Sinds 1 januari moeten fabrikanten en handelaars zich houden aan nieuwe regels over de etikettering van artikelen zoals voeding, textiel, chemische producten en cosmetica. "Zo moet op een voorverpakt voedingsproduct een lijst met ingrediënten, stoffen en producten staan die allergieën of intoleranties kunnen veroorzaken", zegt Maarten De Man, advocaat bij Eubelius. "Het etiket moet ook de minimale houdbaarheidsdatum of de uiterste consumptiedatum vermelden, en er moeten bijzondere bewaar- en gebruiksvoorwaarden op staan. Ook een gebruiksaanwijzing mag niet ontbreken als het voedingsmiddel zonder dat voorschrift niet behoorlijk kan ...

Sinds 1 januari moeten fabrikanten en handelaars zich houden aan nieuwe regels over de etikettering van artikelen zoals voeding, textiel, chemische producten en cosmetica. "Zo moet op een voorverpakt voedingsproduct een lijst met ingrediënten, stoffen en producten staan die allergieën of intoleranties kunnen veroorzaken", zegt Maarten De Man, advocaat bij Eubelius. "Het etiket moet ook de minimale houdbaarheidsdatum of de uiterste consumptiedatum vermelden, en er moeten bijzondere bewaar- en gebruiksvoorwaarden op staan. Ook een gebruiksaanwijzing mag niet ontbreken als het voedingsmiddel zonder dat voorschrift niet behoorlijk kan worden gebruikt." Die verplichte gegevens worden steeds meer op Europees niveau geregeld. Belangrijk om te weten is dat die informatie in een voor de doorsneeconsument begrijpelijke taal moet worden vermeld. Daarbij moet de fabrikant rekening houden met het taalgebied waar hij het product aanbiedt. Als een Amerikaans voedingsconcern in Vlaanderen chips op de markt brengt, moet de verplichte informatie op het etiket dus minstens in het Nederlands staan. Andere wetgevingen kunnen nog bijkomende talen opleggen. Een andere belangrijke wijziging is dat de regels over aankondigingen van prijsverminderingen worden versoepeld. "In het verleden moest de aangekondigde prijs lager zijn dan de referentieprijs", zegt Maarten De Man. "Dat was de laagste prijs in de maand voor de prijsvermindering. Die referentieprijs moest in het verleden altijd worden vermeld." Voortaan hoeven handelaars geen referentieprijs meer te afficheren. Bovendien zijn ze niet meer verplicht de kortingen in de tijd te beperken. In het verleden gold een minimumperiode van één volle verkoopdag (behalve voor producten die niet langer kunnen worden bewaard of die snel in waarde verminderen) en een maximumgrens van een maand (tenzij bij een uitverkoop). "Verkopers kunnen nu vrijer prijsverminderingen aankondigen, maar de algemene regels over het verbod op oneerlijke praktijken blijven wel gelden", waarschuwt De Man. "Een handelaar moet nog altijd op een eerlijke, correcte en transparante manier met consumenten communiceren over verminderde prijzen. Stel dat een product lang werd verkocht tegen 100 euro. De verkoper beslist de prijs gedurende twee weken te verhogen tot 150 euro, om vervolgens een korting van 30 procent op dat bedrag aan te kondigen. De consument betaalt dan 105 euro, meer dan de oorspronkelijke 100 euro. Hij doet dus helemaal geen voordeel bij de zogenaamde korting. Dat kun je als een oneerlijke praktijk beschouwen." 2016 bracht nog een aantal nieuwigheden. Handelaars mogen voortaan een voorschot of een betaling vragen als ze overeenkomsten sluiten buiten de verkoopruimte, bijvoorbeeld op een beurs. Toch behoudt de consument zijn herroepingsrecht van veertien kalenderdagen. Bedrijven mogen geadresseerde reclame op naam naar consumenten sturen, maar die moeten wel de kans krijgen te melden dat ze die niet langer willen ontvangen. Daarvoor mogen handelaars geen kosten aanrekenen. De afzender mag zijn identiteit niet verbergen. Roel Van EspenDe informatie op een etiket moet in een voor de doorsneeconsument begrijpelijke taal worden vermeld.