BACH
...

BACHWie schuilt er werkelijk achter die beroemde bedachtzame Bach-buste uit de gepoederde pruikentijd ? Over het leven van de geniale komponist, die wiskunde en poëzie verzoende, is nog lang niet alles met zekerheid geweten. Guido Van Hoof heeft niet de pretentie de ultieme raadsels te ontsluieren, maar penseelt een heerlijk erudiet portret in de kultuurhistorische kontekst. Puike lektuur met een kantate op de achtergrond.Guido Van Hoof, Johann Sebastian Bach. Pelckmans, 216 blz., 900 fr. SCHRIJVENDE BVEen literair debuut van een Bekende Vlaming als de 57-jarige Tuur Van Wallendael neem je skeptisch ter hand. Na het achtste en laatste verhaal maakten we niet meteen een vreugdesprong. Van Wallendael verbluft niet met verbale akrobatiek. Nochtans voelden we ons aangenaam verrast. In een doorgaans nuchter register brengt hij mensen ten tonele, die kiezen voor het pragmatische. Ze glijden weg van hun idealen of dromen. Klinkt daar een vermoeide of realistische politicus ?Tuur Van Wallendael, Vrienden & Kennissen. Houtekiet, 117 blz., 550 fr.SLAVENZelfs wie nog slechts een splinter humaan gevoel overhoudt, wordt emotioneel aangeklampt door Kinderen van de krokodil. Het vreemde is dat Rudi Rotthier die oprechte afschuw en woede opwekt zonder melodramatisch effektbejag. Hij brengt een ooggetuigenverslag, verrijkt met stevige research, over zijn negen maanden lange tocht door de rotte plekken van India. Daarbij focust hij op de slaven- en kinderarbeid.Rudi Rotthier, Kinderen van de krokodil. Atlas, 359 blz., 995 fr. Appetijt of kater ?Hoe smaakt het Vlaamse literaire menu de eerste dagen na de Antwerpse Boekenbeurs ? Na de zure oprispingen van vorige week, zochten we een wondermiddel dat de spijsvertering verlicht.Vijf jaar geleden verloste Kamiel Vanhole ons al van maagstoornissen met zijn reisverhalen Een demon in Brussel. Het panacee lag dus voor het grijpen : zijn nieuwste, Overstekend wild (Meulenhoff/Kritak, 221 blz., 699 fr., * * * ). Na de door de critici muf geknuffelde Paul Mennes en andere nieuwlichters, voelt Vanhole aan als wonderbalsem. Een verteller (allicht de auteur zelf) reist door de VS. Het patroon wordt gedikteerd door het dagboek van zijn betovergrootoom, die in 1857 zijn Amerikaanse Droom beproefde. Met zuinige maar precieze en bijwijlen prikkelend ironische hand stelt Vanhole een salade van zeevruchten samen. Met karaktervolle ontmoetingen, essaymatige bespiegelingen en een terugdenken aan wat de reiziger thuis achterliet, mengt hij een kruidige schaal die weer trek doet krijgen.Minder trefzeker, maar glad als ossetong met rozijnensaus, schrijft Paul Verhuyck in De binnendienst (Arbeiderspers, 169 blz., 599 fr., * *). De Antwerpenaar die al jaren in Leiden woont en er Franse literatuur doceert, pakt steevast uit met magisch realisme tot surrealisme. Om de absurditeit en de beklemming van zo'n wereld konsekwent te handhaven, moet je van zeer goeden huize komen. Verhuyck slaagt daar net niet in. Zijn antiheld, een volgeling van een moordzuchtige organizatie die alle hiërarchie wil vernietigen, komt déjà-lu en moralistisch in zijn amoralisme over. Kortom, Verhuyck serveert te weinig rozijnen in de melige saus.Met Mijnheer en het meisje (EPO/De Geus, 158 blz., 658 fr., * *) bevestigt Dirk Verbruggen zijn reputatie als psychiater van zielige eenzame mannen. Tijdens een sollicitatiegesprek ondergaat een droogpruim een mentale metamorfoze : hij wordt smoor op een Italiaanse vamp. Verbruggen beschrijft de onwezenlijke coup de foudre te los en weet geen blijf met de karakterbreuk. Het is dan ook een onmogelijke kombinatie : naïeve, introverte gele rijstepap tegenover wellustige, gevulde knolselder.Onze pousse-café reserveren we voor een diplomaat-auteur die met geen Vlaams gerecht geassocieerd wil worden. Herman Portocarero mag zich gelukkig wanen, hij werd onlangs benoemd tot ambassadeur in Cuba. Met de gedichtencyclus Ignis Perennis - Het eeuwige vuur (Manteau, 57 blz., 650 fr., * ) levert hij echter slechts een flauw afkooksel af van zijn exotisch-symbolistische romans. Liever een rijke, delikate Duvel dan deze smaakloze rum.LUC DE DECKER