Individuele boeren rekenen nog steeds te veel op overheidssteun. Aan verzekeren doen ze niet. Marktleider KBC Verzekeringen zegt dat het water al aan de lippen moet staan, voor de individuele boer zich laat verzekeren. Heel wat landbouwers vrezen nog steeds dat meer verzekering neerkomt op minder staatssteun.
...

Individuele boeren rekenen nog steeds te veel op overheidssteun. Aan verzekeren doen ze niet. Marktleider KBC Verzekeringen zegt dat het water al aan de lippen moet staan, voor de individuele boer zich laat verzekeren. Heel wat landbouwers vrezen nog steeds dat meer verzekering neerkomt op minder staatssteun. Het is geen louter Belgisch verschijnsel. Dat bleek al eens in januari tijdens een conferentie van Copa, de koepel van Europese landbouworganisaties, over risicomanagement en verzekeringen in de landbouw. De conclusie van de conferentie luidde dat de landbouwsector niet verder dan een structurele risicodekking wil gaan. Begin maart beschreef het Britse weekblad The Economist de situatie in Engeland. Slechts 10% van de Britse boeren is verzekerd tegen mond- en klauwzeer. Nochtans bood de grootste verzekeraar, NFU Mutual, een premievoet van zowat 30 frank per dier aan. De Britse regering speelde overigens met het idee van een verplichte verzekering tegen de ziekte - lang voor mond- en klauwzeer effectief uitbrak. Maar de landbouwers waren niet voor het idee gewonnen. De verzekeraars gaan evenmin vrijuit. "Verzekeraars zijn conservatief, zeker in de landbouw," weet Wauthier Robyns, woordvoerder van de Beroepsvereniging der Verzekeringsondernemingen. "De verzekeraar heeft graag dat de risico's heel duidelijk zijn omschreven. Het ideaal komt neer op het beheersen van het toeval." Gerrit Kloosterboer, woordvoerder van de Nederlandse vereniging van verzekeraars vertelt dat er ook in Nederland geen verzekering tegen mond- en klauwzeer bestaat. "Hoe kan je nu inschatten wanneer BSE of mond- en klauwzeer om zich heen grijpt?" verdedigt hij zich. Zulke risico's vindt Kloosterboer vergelijkbaar met een aardbeving of een overstroming van de Noordzee. De Nederlanders bieden alleen een verzekering tegen 'gevolgschade' aan. Daarbij krijgt de boer 15% van de verzekerde waarde van het dier terug, na de ruiming van de boerderij. Nochtans wordt de eis tot verplichte indekking van boeren steeds luider. Aan de Nederlandse landbouwuniversiteit van Wageningen werd al berekend dat verzekeringsvoorzieningen voor de boer een derde goedkoper uitvallen dan staatssteun. Die bedrijfseconomische analyse geldt bijvoorbeeld in een scenario als dat van de varkenspest. Professor Ruud Huirne vindt het bovendien onzin dat boeren nu al drie jaar na elkaar tegemoetkomingen blijven krijgen voor een natte herfst. "Die akkerbouwers leren het nooit. Als de overheid steeds maar bijspringt, zullen ze geen minder regengevoelige gewassen gaan telen." Wolfgang Riepl