Kijk, er lopen alweer vijf mails binnen van mensen die Chinese vazen willen kopen of aanbieden. De berichten komen uit België, maar evengoed uit China." Veilingmeester Carlo Bonte (35) glundert zichtbaar.
...

Kijk, er lopen alweer vijf mails binnen van mensen die Chinese vazen willen kopen of aanbieden. De berichten komen uit België, maar evengoed uit China." Veilingmeester Carlo Bonte (35) glundert zichtbaar. Bonte voelt de buzz die hangt rond zijn volgende veiling Chinese kunstvoorwerpen. Dat heeft hij vooral aan zichzelf te danken. Zijn dure reclamecampagnes in drie Aziatische kunstmagazines, op internationale veilingwebsites en in het vakblad Antiques Trade Gazette lijken hun effect niet te missen. Dat hij zijn website en cataloog naar het Chinees liet vertalen, helpt natuurlijk ook een handje. "Ik krijg veel aanvragen voor telefonische biedingen vanuit China. Ook al komen de geïnteresseerden evengoed in de zaal om stukken te kopen. Op de website heb ik zo gedetailleerd mogelijk de kunstvoorwerpen beschreven en gefotografeerd. Complete informatie is alles voor een klant die telefonisch biedt." Het wordt een marathonzitting. De cataloog aziatica telt 450 loten: vazen, porselein, ivoor, bronzen, meubilair, kamerschermen en houtsnedes. En de dag erna veilt Bonte weer 400 loten, maar dan Europese kunst. 80 procent van zijn aziatica is negentiende-eeuws, vaak gemaakt naar Europese smaaknormen. Maar ook daar zijn blijkbaar genoeg afnemers voor. "Voor alle Chinese kunst is er een markt. Het is zeker niet alleen de antiek die goed loopt. Een topvaas uit de jaren twintig en dertig levert snel 10.000 euro op. Chinezen kopen massaal hun patrimonium terug, terwijl bij ons haast niemand nog Chinees porselein verzamelt. Vroeger was het exotisch om Chinees antiek in huis te hebben. Nu wil iedereen ervan af. 90 procent van mijn veilingloten vertrekt naar China." Dat hoeft niet te verwonderen. Door de economische hoogconjunctuur in China ontstond een nieuwe middenklasse die de voorbije jaren het speculatieve potentieel van kunst ontdekte. Vooral oude schilderijen, antiek Chinees porselein en hedendaagse kunst zijn liquide op de Chinese markt. En daar speelt Bonte aardig op in. Bontes twee vorige veilingen aziatica, in maart en juni 2013, haalden 325.000 en 450.000 euro omzet. Zijn kaarten liggen goed, al is hij voorzichtig met prognoses over zijn nakende veiling. "Dat ik kwantiteit en kwaliteit kan aanbieden, is geen toeval. Ik heb er alles voor gedaan om er een succes van te maken. Meer kan ik niet doen. Nu is het aan de kopers." Bonte is ook zeer voorzichtig in zijn schattingsprijzen bij de veilingstukken. Een bewuste strategie om geïnteresseerde Chinezen te lokken met lage schattingen. "Het kan misschien overkomen alsof ik de waarde van de stukken niet ken. Maar ik sta al tien jaar in het vak, ik weet heel goed wat ik doe. Een koppel vazen schat ik op 800 euro, terwijl ik goed weet dat ze tussen 3000 en 6000 euro kunnen opleveren. Maar ik wil nieuwe klanten lokken, die denken dat ze misschien een koopje kunnen doen." Topstukken van onschatbare waarde haalt Bonte voorlopig niet binnen. Die blijven bestemd voor de veilingen bij grote internationale huizen als Christie's, Sotheby's, Poly International en China Guardian. Die instituten zijn uiteraard geen concurrentie voor Bonte, maar wel een goeie graadmeter voor de toegenomen koopkracht van de Chinese verzamelaars. Het Chinese veilinghuis Poly International is sinds zijn oprichting in 2005 uitgegroeid tot een van de grootste veilinghuizen ter wereld. Geen wonder dat Christie's en Sotheby's zich haasten om flink te investeren in hun oosterse filialen. In 2009 haalde Christie's Hong Kong 3 procent van Christie's omzet. Vorig jaar al 20 procent. Ook de Asian Art Weeks van Christie's (5 tot 8 november) en Sotheby's (13 tot 19 september) winnen aan belang: op die week vol themaveilingen met Aziatische kunst en antiek tekenen 's werelds belangrijkste verzamelaars present. Sotheby's haalde er in september 54 miljoen dollar op, Christie's 34 miljoen euro. "Die cijfers van de 'big boys' houden mijn voeten stevig op de grond", vertelt Bonte. "We zijn maar een klein veilinghuis in Brugge. Maar op onze manier kunnen we het verschil maken. Ook al steek je me in een schuur in Ieper, nog zal ik mijn nek uitsteken om de Chinezen warm te maken. We zijn een speler geworden waar je rekening moet mee houden. En het levende bewijs dat je niet in Brussel of Antwerpen hoeft te zitten om internationaal cliënteel te hebben." "Ik zie de toekomst rooskleurig in. Er zijn nog zo veel Chinezen die klant kunnen worden. Maar ik besef evenzeer: misschien is over twee jaar de hype voor Chinese kunst over. Op een bepaald moment zal hun belangrijkste patrimonium effectief terug zijn. In dat geval bereid ik me al voor op de volgende stap: de Chinezen die ons westerse antieke patrimonium beginnen op te kopen. De eerste tekenen zijn er al." Bonte toverde in vijf jaar tijd zijn vaders ingedommelde provinciale veilinghuis om tot een speler met nationale en internationale ambitie. Zonder diploma kunstgeschiedenis teert de Bruggeling op zijn zakelijke instinct en zijn ervaring in de internationale kunsthandel. Bonte studeerde eerst management in Cambridge, Angers en Utrecht, waarna hij in het veilinghuis annex verhuisbedrijf van zijn vader meehielp. "Elke morgen hielp ik stukken verplaatsen en uitpakken. Beetje bij beetje ontstond de liefde voor antiek en meubilair. Alles passeerde door mijn handen. Op mijn 25ste mocht ik als jongste veilingmeester van België mijn eerste veiling leiden. Een fantastische ervaring, want zo'n evenement is een magische combinatie van spanning, psychologie en folklore." Toch knaagde het. Bonte wilde internationale ervaring opdoen voor hij in Brugge aan de slag ging. Eerst liep hij achter de schermen stage bij Christie's Londen. En toen hij aan de wereldberoemde antiekhandelaar Partridge een Louis XIV-kast wou verkopen, kreeg hij er prompt een job aangeboden als verkoper. Hij verkocht er achttiende- en negentiende-eeuwse kunstvoorwerpen voor honderdduizenden euro's aan jetsetcliënteel en gekroonde hoofden. Na een half jaar werd Bonte er director, de jongste ooit. Net voor de sluiting van Partrigde, keerde hij naar Brugge terug. Met zijn vier jaar werkervaring op topniveau in Londen voelde hij zich klaar om zijn vaders veilinghuis de nodige stroomstoten te geven. "Ik had in Engeland kunnen blijven, maar ik koos voor Brugge: de stad waar mijn hart en sociaal leven ligt. Met mijn drive, vinnigheid en overredingskracht kan ik ook van hieruit knappe resultaten neerzetten." Veiling Aziatische kunst, dinsdag 12 november vanaf 10 uur. Veiling Europese Kunst op 13 november vanaf 13 u. THIJS DEMEULEMEESTER"Een veiling is een magische combinatie van spanning, psychologie en folklore"