Het Brugse Cinema Novo Festival pakt dit jaar uit met een affiche waarop een goudvis prijkt. Dat populaire motief uit het Verre Oosten staat symbool voor de Oost-Aziatische film, een industrietak die de jongste jaren niet alleen een ongekende groei kende, maar ook belangstelling en respect in het Westen afdwong. De hedendaagse Japanse, Chinese, Taiwanese en Zuid-Koreaanse cinema valt op door zijn universalisering van actuele thema's e...

Het Brugse Cinema Novo Festival pakt dit jaar uit met een affiche waarop een goudvis prijkt. Dat populaire motief uit het Verre Oosten staat symbool voor de Oost-Aziatische film, een industrietak die de jongste jaren niet alleen een ongekende groei kende, maar ook belangstelling en respect in het Westen afdwong. De hedendaagse Japanse, Chinese, Taiwanese en Zuid-Koreaanse cinema valt op door zijn universalisering van actuele thema's en zijn maatschappijkritische opstelling. Hoewel de invloed van de Europese en Amerikaanse filmtaal ontegensprekelijk is, profileert de Oost-Aziatische cinema zich als vernieuwend en fris. De diversiteit in thematiek en stijl kleurt dan ook de programmering van deze negentiende editie van het Cinema Novo Festival. De Taiwanese cineast Tsai Ming-liang behoort met zijn uitgesproken minimalistische stijl, zijn droge humor en vaste thematiek tot de grote vernieuwers van de Aziatische filmindustrie. In 'What Time is it There?' plaatst hij de vervreemding en het dwangmatig gedrag van zijn personages in twee verschillende tijdzones: een door de dood van zijn vader getekende jongeman leeft van dag tot dag in Taipei; zijn geliefde verblijft in Parijs. De tegenstelling tussen die twee culturen is grappig en schrijnend. De maker van onder meer 'Vive l'Amour', 'The River' en 'The Hole' tekent zijn protagonisten, hun culturele roots en de hedendaagse Taiwanese samenleving in krachtige toetsen. Bijna even minimalistisch van stijl is het bijzonder mooie 'The Man Who Walked on Snow' van de Japanner Masahiro Kobayashi. Hier maakt de tegenstelling tussen traditie en moderniteit de kern van het tragikomische verhaal uit. Er is stilistisch geen groter contrast denkbaar dan tussen de films van Kiyoshi Kurosawa en die van de veel- en snelfilmer Takashi Miike. Miike behoort met zijn barokke, niets verhullende stijl en zijn extreme geweldscènes tot de meest controversiële filmmakers van Japan. Kurosawa (geen familie van Akira Kurosawa) vertelt hedendaagse spookverhalen in een koele, maar dwingende mise-en-scène. Miikes 'Ichi The Killer' en Kurosawa's 'Kaïro' zijn - elk op hun manier - een must. Piet Goethals [{ssquf}]Cinema Novo Festival, van vr 15/3 t/m zo 24/3 in de Lumière en Liberty te Brugge. Info: 050-33 54 86 ofwww.cinemanovo.be