Patricia Ceysens werd in 2007 minister omdat Fientje Moerman ontslag moest nemen wegens gesjoemel op haar kabinet. Ceysens, die ooit al minister was, nam de herkansing gretig aan. Haar tweede passage in de Vlaamse regering steekt schril af tegenover de eerste keer. Ceysens' dossierkennis nam exponentieel toe.
...

Patricia Ceysens werd in 2007 minister omdat Fientje Moerman ontslag moest nemen wegens gesjoemel op haar kabinet. Ceysens, die ooit al minister was, nam de herkansing gretig aan. Haar tweede passage in de Vlaamse regering steekt schril af tegenover de eerste keer. Ceysens' dossierkennis nam exponentieel toe. In de Economie pikte ze de draad op van zaken die ze (mee) in gang had gezet. Vaak met debeste bedoelingen, maar de uitwerking loopt niet altijd vlot, zoals bij Flanders DC, de organisatie voor ondernemerscreativiteit. Ceysens erfde Vlaanderen in Actie (VIA), dat voorlopig het stadium van praatbarak niet is ontgroeid. Zelf zette ze liever in op een herlancering van Flanders Technology International (FTI). Daarbij legde de politica het accent op de heroriëntering van investeringssteun voor milieu en energietechnologie. Voorts investeerde ze, via de Participatiemaatschappij Vlaanderen (PMV), 15 miljoen in het Capricorn Cleantech Fonds van Jos Peeters. Het meest praktische en best meetbare initiatief is Arkimedes. Daarmee wil de overheid via PMV risicokapitaal ter beschikking stellen aan starters. Het Arkimedesfonds, ter waarde van 110 miljoen euro, biedt een euro extra voor elke euro die erkende private risicokapitaalfondsen, de zogeheten Arkiv's, investeren in een Vlaamse kmo. Via die Arkiv's werden al 150 investeringen gedaan in 80 bedrijven. Samen goed voor 1135 arbeidsplaatsen. In het kader van het Vlaamse relanceplan is de aanzet gegeven om een tweede Arkimedesfonds op te richten. Hopelijk komt het wel eerst tot een grondige evaluatie van het eerste fonds, want er kunnen vragen gesteld worden bij de investeringen en de erkende Arkiv's. Zonder een stijlbreuk te veroorzaken met haar voorgangster, legde Ceysens van meet af aan stevig het accent op Innovatie. Instituten als het IWT vinden in haar een grote fan, maar bedrijfsleiders vinden het beleid te zeer toegespitst op grote ondernemingen en op hightech. Ze hekelen ook dat er telkens nieuwe agentschappen, instellingen en financieringsmechanismen bijkomen. Daaruit volgt dat de ondernemers hun weg niet meer vinden in dat kluwen. Ceysens is zich daarvan bewust, maar blijkbaar is het moeilijk om snel te ageren. Het rapport van de werkgroep van Luc Soete, hoogleraar aan de universiteit van Maastricht, die Ceysens aanstelde, maakte dan ook brandhout van het Vlaamse innovatiebeleid. De werkgroep noemde het provincialistisch en vooral te weinig gericht op kmo's. Kmo's zijn dan ook vrij afwezig in het innovatiebeleid dat nochtans, theoretisch althans, vooral voor hen is bedoeld. Ceysens besliste daarop om het Vlaams Agentschap Ondernemen (VLAO) en het Vlaams subsidieagentschap Economie samen te voegen tot een Agentschap Ondernemen. Lijkt dat agentschap voorlopig op een druppel op een hete plaat, dan is alvast een aanzet gegeven tot de noodzakelijke vereenvoudiging. Een gelijkaardige conclusie drong zich op bij Buitenlandse Handel. Onder impuls van Ceysens kwam de fusie van Export Vlaanderen en de Dienst Investeren Vlaanderen tot stand. Die instellingen smolten samen tot Flanders Investment & Trade. Sinds de overdracht van Buitenlandse Handel van het federale naar het regionale beleidsniveau (in 1993), is het aandeel van Vlaanderen in de Belgische export gestegen van 68 procent naar 81 procent in 2007. Ook Ceysens vindt de regionalisering van Buitenlandse Handel een goede zaak, al zit ze wat gewrongen met haar partijgenoot Karel De Gucht, die als federaal minister van Buitenlandse Zaken de regionalisering niet altijd even geslaagd vindt. De recente rel met het Vlaams Huis in New York is daarvan een illustratie. Ook Ceysens loopt niet warm voor Vlaamse vlaggen in New York en meent dat Vlaanderen zijn Vlaamse label niet moet uitspelen, maar moet uitpakken met Vlaamse vaandeldragers als Bekaert en Barco. Ook daarom merkte Ceysens fijntjes op dat het FIT geen vragende partij was voor een Vlaams Huis. Ceysens wil de banden ook aanhalen met Brussel in haar exportbeleid. Samen met de Vlaamse regering en de Vlaamse Gemeenschapscommissie in Brussel start ze Flanders Brussels International op.