1 jaar geleden. Michèle Sioen wordt geportretteerd als architecte van de geslaagde comeback van Sioen Industries. In 2009 had de crisis keihard toegeslagen bij de producent van technisch textiel. In datzelfde jaar stierf ook de stichter, vader van CEO Michèle Sioen. Toch loodst zij het bedrijf veilig door de storm en geeft zo haar visitekaartje af. Sioen saneert, herstructureert, sleutelt aan het werkkapitaal en bouwt stocks af. Maar bovenal zet het in op onderzoek en ontwikkeling. Sioen plukt dan al de vruchten van de crisismaatregelen. Nu. Rome werd ook niet in één dag gebouwd. Het saneren en herstructureren gaat ook bij bij Sioen voort. Zo kan het bedrijf pas in februar...

1 jaar geleden. Michèle Sioen wordt geportretteerd als architecte van de geslaagde comeback van Sioen Industries. In 2009 had de crisis keihard toegeslagen bij de producent van technisch textiel. In datzelfde jaar stierf ook de stichter, vader van CEO Michèle Sioen. Toch loodst zij het bedrijf veilig door de storm en geeft zo haar visitekaartje af. Sioen saneert, herstructureert, sleutelt aan het werkkapitaal en bouwt stocks af. Maar bovenal zet het in op onderzoek en ontwikkeling. Sioen plukt dan al de vruchten van de crisismaatregelen. Nu. Rome werd ook niet in één dag gebouwd. Het saneren en herstructureren gaat ook bij bij Sioen voort. Zo kan het bedrijf pas in februari dit jaar, tien maanden na de aankondiging van de operatie, het dochterbedrijf Roland International van de hand doen. Sioen vindt Roland, dat schuifgordijnen en dekzeilen voor vrachtwagens maakt, te cyclisch. Sioen houdt drie kernactiviteiten over: coating, zeg maar het kleuren en beschermen van textiel, apparel met onder meer beschermende kledij voor brandweerlui, en de chemiedivisie. Maar de druk houdt aan. 10 jaar geleden. Het Israëlisch-Palestijnse conflict, tumult in Venezuela en krijgshaftige taal van de Amerikanen en Britten in de richting van de Iraakse dictator Saddam Hoessein stuwen de olieprijs de hoogte in: van 20 naar 28 dollar per vat. Maar dat hoeft geen bedreiging te zijn voor de wereldeconomie, want er is voldoende buffercapaciteit om de prijs in de vork 20 tot 28 dollar te houden. De grootste stoorzender is Iran, mocht dat land zich bij de olie-exportboycot aansluiten. Gasexporterende landen kunnen van de onzekerheid profiteren om hun aandeel op de energiemarkt te verhogen. Nu. Saddam wie? De Tweede Golfoorlog, die de Iraakse dictator van het wereldtoneel doet verdwijnen, jaagt kortstondig de olieprijzen omhoog. Maar na het herstel naar pre-oorlogsniveau volgt een gestage klim, die culmineert in een absoluut record van 147 dollar per vat in juli 2008. Mede als gevolg van de bankencrisis stort de prijs tegen eind dat jaar in naar amper 40 dollar, om sindsdien te fluctueren tussen 80 en 100 dollar. Sommige Arabische landen hebben een hoge olieprijs nodig om de sociale uitgaven te betalen die ze maakten na de Arabische Lente. Iran blijft de grote onbekende factor. 20 jaar geleden. In de nieuwe regering-Dehaene I valt de minister van Begroting op: Mieke Offeciers, tot dan directeur van het Vlaams Economisch Verbond (VEV). Maar wie hoopte dat Offeciers in de rooms-rode regering de belangen van de werkgevers zou verdedigen, komt bedrogen uit. Premier Jean-Luc Dehaene wil de overheidsfinanciën vooral gezond maken via belastingverhogingen. Twee derde van de besparingen zijn nieuwe inkomsten, 2,2 miljard euro om precies te zijn. Werkgevers hebben kritiek: het gaat niet om een structurele oplossing voor het Belgische budgettaire probleem. Nu. Mieke Offeciers verdwijnt al na een jaar van het politieke toneel en keert terug naar het VEV als gedelegeerd bestuurder. Daarna is ze aan de slag bij KPMG en Interel. Als minister van Begroting wordt ze opgevolgd door Herman Van Rompuy. Die wordt samen met Dehaene de architect van het besparingsbeleid dat België een toegangsticket voor de eurozone moet opleveren. Dat gebeurt vooral via belastingverhogingen en minder via snijden in de uitgaven. Anno 2012 bedraagt het Belgische overheidsbeslag ongeveer 54 procent van het bbp. In Bredero blikt de redactie terug op de Trends van één, tien en twintig jaar geleden.