Een kunststroming die is vernoemd naar een kunstenaar: zo zijn er niet veel. Caravaggio viel die eer wel ten deel. De Italiaanse schilder werd bekend met zijn chiaroscuro: een extreem licht-donker contrast dat de voorstelling extra drama geeft. Een van de eerste Zuid-Nederlandse caravaggisten is Theodoor van Loon. Tijdens zijn leven was hij een prominent schilder, later raakte hij in de vergetelheid. Bozar haalt hem vanonder het stof met een expo van vijftig schilderijen, tekeningen en gravures. Speciaal voor die tentoonstelling werden vijf werken gerestaureerd door het Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium ( lees blz. 104).

Van Loon stelde zich ten dienste van de contrareformatie. Hij schilderde vooral onderrichtende religieuze scènes in opdracht van kerken. Zijn werken zijn indrukwekkend: grote formaten met dramatische composities, levensgrote figuren en heldere kleuren. Italiaanse invloeden blendt hij met de Noordelijke traditie, die veel aandacht heeft voor details en texturen. Van Loon en Rubens kenden elkaar, maar Rubens evolueerde stilistisch sneller, waardoor Van Loon wat uit de mode raakte.

Bozar koppelt aan de expo een hedendaags én een muzikaal deel. Met een installatie brengt regisseur, scenograaf en kunstenaar Romeo Castellucci een hommage aan het zeventiende-eeuwse caravaggisme. Ook Joris Van de Moortel inspireerde zich voor een solopresentatie op de weelderige vormentaal van de barok, samen met muzikanten van het Belgian National Orchestra. Daarnaast zijn er concerten met muziek uit de tijd van Van Loon, onder meer met Huelgas Ensemble en Zefiro Torna.

Theodoor Van Loon. Een caravaggist tussen Rome en Brussel, van 10 oktober tot 13 januari in Bozar