Om de opname in de Ekonomische en Monetaire Unie mogelijk te maken, zet België zijn statuut als belastingparadijs op de helling. (...) Terwijl de regering de fundamentele hervorming van de sociale zekerheid voor zich uitschuift, wordt toch al over een verhoging van de vennootschapsbelasting nagedacht. Dit idee leeft niet alleen bij de socialistische koalitiepartner, ook de kristen-demokratische minister van Financiën Maystadt verdedigt een solidaritaitsbijdrage voor alle inkomens om daarmee ook de winsten van buitenlandse ondernemers te belasten. Dit is een gevaarlijke weg.
...

Om de opname in de Ekonomische en Monetaire Unie mogelijk te maken, zet België zijn statuut als belastingparadijs op de helling. (...) Terwijl de regering de fundamentele hervorming van de sociale zekerheid voor zich uitschuift, wordt toch al over een verhoging van de vennootschapsbelasting nagedacht. Dit idee leeft niet alleen bij de socialistische koalitiepartner, ook de kristen-demokratische minister van Financiën Maystadt verdedigt een solidaritaitsbijdrage voor alle inkomens om daarmee ook de winsten van buitenlandse ondernemers te belasten. Dit is een gevaarlijke weg. (Het Duitse magazine Wirtschaftswoche van 18 januari)Er zijn aanwijzingen dat, indien niet Bonn, dan toch Frankfurt, een mislukking bij het invullen van de konvergentiecriteria voor de eenheidsmunt zou verwelkomen. De financiële gemeenschap in Frankfurt heeft de grootste twijfels of zo'n plan wel wijs is. Maar de politieke gevolgen van een onvermogen om de Maastricht-criteria waar te maken, zullen zich in de toekomst manifesteren. En er doet zich precies hetzelfde voor als bij een muntdevaluatie. Totdat het zover is, doen de officiële kringen alsof er niets aan de hand is ; men wil zelfs de mogelijkheid dat er wat zou kunnen mislopen niet in overweging nemen. (Kommentaar van Hamish McRae in The Independent van 16 januari)De vrees voor een recessie is niet belachelijk. De Duitse industriële produktie viel met 3,8 % naar beneden in november jl. (tegenover november 1994). Het BNP daalde waarschijnlijk in het vierde trimester van 1995 na een stagnatie in het derde kwartaal. De werkloosheid steeg tot bijna 10 % in december. Als Duitsland in de recessie zinkt, trekt het de buren mee. (The Economist van 20 januari)Het incrimineren van zogenaamde korruptie in de privé-sektor lijdt aan twee kapitale gebreken : het is kwasi ontoepasselijk wegens het fluïde karakter van de opdrachten der aangestelden ; het is kwasi overbodig wegens de talrijke andere en meer effektieve sancties.( Boudewijn Bouckaert in Vlaamse Jurist Vandaag van januari)De Banque de France heeft een bocht genomen van honderd graden door haar taktiek aan te passen (en de rentetarieven te verlagen nvdr). Ze begreep dat het contraproduktief is om nog restriktiever te zijn dan de markt zelf. (Patrick Artus, ekonomist van de Caisse des dépôts, geciteerd in Libération van 19 januari)De opkomst en het verval van het Maxwell-imperium is ook het verhaal van het moderne bankieren. De mondiale banken en de aandelenmarkten brachten de fondsen aan waarmee het imperium andere mediagroepen kon overnemen. Tot het punt dat het zijn schulden niet meer kon terugbetalen. (...) Bankiers, effektenmakelaars en kontrole-instanties hebben de Maxwell-affaire niet veroorzaakt. Maar die had nooit kunnen plaatsvinden zonder hun medeweten van praktijken die, zelfs toen, geheimzinnig, onortodox en riskant leken. (Bronwen Maddox in de Financial Times van 20 januari)Eén van de grote paradoksen is dat aanhangers van de vrije markt onder de Britse Konservatieven Brussel verfoeien omdat het de natie-staat ontmantelt en de vrije markt tegenwerkt, terwijl de Franse protektionisten Brussel niet in het hart dragen, omdat het de natie-staat ontmantelt en de vrije markt bevordert. (John Laughland, auteur van The Death of Politics : France Under Mitterrand, in The Wall Street Journal van 18 januari)Welk belang hebben Vlaamse socialisten en "Brusselse milieus" bij de afroming van de Vlaamse welvaart ? En hoe lang denken zij dit "afwijzingsfront" nog in stand te kunnen houden ? In één van de gelegenheidsartikelen naar aanleiding van het overlijden van Mitterrand (in Le Monde, 12.1.96) stond te lezen dat de voormalige Franse president recentelijk nog de toekomst van België problematisch had genoemd. Door kortzichtig te handelen zorgt het "afwijzingsfront" ervoor dat Mitterrand gelijk krijgt. (Mark Grammens in Journaal van 18 januari)We zullen ons niet eeuwig dat onbegrijpelijke masochisme of die pseudo-internationalistische luxe kunnen veroorloven om ons bij iedere gelegenheid ongeïnteresseerd of smalend over de eigen taal uit te laten, zonder niet alleen die taal zelf, maar ook de sprekers van die taal, onze medeburgers, onze kultuur in haar geheel en onze belangen ernstig te schaden. Wij zullen ons, integendeel, konsekwent en met een korrekte demokratische motivatie moeten engageren voor een rechtvaardige behandeling van alle talen en van het Nederlands in het biezonder. (Jozef Deleu van de Stichting Ons Erfdeel in De Standaard van 20 januari)De oude kwestie, die sinds 1945 regelmatig de kop opstak, staat opnieuw in het daglicht : zijn de Amerikanen de meest efficiënte Europese leiders ? Het lijkt erop. Leadership is een koncept dat Europeanen niet echt aanspreekt, al was het maar wegens de problematische vertaling van het Duitse Führerschaft. Voor de Britten is leiderschap te veel een kwestie van show, prestatiegerichtheid of, eigenlijk, te Amerikaans. En in het geval van Bosnië wil de gemakkelijke versie van de geschiedenis dat de Amerikanen inderdaad het leiderschap toonden dat de Europeanen ontbeert ; dat ze de Europese waarden verdedigen, beter dan de Europanen zelf. (Michael Elliot in Newsweek van 22 januari)Vanzelfsprekend is Marx één van de grootste genieën van de mensheid en het zou absurd zijn dat te negeren ; wie niet één bladzijde van Marx gelezen heeft, gaat voorbij aan iets essentieels. Men ziet echter opnieuw datzelfde oppervlakkige fenomeen opduiken waarbij wordt teruggegrepen naar een dwaze opvatting over Marx, dezelfde dommigheden over de Marx die in de jaren '70 begraven werd. (De Franse filozoof André Comte-Sponville in Le Nouvel Economiste van 19 januari)