Portfoliobanen
...

PortfoliobanenHedendaags personeelsbeleid wordt gedomineerd door recente inzichten. Deze spruiten grotendeels voort uit de geherstructureerde organisatie (onder druk van de globalisering), de veranderende maatschappelijke opvattingen over werk en de voortschrijdende individualisering. In Nieuwe organisaties, nieuwe carrières, brengt de Nederlandse Human Talent-consulent Hans van der Heijden de jongste ontwikkelingen in kaart en gaat de oorzaken en gevolgen ervan na. "De invalshoek van het boek is meer constaterend dan verklarend of zelfs voorspellend. Het gaat in belangrijke mate om een beschrijving van trends die hun aanvang reeds kennen," zo leidt de auteur zijn overzicht bescheiden in. Zijn diagnose klinkt inderdaad niet bijster origineel. Toch bundelt het werk verschillende verdiensten. De eenvoud is er beslist ook één, al jongleert van der Heijden bijwijlen gretig met het vakjargon. Gelukkig zal zijn doelpubliek (managers, personeelsdirecteurs en kaderleden) daarmee weinig moeite hebben. Storender is zijn tic om definities te willen citeren of spuien, maar dat terzijde. De voornaamste verdienste schuilt in het samenbrengen van oorzaken en vooral gevolgen. Toch geldt ook hier een aanmerking : van der Heijden neemt enkele clichés al te gemakkelijk voor waar en bewezen aan. Hij heeft beslist gelijk dat medewerkers alsmaar meer maatwerk wensen in hun loopbaan. Of de flexibilisering op alle vlakken zo graag omarmd wordt, durven we echter te betwijfelen. Bovendien blijft van der Heijden opmerkelijk optimistisch over de arbeidsmogelijkheden in een tijd waarin ook de witteboorden en zelfs hogere kaderleden het moeilijker krijgen om de rat race bij te benen. Het begrip carrière, dat associaties oproept met promotie maken, plaatst hij provocant in de titel. Het neutrale loopbaan past beter bij de nieuwe platte organisatie, maar de auteur gebruikt koppig carrière om "de achterhaalde gedachte dat wie niet stijgt, niet slaagt" te doorbreken. Voor het meest boeiende gedeelte moeten we wachten tot de scharnierhoofdstukken vijf en zes. In het eerste somt hij de nieuwste carrièrepatronen op. Hij onderscheidt de verticale carrières nieuwe stijl, de afgetopte en de portfolio-carrière. In de laatste werkt het individu gelijktijdig in verschillende functies. Hij illustreert met een voltijdse hersenonderzoeker die tevens als gitarist in een bekende rockband optreedt. Zijn boodschap komt tot uiting in het zesde deel : de werknemer moet zelf het heft in handen nemen om zijn loopbaan te sturen. Van der Heijden wil hem daarbij helpen met een overzicht van de instrumenten die de medewerker inzicht verlenen in zijn mogelijkheden, ambitie en motivatie. Hij focust onder meer op individuele begeleidingsprogramma's als mentoring, counseling en outplacement. Interessante caleidoscoop. LUC DE DECKERHans van der Heijden, Nieuwe organisaties, nieuwe carrières. Kluwer, 130 blz., 960 fr.