Als we willen dat winstgevende ondernemingen meer werknemers op de loonlijst houden of nieuwe banen geven tegen hetzelfde salaris, dat ze hun vakkundigheid verbeteren, dat ze meer van de winst met hen delen en dat ze niet uit een gemeenschap vertrekken, dan moeten we de ondernemers een ekonomische reden geven om dat te doen. Misschien moeten de voordelen van ondernemingen voorbehouden blijven aan bedrijven die dergelijke verantwoordelijkheid tonen. In deze dorre politieke tijden is een meer realistisch alternatief misschien het verlagen of zelfs afschaffen van de vennootschapsbelasting voor verantwoordelijke ondernemingen.
...

Als we willen dat winstgevende ondernemingen meer werknemers op de loonlijst houden of nieuwe banen geven tegen hetzelfde salaris, dat ze hun vakkundigheid verbeteren, dat ze meer van de winst met hen delen en dat ze niet uit een gemeenschap vertrekken, dan moeten we de ondernemers een ekonomische reden geven om dat te doen. Misschien moeten de voordelen van ondernemingen voorbehouden blijven aan bedrijven die dergelijke verantwoordelijkheid tonen. In deze dorre politieke tijden is een meer realistisch alternatief misschien het verlagen of zelfs afschaffen van de vennootschapsbelasting voor verantwoordelijke ondernemingen.(Robert B. Reich, VS-minister van Arbeid in The New York Times van 5 januari)Geloofwaardigheid is een van de sleutelwoorden in de procedure naar een ekonomische en monetaire unie. Voor Nederland en ik geloof ook voor België hangt de geloofwaardigheid af van het feit of de Europese munt op zijn minst zo gezond is als de gulden of de Belgische frank. Daarom is het van absoluut belang dat we ons strikt aan de konvergentiecriteria houden.(Willem Duisenberg, voorzitter van de Nederlandse Bank in Bank- en Financiewezen van december)Wordt België de deur gewezen, dan krijgen we een muntunie waar zijn hoofdstad niet in ligt. Wordt België toegelaten, dan zijn er geen criteria voor toetreding meer en verliest Kohl in 1998 de verkiezingen, waarna er van alles kan gebeuren. (Mark Grammens in Journaal van 4 januari)Praktisch gezien zouden wij momenteel niet te veel aan de portefeuilleopbouw raken, maar ons verder toespitsen op kwaliteits- en groeiaandelen. De prognoses wijzen immers steeds meer op een terugval van zowel de ekonomische cijfers als de winstverwachtingen, wat in het voordeel speelt van de defensieve aandelen. Toch mag de minder gunstige ekonomische kontekst niet te zwaar op de gemoederen doorwegen. Elke belegger doet er best aan zijn portefeuille even door te nemen en orde op zaken te stellen. Gezien nooit het onderste uit de kan wordt gehaald, lijkt het raadzaam nu al de fraaiste meerwaarden op bankaandelen en nutswaarden binnen te rijven.(BBL, Financiële Berichten van december)De regering heeft nagelaten maatregelen te nemen die de ekonomie er terug bovenop kunnen brengen. De vertraging van de groei was al merkbaar op het einde van het eerste kwartaal van 1995 en werd overduidelijk in de zomer. Ze werd echter lange maanden ontkend door de regeringsexperts, die in hun voorspellingen rekening hielden met een groei van 2,8 %. Deze raming heeft ondanks alles geen enkele geloofwaardigheid meer.(Laurent Maudit in Le Monde van 6 januari)Onze partij erkent de gemengde ekonomie, heeft het ateïsme verworpen en is klaar voor een ernstige politieke dialoog om de kiezers te overtuigen.(Gennadi Zyuganov, leider van de Russische Kommunistische Partij in Time Magazine van 8 januari)Noord-Europa, met een protestantse, sociaal-demokratische en gedecentralizeerde traditie, kent een geïnstitutionalizeerde sociale dialoog. (...) Dit draagt bij tot de versterking van de sociale partners : de syndikaten zijn sterk en gerespekteerd ; het patronaat is georganizeerd en representatief ; de overheid is ervaren in het aangaan van diskussies en bereid tot het debat. Doelstellingen worden geformuleerd, procedures naar voor geschoven en stap voor stap gaat men vooruit. Maar in Frankrijk staat men op dat vlak nergens. De vakbonden zijn de zwakste van de 26 Oeso-landen, ze staan sterk in de openbare diensten en het onderwijs, maar zijn marginaal in de privé-sektor. En hoewel de huidige voorzitter van de CNPF ( nvdr de patroonsorganizatie van Jean Gandois) meer persoonlijkheid heeft dan zijn voorgangers, mist zijn organizatie het gezag van andere Europese patroonsorganizaties. (...) De sociale betrekkingen worden gedomineerd door een imperiale Overheid. (Kommentator Alain Duhamel in Libération van 5 januari)Het nationaal erfgoed is eerder een abstrakt koncept als je geen geld hebt. (Boubecar Diaby, ambtenaar kulturele zaken in Mali, over de diefstallen van archeologische vondsten, geciteerd in Newsweek van 15 januari)Hoe is het nu met het VLD-sekretariaat ? Goed. Of toch ongeveer. Nog niet zo lang geleden struikelde ik over de prijs van een vliegtuigticket voor een nutteloze reis dat de partij in de schoot viel met een prijskaartje van 162.480 frank. En nu is er toch wel iemand in de partij die vreemdgaat op onze telefoonrekening. Iemand met een turbulent-achtig liefdesleven.(Columnist Armand Beyens in de VLD-Burgerkrant van december)De uiteindelijke val ( nvdr van Michael Lawrence, de onlangs ontslagen voorzitter van de Londense Stock Exchange) was een komplot van een kleine machtige groep market makers, onder meer NatWest, BZW en SBC Warburg. (...) In zijn zoektocht naar een nieuwe opdracht voor de Stock Exchange, wilde Lawrence de club immers veranderen in een business. (Redakteur Jeremy Warner in The Independent van 6 januari)Minister Pronk geeft miljoenen ontwikkelingshulp aan China, hoewel in dat land de mensenrechten met de voeten getreden worden en het indirekt met ons geld kernproeven uitvoert, iets wat de Franse president Chirac alom op protesten en boycot komt te staan. Voor de een geldt verdraagzaamheid, voor de andere niet. Maar het is de vraag of Pronk die hulp aan China geeft uit begrip voor 's lands kultuur en zeden. In andere gevallen, Indonesië bijvoorbeeld, is hij bereid gebleken de betrekkingen met Nederland op het spel te zetten, omdat het land in kwestie niet handelde conform onze kultuur en zeden. (Columnist J.L. Heldring in NRC Handelsblad van 3 januari)Uit Le Canard Enchaîné, 3 januari 1996.