Als de Britse veestapel wordt afgeslacht, zullen het opnieuw de belastingbetalers zijn die de verliezen dragen. Dat is nu eenmaal de manier waarop de landbouwindustrie hier functioneert. We vinden het normaal dat onze producenten gesubsidieerde prijzen krijgen voor voedsel. We geloven nog altijd dat landbouwbeleid een overheidstaak is. (...) Laat de vee-industrie vallen onder de regels van de commerciële competitie. Dat zou een wijziging in verantwoordelijkheid met zich brengen. In de meeste industrietakken is de producent aansprakelijk voor de kwaliteit van het product. Ze weten dat slechte kwaliteit het merkimago schaadt. (...) Landbouw moet worden zoals de andere industrieën. In Nieuw-Zeeland is na de afschaffing van de subsidies de efficiëntie van de veebedrijven sterk toegenomen. Het is waarschijnlijk de goedkoopste vleesproducent ter wereld.
...

Als de Britse veestapel wordt afgeslacht, zullen het opnieuw de belastingbetalers zijn die de verliezen dragen. Dat is nu eenmaal de manier waarop de landbouwindustrie hier functioneert. We vinden het normaal dat onze producenten gesubsidieerde prijzen krijgen voor voedsel. We geloven nog altijd dat landbouwbeleid een overheidstaak is. (...) Laat de vee-industrie vallen onder de regels van de commerciële competitie. Dat zou een wijziging in verantwoordelijkheid met zich brengen. In de meeste industrietakken is de producent aansprakelijk voor de kwaliteit van het product. Ze weten dat slechte kwaliteit het merkimago schaadt. (...) Landbouw moet worden zoals de andere industrieën. In Nieuw-Zeeland is na de afschaffing van de subsidies de efficiëntie van de veebedrijven sterk toegenomen. Het is waarschijnlijk de goedkoopste vleesproducent ter wereld. (Hamish McRae in The Independent van 22 maart)In economisch opzicht is er geen enkele reden om te verwachten dat een voortijdige opstart van de Monetaire Unie automatisch zal leiden tot meer politieke integratie. Akkoord gaan met een eenheidsmunt is al een belangrijke stap op zich en legt beperkingen op aan de vrijheid van politiek handelen. En zolang er geen nationale politieke wil is om die beperkingen te aanvaarden, zal de Politieke Unie geen realiteit worden. In haar zoektocht naar monetaire eenheid kan de EU het zich niet veroorloven te zwijgen over haar politieke toekomst. (Mr. Issing, lid van het directiecomité van de Bundesbank in The Wall Street Journal Europe van 22 maart)De Reichs en de Blairs ( nvdr respectievelijk Amerikaans staatssecretaris van Arbeid en Brits socialistisch partijvoorzitter) argumenteren dat het huidige privé-kapitalisme in de VS jobs en gemeenschappen vernietigen. Hun model is West-Europa en Japan. De Amerikaanse aanpak mag voor de critici ervan "onmenselijk" lijken, maar kijk eens naar de resultaten. Na een decennium van pijnlijke herstructureringen, van bedrijfssluitingen en groeiende investeringen in het buitenland, blijft de werkloosheid hangen rond 6 %. En in de "participatie-ondernemingeconomieën" ? 12 % in Frankrijk, 11 % in Duitsland. En Japan zit in een diepe recessie. Zijn dat modellen ? (Republikeins presidentskandidaat Malcolm Forbes in Forbes van 25 maart)We zijn stilzwijgend akkoord gegaan met de voortgaande flexibilisering van de arbeid, met hire and fire-praktijken en met afroep- en klapstoelbanen, en zie : de gedwongen overgang van Fokker-medewerkers naar andere bedrijven heet ineens "diep tragisch". Ja, het klopt allemaal met wat we voelen, maar hadden we "met elkaar" niet anders afgesproken ? Moeten na dappere woorden niet ook dappere daden volgen ? (Columnist J.A.A. Van Doorn in HP/De Tijd van 22 maart)Dat hele verhaal over economische onzekerheid als gevolg van de globalisering van de economie is een hysterisch verzinsel van de pers. Het is een bedenksel van elitaire journalisten, die opeens ook ontdekken dat de economie grote veranderingen doormaakt. Het is ook een gemakkelijk verteerbaar campagnepraatje voor politici met grote bekken als Buchanan. (William Niskanen, hoogleraar aan het Cato institute in Washington, in De Volkskrant van 23 maart)Ik merk nergens de politieke wil om terug te keren naar bilateralisme of protectionisme. Er is, weliswaar, een open debat over de liberalisering, de mondialisering, en de consequenties daarvan, meer bepaald in het domein van de tewerkstelling. Maar dat debat is niet nieuw, noch in de VS, noch in Europa. Het ligt in de logica van de democratieën. Vandaag is dat debat verhevigd, omdat we in een overgangsperiode zitten, die, onvermijdelijk, moeilijk te verteren is. De globalisering leidt in de geïndustrialiseerde landen tot diepgaande veranderingen in de structuur van de tewerkstelling. Maar ze vormt tegelijk de voornaamste bron van groei voor de komende jaren. Eigenlijk is de stroming pro liberalisering nooit zo krachtig geweest als nu. (Renato Ruggiero, directeur-generaal van de Wereld Handelsorganisatie, in Le Monde van 23 maart)De Chinese wereld heeft ongetwijfeld de bedoeling om het Westen in het economisch vlak voorbij te steken. En dat in naam van waarden die niets van doen hebben met het Westen. Deze "weerwraak" op het Westen, dat China gedurende drie eeuwen gedomineerd heeft, gaat verder dan het louter economische : China koestert de ambitie om het Westen uit zijn "centrale" positie te verdringen en de hiërarchie te herstellen die het Rijk van het Midden twintig eeuwen lang tot aan de Verlichting de wereld wist op te leggen. (Jean Mandelbaum, voorzitter van France Pacifique Consultants in Le Moci van 21 maart)General Electric bijvoorbeeld realiseert sinds jaren een kapitaalrendement van 19 tot 21 procent en heeft ook nieuwe arbeidsplaatsen gecreëerd. Met kortzichtig denken gaat dat niet. Verder zie ik geen belangenconflict tussen aandeelhouders en medewerkers uiteraard niet wanneer die medewerkers ook aandeelhouders zijn. Op lange termijn zeker. Maar om op korte termijn de identificatie met het bedrijf te verhogen, willen we in een eerste stap het inkomen van het kaderpersoneel sterker koppelen aan het rendement van de onderneming. De raad van bestuur moet hiervoor nog groen licht geven. Ook de belegger vaart er goed bij omdat het management nog meer resultaatgericht gaat werken dan voorheen. En we willen bovendien aandelen invoeren van vijf mark wat de koers zal doen stijgen. (Jürgen Schrempp, topman van Daimler in Focus van 25 maart)Wij beweren niet dat Amerikaanse producties per definitie pulp zijn, noch dat producties goed zijn omdat ze uit Europa komen. De vraag is echter of we bescherming alleen moeten toepassen op zeldzame diersoorten die met uitsterven bedreigd worden, of dat wij dit ook mogen doen ter bescherming van ons eigen culturele erfgoed. ( De PvdA-politici Hedy d'Ancona en Alman Metten in NRC Handelsblad van 19 maart)The Times Magazine, 16 maart 1996.