HOGE INFLATIE ALS REDDINGSBOEI.
...

HOGE INFLATIE ALS REDDINGSBOEI.Milton Friedman kent België. Zoals heel wat Amerikanen beweert hij zelfs dat hij van ons land houdt. Maar vooraleer hij zich uitspreekt over de Belgische situatie, wil hij toch eerst enkele cijfers bestuderen.De basisgegevens voor Friedman : lage inflatie, een overschot op de lopende rekening van de betalingsbalans rond de 5 % van het bruto binnenlands product (BBP), een overheidsschuldratio die de voorbije jaren daalde van grosso modo 140 % van het BBP naar 130 %, een lopend begrotingstekort van 3 % (resultaat van een primair surplus van 6 % en rentelasten die ongeveer 9 % van het BBP opslorpen), een spaarquote van bijna 20 % van het beschikbaar inkomen en een werkloosheid van rond de 15 %.Friedman staart nog even naar deze gegevens die hij vingervlug op een blad papier heeft neergepend. Daarna start hij zijn exposé : "Dat ziet er beroerd uit. De werkloosheid heeft niets met monetaire toestanden te maken, maar alles met de organisatie van de arbeidsmarkt. Het grootste probleem is echter de staatsschuld. Die oogt dramatisch. De recente daling van de schuldratio die je aangeeft, stelt bitter weinig voor. Slechts door een heel lange periode van zowel forse economische groei als zeer lage rentevoeten zou België die trend kunnen doorzetten. Maar dat kan je dus vergeten. Ik zie maar twee mogelijkheden. Ten eerste, zo snel mogelijk naar een situatie gaan waarbij de lopende begroting minstens in evenwicht is. Ik vind het bijna ludiek dat men in de huidige omstandigheden een deficit gelijk aan 3 % van het BBP als een succes beschouwt. De Belgische politici houden blijkbaar van zwarte humor." Voor het tweede scenario, namelijk de oplossing van het schuldprobleem via de weg van de inflatie, verwijst Friedman naar de geschiedenis. Milton Friedman : "Ik ken in de hele geschiedenis van de mensheid nagenoeg geen enkel voorbeeld waar een dergelijk schuldprobleem niet is opgelost met de hulp van inflatie. Neem bijvoorbeeld de Verenigde Staten na de Tweede Wereldoorlog. Ook hier zat men toen opgezadeld met een schuldquote van ruim boven de 100 %. Tegen het einde van de jaren zeventig was die tot ongeveer 30 % van het nationaal product teruggezakt, vooral omdat men de inflatie op een bijna geruisloze wijze haar werk had laten doen. Aangezien het merendeel van de aangegane overheidsschuld uit langetermijnleningen bestaat, vormt een inflatie van 25 %, en dat gedurende enkele jaren, de perfecte oplossing voor het Belgische schuldenprobleem."JEAN-LUC DEHAENE Milton Friedman : Ik vind het bijna ludiek dat men in de huidige omstandigheden een deficit gelijk aan 3 % van het BBP als een succes beschouwt. De Belgische politici houden blijkbaar van zwarte humor.