Hotel-restaurant Auberge du Pêcheur is door zijn unieke ligging aan de kronkelende oevers van de Leie een nationaal horecamonument. Het is een gedroomde locatie om privé of zakelijk even uit te blazen of om in groepsverband bijeen te komen.
...

Hotel-restaurant Auberge du Pêcheur is door zijn unieke ligging aan de kronkelende oevers van de Leie een nationaal horecamonument. Het is een gedroomde locatie om privé of zakelijk even uit te blazen of om in groepsverband bijeen te komen. Auberge du Pêcheur is het vlaggenschip van de Flanders Hotel Holding van de familie Vermeersch. Een houdstermaatschappij waarin ook horeca-exploitaties werden opgenomen als Gosset Hotel, Hotel Serwir, het cateringbedrijf Dinner Privé en, als jongste telg, brasserie Charles in Knokke (voorheen Ter Dycken). Executive chef-kok is de 33-jarige Axel Colonna Cesari. Hij is van adel en wij kennen hem als getalenteerde jonge kok uit het ouderlijke restaurant Le Flore in De Panne. Axel reed op zijn vrije dagen van De Panne naar Brussel om in de keuken van Bruneau bij te leren. De Panne was duidelijk te klein voor zijn ambities en Axel verhuisde. Hij werd chef-kok van Couvert Couvert in Heverlee en Folliez in Mechelen. Toen Roger Souvereyns raadgever was voor de Flanders Hotel Holding, heeft de éminence grise Axel naar de Auberge du Pêcheur gehaald. Axel Colonna Cesari is intussen bijna drie jaar op post en dat betekent veel organisatie en ook elke dag aan het fornuis. De Auberge beschikt over één grote ruimte met drie gescheiden warme keukens voor brasserie, restaurant en seminaries. Op drukke dagen serveren ze hier geregeld 500 couverts. De tearoom Golden River biedt in de namiddag een panoramisch uitzicht over de Leie en de weiden. Brasserie Greens heeft een spijskaart waarmee je alle kanten op kan. Er is een dagschotel voor 13 euro en een driegangenrelaxmenu met keuze voor 33,50 euro. De eetzaal is modern landelijk gedecoreerd in bruin en grijs, zoals dat tegenwoordig in de mode is. De vaste clientèle is gefortuneerd en oud. Bij mooi weer eet je op het terras. Wij proefden van correcte garnaalkroketten (14 euro) en een royale portie tempura van scampi met salade, honingvinaigrette en kaas- splinters (16,50 euro). Hoofdgerechten waren: een smakelijke steak tartaar, in de keuken met het mes gehakt en in de zaal met toewijding aangemaakt met de vertrouwde condimenten (19,50 euro) en een teleurstellende rogvleugel van indrukwekkend formaat, maar met droog en onaangenaam visvlees, vergezeld van boterbad, kappertjes, groenten en keurig gesneden kasteelaardappelen (18 euro). Sneeuw- eiland in miniversie met gepofte rijst en chocoladeschilfers (7 euro) vormde het sluitstuk van een wisselvallige maaltijd. Omdat de keuze wijnen onder 40 euro beperkt is, dronken wij de witte en rode huiswijn, en die waren van correcte kwaliteit (4,50 euro per glas). Bij ons tweede bezoek bezochten wij het gastronomische restaurant Orangerie en dronken een glaasje op het droomterras aan de Leie. Op zondagmiddag dwarrelen de tonen van de harp door het restaurant. Orangerie afficheert een business- menu voor 36 euro (47 euro met wijnen). Het prestigieuze Menu Pêcheur kost 55 euro in viergangenversie en 95 euro in vijfgangenuitvoering met geselecteerde wijnen. In het gastronomische restaurant gaat het er vlotter aan toe dan in brasserie Greens. De gemiddelde leeftijd van de gasten ligt ook lager. De gerechten uit het door ons geproefde Menu Pêcheur van vijf gangen (70 euro) waren verfijnd en verrassend. Alles zat goed, behalve het kostuum van de weinig communicatieve zaalmeester, dat vol vlekken zat. En in plaats van de wijnen in een glas voor te proeven, stak hij zijn glimmende neus in de flesopening! Het menu opende krachtig met, als technisch hoogstandje, een vloeibare goudstaaf van olijfolie, vergezeld van ambrozijn in de vorm van gebakken langoustines met crunch van olijven. Er kwamen twee kabeljauwbereidingen: dikke ajo-blancosoep met rillerige textuur van amandelen, gerookte kabeljauw, look en xeresazijn, en snoepje van op lage temperatuur gegaarde kabeljauw met crispy sandwich van tonijn met mayonaise van 'Granny Smith'-appel. De derde bereiding was een vernieuwende paella met prachtige rijst, gamba, mosselen, chorizo, puree van erwten, drie structuren van tomaat en emulsieschuim van schaaldieren. Hoofdgerecht was 'surf & turf' van kort gebakken Iers rundfilet met auberginecrème, tartaar van makreel op toast, tempura van zachte krab en vinaigrette met gerookte paling. Espuma van ananas met crème van kokos en jelly van fruitpeper en een chiboust van framboos met pastille van rosé champagne vormden het mooie en verfrissende sluitstuk van een boeiende maaltijd. Pieter van Doveren