Uit steeds meer hoeken krijgt de manier waarop Wim Duisenberg het presidentschap van de ECB waarneemt het etiket "niet goed" opgekleefd. De Bourgondische Nederlander krijgt daarbij diverse verwijten voor de voeten geworpen: intellectueel te licht, een gebrek aan visie, te weinig directe betrokkenheid, en vooral: slechte communicatie.
...

Uit steeds meer hoeken krijgt de manier waarop Wim Duisenberg het presidentschap van de ECB waarneemt het etiket "niet goed" opgekleefd. De Bourgondische Nederlander krijgt daarbij diverse verwijten voor de voeten geworpen: intellectueel te licht, een gebrek aan visie, te weinig directe betrokkenheid, en vooral: slechte communicatie. Wanneer Duisenberg vervangen zou worden, is nog altijd onduidelijk. De meest gehoorde prognose is dat het wellicht kort na de introductie van de eurobiljetten en -muntstukken zou gebeuren - begin volgend jaar dus. Jean-Claude Trichet, de huidige president van de Banque de France, blijft de meest geciteerde opvolgingskandidaat. Zijn mogelijke betrokkenheid bij frauduleuze praktijken in het Crédit Lyonnais-dossier speelt echter tegen hem. Net als het gevoel dat steeds meer politici, bankiers en analisten bekruipt dat we met Trichet niet veel meer krijgen dan een Franse versie van Duisenberg. Hoe dan ook, het mogelijke vertrek van Wim Duisenberg in pakweg maart 2002 zou alvast Luc Coene, de duivel-doet-al aan de zijde van Guy Verhofstadt (VLD), goed uitkomen. Coene is de enige kabinetschef van de premier. Voorgaande eerste ministers uit de voorbije decennia konden steeds op twee kabinetschefs terugvallen. Het feit dat de cohesie in de ploeg Verhofstadt duidelijk wegbrokkelt, vreet ook aan de hardwerkende Coene. En in hem laait het verlangen naar zijn aloude alma mater, de Nationale Bank van België, steeds feller op. Het lijkt echter uitgesloten dat Coene de Wetstraat voor de Berlaymontlaan ruilt vóór zowel het Belgische voorzitterschap van de Europese Unie als de grootse euro-operatie achter de rug liggen. De stoel waar Luc Coene naar lonkt, is die van vice-gouverneur Marcia De Wachter. Deze econome maakte onder de vleugels van de vorige gouverneur, Fons Verplaetse, een blitzcarrière binnen de Nationale Bank. Hoewel officieel van CVP-signatuur, kan De Wachter niet direct op veel steun en sympathie rekenen bij degenen die vandaag de dienst uitmaken bij de Vlaamse christen-democraten. Het duo Verplaetse-De Wachter maakte, in de periode van de regeringen- Dehaene en met dus de liberalen in de oppositie, Luc Coene als lid van het internationaal departement van de Nationale Bank het leven zuur. Met het opstappen van Duisenberg komt minstens één plaats vrij in de top van de Europese Centrale Bank. Het is een publiek geheim dat Marcia De Wachter kandidaat is om te verkassen naar het hoofdkwartier van de ECB. Coene ziet om diverse redenen een job in Frankfurt niet direct zitten. De oplossing lijkt voor de hand te liggen: De Wachter naar Frankfurt en Coene op de stoel van vice-gouverneur.Dit scenario is echter te mooi om waar te zijn, want onder de huidige directeuren van de NBB is het niet alleen De Wachter die een oog op Frankfurt gericht houdt. Gezien het gebrek aan politieke steun waar De Wachter nu mee kampt, zou de oppositie tegen haar transfer naar de ECB wel eens te zwaar kunnen uitvallen.Dan rest er toch nog een optie, zij het één die naar de gangbare normen van het politiek-financiële establishment van België voor heel wat deining zou zorgen. De functie van vice-gouverneur van de Nationale Bank, zo kan men de wetgeving terzake interpreteren, is eigenlijk een mandaat dat jaarlijks door de regering hernieuwd wordt. En dus eveneens jaarlijks door de regering kan beëindigd worden.Johan Van Overtveldt