P&G), waar ze opklom in de marketing van verschillende productcategorieën, van waspoeders tot parfums. Schatteman werkte bij P&G zowel voor de Belgische als voor de internationale markt. Tot voor kort was het Londense kantoor van P&G haar thuisbasis. Negen maanden geleden werd ze geheadhunt voor een topfunctie bij De Lijn. Ze vindt het boeiend, omdat De Lijn een grote maatschappelijke impact heeft en soms bepalend is voor de levenskwaliteit van vele mensen. "Daarom moeten we ons continu vernieuwen," zegt Schatteman. Over haar privéleven blijft ze liefst zuinig met commentaar. Ze is gehuwd, moeder van drie kinderen en houdt van reizen en sporten. Kathleen Wantz-O'Rourke zette in 1984 haar eerste professionele stappen bij Siemens in Australië, om vervolgens haar levensavontuur voort te zetten bij de dochterbedrijven in Duitsland (1984-1986), Frankrijk (1987-1995), opnieuw Australië (1995-1999) en dan weer richting Europa (Frankrijk, Duitsland en ten slotte België). Na 22 jaar Siemens heeft ze haar jeugddroom om journaliste te worden helemaal opgeborgen. Bij Siemens Belux draagt "het meisje van Down Under" sinds oktober 2004 officieel de titel van chief financial officer. Haar staat van verdienste in verschillende landen doet de veertigjarige Kathleen Wantz-O'Rourke steeds hoger klimmen op de hiërarchische ladder. Ze is een fan van vooral Japanse en Chinese literatuur, droomt ervan om ooit een boek te schrijven en kickt op bergwandelingen met rugzak. Ze spreekt en schrijft perfect Duits en Frans, en ook het Nederlands is ze na vijftien maanden België al behoorlijk machtig. Tijdens de week woont ze in Brussel, in het weekend spoort ze naar haar man in Parijs. De Britse Melanie Lee is een van de belangrijke technologische speerpunten van de Belgische groep UCB. Haar staat van verdienste oogde al indrukwekkend, met referenties als topresearcher bij Glaxo Wellcome (1988-1998) en de Britse groep Celltech (1999-2004). Toen Celltech door UCB werd overgenomen, verhuisde ze bijna automatisch richting Brussel. UCB, en dus ook Melanie Lee, doen aan fundamenteel onderzoek in domeinen zoals het centrale zenuwstelsel, inflammatie en oncologie. Vandaag is ze executive vice-president R&D en ze cumuleert die functie met een zetel in het uitvoerend comité. Melanie Lee is de dame van de grote principes. Op een recente lezing aan de universiteit van York zette de gehuwde moeder van twee kinderen er een aantal op een rijtje: kick op nieuwe uitdagingen, samenwerking is de enige weg naar succes, cultiveer verschillen in opvattingen, attitude is belangrijk in alles wat je onderneemt. Haar eigen succes schrijft ze ook graag toe aan haar ouders, die haar geleerd hebben hard te werken en nooit op te geven op een lange en steile weg hogerop.