Het was een werkmanshuis en dat is het ook gebleven. Dat vind ik er zo goed aan." Bouwheer Hugo Steyaert toont zich opgetogen over zijn nieuwe woonst. En hij heeft gelijk: het oorspronkelijke huis is nog goed voelbaar. Het blijft een compacte, bescheiden en zelfs knusse woning, met een totale oppervlakte van 130 vierkante meter.
...

Het was een werkmanshuis en dat is het ook gebleven. Dat vind ik er zo goed aan." Bouwheer Hugo Steyaert toont zich opgetogen over zijn nieuwe woonst. En hij heeft gelijk: het oorspronkelijke huis is nog goed voelbaar. Het blijft een compacte, bescheiden en zelfs knusse woning, met een totale oppervlakte van 130 vierkante meter. Woning H ligt aan een typische doorgangsweg in Landskouter, een deelgemeente van Oosterzele in Oost-Vlaanderen. Een halfopen bebouwing, zadeldak, baksteen... Kan het Vlaamser? De woning schuift zich netjes in de rij van doordeweekse dorpswoningen. En dat ondanks de ingrijpende en herkenbare ingrepen van architect Jan De Vylder. "We probeerden om de woning weer blank te zetten", zegt De Vylder. "Door de jaren was het huis stelselmatig uitgebreid: de ene uitbouw na de andere. Daardoor was het contact met de tuin volledig verbroken. En het daglicht bereikte de oorspronkelijke leefruimten niet meer." De architect maakte tabula rasa met de opgestapelde achterbouw. Maar hij voegde ook ruimte toe. Niet aan de achterkant, maar aan de zijkant. Het kubusvormige volume is afgewerkt in betonplaten, een alomtegenwoordig bouwmateriaal in ons land. Dat geeft herkenbaarheid, al verwacht je het eerder bij tuinmuren, stallingen of koterij. "Betonplaten zijn inderdaad zeer aanwezig in het Vlaamse straatbeeld. Het is bijna een soort icoon. Maar het geldt ook als een banaal materiaal. Die spanningsboog vind ik wel interessant." Ook organisatorisch grijpt De Vylder terug naar de oorspronkelijke woning. De raam- en deuropeningen bleven. En binnenkomen gebeurt zoals vroeger, via de keuken. Die is wel verplaatst naar de straatkant. De betonplaten komen ook terug in de vloer en het plafond van de woning. Dat draagt bij tot de ruimtelijkheid van de woning: de verschillende ruimten - keuken, eetplaats, leefruimte - vloeien in elkaar over, zonder dat ze hun eigenheid verliezen. De eetruimte en de leefruimte geven een prachtig uitzicht op de tuin en de glooiingen van het achterliggende landschap. Ondanks de grote opdrachten die het bureau van Jan De Vylder steeds vaker te beurt vallen, houdt hij eraan om dit te blijven combineren met bescheiden woningprojecten. "Ik vind het mooi om aan zulke kleine dingen veel aandacht te geven. Je begint met een concept, die betonplaten bijvoorbeeld, maar dat is natuurlijk geen doel op zich. Onze opdracht is een aangename woning maken. En daar zijn we, denk ik, in geslaagd. Dat is voor mij de mooiste ervaring als architect: als je voelt dat het doordachte concept verglijdt naar pure poëtische ruimtelijkheid." (T)y Door Laurenz Verledens/foto: Filip Dujardin