Al die heren in Bonn, van de regering, over de vakbonden tot de ondernemerslobby's, zitten vastgeroest in de verdorven logika van gisteren. Ze spelen met jobvernietigende wetten en praktijken, verdelen de ekonomische taart in plaats van ze te doen groeien. Ze gedragen zich alsof Duitsland los zou staan van de vreselijk kompetitieve wereldekonomie. Schrempp ( nvdr. topman van Daimler Benz) legt de vinger op de wonde als hij stelt dat Duitsland moet wennen aan de gedachte dat er tijden zijn waarin graduele oplossingen niet meer werken en een stevige breuk onafwendbaar is. Hetzelfde gaat op voor heel Europa, nu de ekonomie er wegzinkt in lage groei, hoge belastingen en toenemende werkloosheid. De financiële markten geven duidelijk hun voorkeur aan : de Duitse mark staat laag, maar Daimlers beurskwotering staat over één jaar op een hoogtepunt.
...

Al die heren in Bonn, van de regering, over de vakbonden tot de ondernemerslobby's, zitten vastgeroest in de verdorven logika van gisteren. Ze spelen met jobvernietigende wetten en praktijken, verdelen de ekonomische taart in plaats van ze te doen groeien. Ze gedragen zich alsof Duitsland los zou staan van de vreselijk kompetitieve wereldekonomie. Schrempp ( nvdr. topman van Daimler Benz) legt de vinger op de wonde als hij stelt dat Duitsland moet wennen aan de gedachte dat er tijden zijn waarin graduele oplossingen niet meer werken en een stevige breuk onafwendbaar is. Hetzelfde gaat op voor heel Europa, nu de ekonomie er wegzinkt in lage groei, hoge belastingen en toenemende werkloosheid. De financiële markten geven duidelijk hun voorkeur aan : de Duitse mark staat laag, maar Daimlers beurskwotering staat over één jaar op een hoogtepunt. (Kommentaar van Business Week, 5 februari)De diversifikatiepolitiek was een arrogante en gigantische vergissing. Daimler spreidde zijn vleugels te wijd en kocht de verkeerde ondernemingen. (...) (Topman) Schrempp praat sinds de herfst over de (sanerings)plannen. Weinigen geloofden dat hij ze kan doorvoeren. Omdat dit toch gebeurde, heeft hij in vijf weken meer bereikt dan zijn voorgangers in tien jaar. Kan hij deze weg verder behandelen, bewijst hij de beste man te zijn voor het nieuwe Daimler. (Klaus Jürgen Melzer, analist van de Deutsche Bank, over de saneringsplannen van Daimler ten aanzien van Fokker, in The Sunday Times van 28 januari)Alleen het vet wegsnijden heeft nooit gewerkt. Bij BPR ( nvdr. Business Process Redesign) is het heel verleidelijk om met een blanco vel te beginnen. Dat gaat dan onder het motto : "Je kunt geen omelet bakken zonder eieren te breken." Ik noem dat Rambo-engineering. Het voelt als een frisse wind, maar het levert alleen maar meer problemen op. Je krijgt weerstand, vermoeidheid, het vergiftigt het bloed in een organizatie. Van bovenaf de veranderingen er door rammen, werkt niet meer. (Peter Scott-Morgan, konsulent bij Arthur D. Little, in het maandblad Quote van februari)Nóg wegen de voordelen zwaarder dan de nadelen. Nóg lijkt het erop dat de infanterie van de euro-munt, de banken in de belangrijkste kandidaatlanden, marcheert. Maar tegelijkertijd vraagt de bankwereld bezorgd om meer politieke dekking, kijkt de politiek bezorgd naar de kiezer en kijkt de kiezer bezorgd naar zijn bankbiljet. Een uitstel van de euro-munt is in het script van Maastricht niet voorzien, maar een gevoel van vastberadenheid met name in Duitsland ontbreekt, hetgeen per saldo tot een groter fiasko kan leiden. (Ben Knapen in NRC Handelsblad van 24 januari)Men zet de zaken op hun kop. Monetaire integratie vereist duurzame samenwerking en zolang die ontbreekt moet het monetaire beleidsinstrumentarium niet uit handen worden gegeven aan onkontroleerbare instituten. (...) Het Europa van de Europese Unie is geen Unie, maar een verbond van staten, waarbij de groten minder macht willen en hoeven in te leveren dan de kleinere landen. En bij zo'n statenbond past niet één centrale monetaire autoriteit ; er staat immers geen regering boven. Het Europees integratieproces is voornamelijk een proces van intergoevernementele samenwerking. (J. Th. Degenkamp, hoogleraar Rijksuniversiteit Groningen, in De Volkskrant van 25 januari).De recente innovaties bij de VDAB ( nvdr. Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling) ( VDAB-konsult, WIS) zouden er zonder de privé-"dreiging" vermoedelijk minder snel of helemaal niet zijn gekomen. Het verschijnen van meer " Suzannes" op de arbeidsmarkts is, voor wie de ontwikkelingen koel en zakelijk analyzeert, voor de VDAB dan ook geen bedreiging maar veeleer een zegen. (Jef Denys, Hoger Instituut voor de Arbeid, in De Standaard van 29 januari)Maak eens een inventaris van alle bedrijven in Vlaanderen die ooit een minnelijke schikking met de fiskus onderhandeld hebben ! Het is niet omdat Beaulieu enkele fiskale boetes heeft betaald dat alle aantijgingen tegen de groep korrekt zijn. (...) Ik respekteer hen als ondernemers, alhoewel ik ook weet dat ze de regels niet altijd even strikt hebben nageleefd. Mijn stelling is : als er overtredingen worden vastgesteld, moet er gesanctioneerd worden. Ik voeg er onmiddellijk aan toe : welke bedrijven die in zo korte tijd zo sterk zijn gegroeid hebben altijd, op alle vlakken, de wet nageleefd ? (Minister van Justitie Stefaan De Clerck in Humo van 23 januari)Het kabinet-Dehaene heeft aangekondigd dat de modernizering van het stelsel (van Sociale Zekerheid) wordt uitgesteld tot eind 1996. De centrum-linkse regering gaat behoedzaam te werk en houdt het lont uit het kruitvat, ook onder invloed van de ernstige sociale moeilijkheden in Frankrijk. Het gevolg is echter dat de sanering van een aantal overheidsbedrijven en de noodzakelijke hervorming van de sociale zekerheid op zich laten wachten. De onzekerheid van de konsumenten houdt aan en het too little and too late-syndroom beroert de ekonomische middens. Vanuit België bekeken is de wijze waarop en de grondigheid waarmee het Nederlandse kabinet- Kok de sociale zekerheid aan het bijsturen is, hoogst opmerkelijk. Veel kostenbeheersende maatregelen van het kabinet Kok, inclusief een stuk de facto-privatizering, o.a. in de gezondheidszorg, zouden in België tot scherpe konflikten leiden. Toch denk ik dat het Nederlandse voorbeeld inspirererend kan zijn. (Mark Eyskens in het Katholiek Nieuwsblad van 19 januari)De politiek vanNixon wordt afgeschilderd als het produkt van een gestoorde persoonlijkheid. (...) De kijker blijft achter met de vraag hoe een dergelijk karakter in staat kan zijn tot de wapenfeiten overigens slechts summier vermeld waarvoor Nixon, ondanks alles, in de herinnering zal voortleven : de opening naar China, de verminderde spanningen met de Sovjet-Unie, de doorbraak naar vrede in het Midden-Oosten, en, in retrospektief, het beëindigen van de oorlog in Vietnam die hij had geërfd. (Henry Kissinger over Oliver Stone's film "Nixon" in HP/De Tijd van 26 januari)Ludo, in De Standaard, 27 januari 1996.