Belgische traditie

Al meer dan 70 jaar hoort bij een uitstap naar de Belgische kust een ritje op een gehuurde gocart, ook billenkar of trapauto genoemd. De gocart is geen puur Belgisch fenomeen. "Gocarts kom je overal tegen, tot Japan", zegt Carl Gies van T&T Quality Go-Cat, de enige overgebleven fabrikant van gocarts in ons land. Gies zegt dat het unieke van België het grote aantal verhuurbedrijven is op de iets meer dan 60 kilometer lange kuststrook. Onze kust is ook de enige plek in Europa waar zulke trapvoertuigen op de openbare weg getolereerd worden, weet Jan Bart Van In, hoofdredacteur van West-Vlaanderen We...

Al meer dan 70 jaar hoort bij een uitstap naar de Belgische kust een ritje op een gehuurde gocart, ook billenkar of trapauto genoemd. De gocart is geen puur Belgisch fenomeen. "Gocarts kom je overal tegen, tot Japan", zegt Carl Gies van T&T Quality Go-Cat, de enige overgebleven fabrikant van gocarts in ons land. Gies zegt dat het unieke van België het grote aantal verhuurbedrijven is op de iets meer dan 60 kilometer lange kuststrook. Onze kust is ook de enige plek in Europa waar zulke trapvoertuigen op de openbare weg getolereerd worden, weet Jan Bart Van In, hoofdredacteur van West-Vlaanderen Werkt. Dat medium deed samen met de hogeschool Howest onderzoek naar de gocartverhuursector. 50 vestigingen verhuren gocarts, zo'n twintig jaar geleden waren het er nog 70. Volgens Van In is een aantal kleinere spelers uit de markt gestapt en is er ook schaalvergroting. De 50 vestigingen worden uitgebaat door 34 ondernemingen. Negen bedrijven hebben twee of meer vestigingen. Van In noemt dat een nieuw fenomeen. Gemiddeld heeft elk bedrijf 130 gocarts. Dat maakt dat er 4420 gocarts aan de kust zouden zijn. Hoe gezond is de sector? De onderzoekers pluisden de bedrijfsgegevens uit. Iets meer dan de helft van de uitbatingen zijn eenmanszaken. "Daar vind je dus niets van terug", zegt Van In. "Van de andere hebben we de jaarrekeningen doorgenomen." Op het eerste gezicht lijkt de brutomarge goed te zitten. Die is tussen 2013 en 2018 jaarlijks met 10 procent gestegen. De groei zit echter niet in gocarts zelf. Van In: "De verhuur van gocarts stabiliseert. De stijging zit in de complementaire producten als fiets- en stepverhuur." Van In stipt ook aan dat het aantal verhuurdagen toegenomen is door de klimaatopwarming - er is langer beter weer - en door de promotie van het kusttoerisme in het algemeen. Toerisme Vlaanderen, West Toer en de gemeentebesturen zetten de gocarts in het zonnetje, onder meer op hun websites. Dat is zo goed als de enige promotie voor de gocarts, want uit het onderzoek blijkt dat haast driekwart van de verhuurders 0 euro spendeert aan marketing via sociale media. Promotie maken op de zeedijk volstaat. De uitbaters liggen vooral wakker van diefstal en vandalisme. De uitbaters draaien zelf op voor de gevolgen. Er is geen belangenvereniging of beroepsorganisatie die bij verzekeringen en overheden voor de sector kan opkomen. Zo goed als alle uitbaters kopen hun gocarts bij T&T Quality Go-Carts in Knokke-Heist. Dat bedrijf maakt 200 tot 400 gocarts per jaar. "Allemaal handwerk, en méér kunnen we ook niet aan", zegt Carl Gies van T&T Quality Go-Carts. De gocarts gaan 20 tot 25 jaar mee. 70 procent van de productie is export, naar parken en campings.