Een Brussels duo heeft een bizarre business: in België, Frankrijk en andere Europese landen verkopen ze oude dagbladen en tijdschriften. Prijs: tussen 20 en 45 euro per stuk. Christian Cauchie en Stéphane Maroy lanceerden in 2000 de website CadeauRetro.com, waar u bijvoorbeeld de krant van uw geboortedag kunt bestellen. Momenteel verkopen ze circa 10.000 exemplaren per jaar. De doelgroep van CadeauRetro bestaat vooral uit particulieren die een verjaardag op een originele manier willen vieren, maar ook ondernemingen die hun medewerkers willen verrassen met een apart geschenk. Om optimaal tegemoet te komen aan de vraag van de gebruikers, bezit de vierkoppige kmo maar liefst 1,8 miljoen kranten, opgeslagen in een Brusselse werkplaats. Hoewel het bedrijf vandaag resoluut inzet op het internet, ging het oorspronkelijk om een gespecialiseerde winkel in hartje Brussel.
...

Een Brussels duo heeft een bizarre business: in België, Frankrijk en andere Europese landen verkopen ze oude dagbladen en tijdschriften. Prijs: tussen 20 en 45 euro per stuk. Christian Cauchie en Stéphane Maroy lanceerden in 2000 de website CadeauRetro.com, waar u bijvoorbeeld de krant van uw geboortedag kunt bestellen. Momenteel verkopen ze circa 10.000 exemplaren per jaar. De doelgroep van CadeauRetro bestaat vooral uit particulieren die een verjaardag op een originele manier willen vieren, maar ook ondernemingen die hun medewerkers willen verrassen met een apart geschenk. Om optimaal tegemoet te komen aan de vraag van de gebruikers, bezit de vierkoppige kmo maar liefst 1,8 miljoen kranten, opgeslagen in een Brusselse werkplaats. Hoewel het bedrijf vandaag resoluut inzet op het internet, ging het oorspronkelijk om een gespecialiseerde winkel in hartje Brussel. Cauchie en Maroy begonnen in 1987 onder de naam Venture Business Creation. Nadat ze twee jaar lang niet minder dan 200.000 kranten hadden verzameld, installeerden beide heren zich in een kleine winkel in de Dansaertstraat in Brussel. Ze wilden de consument de kans geven iemand te verrassen met een origineel geschenk: een authentieke krant van diens geboortedag. Al heel vroeg vatten ze het plan op om contact op te nemen met de mediagroepen, om zo aan oude kranten te komen. Maar die vlieger ging niet op: weinig persgroepen blijken hun oude dagbladen te bewaren. Het duo besloot om via zoekertjes de hulp in te roepen van particulieren en organisaties die in het bezit waren van oude kranten en bereid waren ze te verkopen. Het concept sloeg in elk geval aan, want de kleine Brusselse winkel kreeg al gauw heel wat volk over de vloer. Toch waren nog niet alle hindernissen genomen: om de klanten zowel qua publicaties als qua data een ruime keuze te bieden, moest de stock zo groot mogelijk zijn. En die stock moesten ze veilig zien onder te brengen in een voldoende grote ruimte. Daarom verhuisde de kmo meermaals en beschikt ze nog altijd over meerdere opslagruimtes in Brussel. Van de enorme voorraad moest ook een inventaris worden gemaakt. Maroy, die een diploma informatica op zak heeft, ontwikkelde zelf speciale software om die klus te klaren. Hoewel beide heren begonnen met een kleine winkel, zagen ze zich al gauw verplicht om een eigen distributienetwerk uit te rollen. Ze stelden namelijk vast dat kopers van buiten de hoofdstad niet zo makkelijk de weg vonden naar hun winkel. Het duo stelde aan een aantal boekhandelaars voor om als plaatselijke dealers te fungeren. De consument ging naar de boekhandel, bestelde de krant van een bepaalde datum, de boekhandelaar nam contact op met Venture Business Creation om te zien of die krant beschikbaar was en desgevallend lag het bestelde exemplaar een paar dagen later klaar bij de boekhandelaar. In totaal werkten zo'n 200 boekhandelaars aan het systeem mee. Soms was dat distributienetwerk goed voor 25 procent van de omzet. Mettertijd, en vooral met de opkomst van het internet, zagen Cauchie en Maroy zich genoodzaakt om zowel aan hun business als aan hun dagelijkse takenpakket te sleutelen. Zo moest Maroy, die met Cobol werkte, een nieuwe programmeertaal leren, zodat de consument via de website van de kmo de volledige catalogus kon bekijken. Het hele proces nam bijna drie jaar in beslag. Ook de verkoopstrategie van de 'verjaardagskrant' moest nog worden aangepast. Begin 2000 vond de verkoop nog hoofdzakelijk plaats in de winkel (intussen in de Lombardstraat in Brussel) of via de post, maar de business verschoof helemaal naar het internet vanaf 2004, toen via de website van CadeauRetro ook onlinebetalingen mogelijk werden. Het internet is sindsdien goed voor bijna 95 procent van de bestellingen, de rest komt op rekening van beurzen, kerstmarkten en dergelijke waar CadeauRetro een stand heeft. De verkoop via boekhandelaars is door het internet zo goed als stilgevallen. De meeste klanten bestellen hun krant liever via het internet om ze een of twee dagen later thuis geleverd te krijgen. Vandaag werkt het bedrijf met nog slechts vijftig boekhandelaars en allemaal samen genereren die een heel klein deel van de verkoop. Tot slot moeten beide entrepreneurs ook schaven aan de marketing voor hun bedrijf en hun product. Reclame maken ze voortaan vooral via netwerksites en via zoektermen die ze kopen op Google. Daar stopt de kmo elke maand 2000 euro in. Maar uiteraard is het Google dat de meeste trafiek naar de webwinkel sluist (450 unieke bezoekers per dag). Stéphane Maroy is nog altijd trouw op post en is verantwoordelijk voor de aanwezigheid van CadeauRetro op het internet. Hij jongleert dus ook met tools zoals Facebook en Google+, waar de kmo sinds kort ook present is. De omschakeling van buurtwinkel naar e-business heeft CadeauRetro geen windeieren gelegd. Vroeger draaide de firma jaarlijks een omzet van zo'n 200.000 euro, maar sinds 2005 is dat cijfer gestegen tot 400.000 euro. Hoe zit het echter met de winst? Het hoeft geen betoog dat de winstmarges aardig zijn als je een oude krant kunt verkopen voor 45 euro. "Het klopt dat we de kranten opkopen voor een stukprijs die ergens tussen 2 cent en 1 euro ligt - dat hangt van een aantal criteria af - en dat we ze verkopen tussen 20 en 45 euro", reageert Christian Cauchie. "Maar het kost ook heel veel geld om al die kranten op te slaan. Ook de verwerking is duur: soms hebben we twee jaar nodig om een groot lot opgekochte kranten helemaal te onderzoeken, te inventariseren en op computer te zetten. En een groot deel van onze stock raken we misschien nooit kwijt. Maar zo'n grote voorraad is noodzakelijk om de consument keuze te kunnen bieden." Afhankelijk van het jaar en de opgekochte stocks maakt de onderneming tussen 3000 en 37.000 euro winst. Maar het is ook al gebeurd dat ze meer dan 40.000 euro neertelde voor enkele collecties oude dagbladen. CHRISTOPHE CHARLOT