Heel wat Europese managers staan voor de keuze : ermee stoppen of radicaal ingrijpen. Velen hebben het opgegeven en verschuiven hun nieuwe productieve investeringen naar de goedkopere VS, Oost-Europa of Azië. Zij die hun productie niet kunnen verplaatsen of nog vechten, proberen alsnog hun competitiviteit op het thuisfront te verbeteren. Zij zijn de Europese versie van de American corporate cowboys mensen met visie voor de reorganisatie en het herstructureren van bedrijven, die het hoofd bieden aan tegenkrachten en veroordeelde ondernemingen toch nog redden. Het is té laat om in Europa nog naar een consensus te streven. Indien werknemers en regeringen alsnog een deel van hun instortend sociaal model willen redden, zullen ze de realiteit van de wereldeconomie onder ogen moeten zien en de industrie behandelen als een partner, niet als een gijzelaar.
...

Heel wat Europese managers staan voor de keuze : ermee stoppen of radicaal ingrijpen. Velen hebben het opgegeven en verschuiven hun nieuwe productieve investeringen naar de goedkopere VS, Oost-Europa of Azië. Zij die hun productie niet kunnen verplaatsen of nog vechten, proberen alsnog hun competitiviteit op het thuisfront te verbeteren. Zij zijn de Europese versie van de American corporate cowboys mensen met visie voor de reorganisatie en het herstructureren van bedrijven, die het hoofd bieden aan tegenkrachten en veroordeelde ondernemingen toch nog redden. Het is té laat om in Europa nog naar een consensus te streven. Indien werknemers en regeringen alsnog een deel van hun instortend sociaal model willen redden, zullen ze de realiteit van de wereldeconomie onder ogen moeten zien en de industrie behandelen als een partner, niet als een gijzelaar. ( Commentaar in Business Week van 7 april) Het niveau van een school in Manchester vergelijken met onderwijs in Tampa of Seoel kan belachelijk overkomen. Maar de grote veranderingen, die meer en meer aandacht afdwingen voor de kwaliteit van het onderwijs, verplichten ons tot een ruimere blik naar buiten. Ook hierin wordt de maatstaf : hoe presteren de besten in de wereld ? (...). Academici beginnen zich af te vragen waarom landen als Japan en Zwitserland, die cultureel zo zeer van elkaar verschillen, het allebei zo goed doen. Onderwijsmethoden blijken de sleutel tot het antwoord. Inzake mathematica bijvoorbeeld spenderen beide landen meer tijd aan basisrekenkunde dan aan mathematische theorieën, de nadruk ligt op hoofdrekenen. Ze gebruiken standaard leerboeken en leggen de nadruk op onderwijs per klas en niet zomaar in groepjes. ( Commentaar in The Economist van 29 maart) De macht van het geld neemt haar verantwoordelijkheid.ABN Amro heeft besloten om alle rekeningen van coffeeshophouders op te zeggen. De bank wil af van cliënten die weliswaar door het officiële beleid gedoogd worden, maar die zich bezighouden met zakelijke activiteiten die volgens de wet nog altijd strafbaar zijn. Dit is meer dan een verbetering van het imago van de bank in binnen- en buitenland. Het is een blijk van een groeiend sociaal en politiek bewustzijn in de particuliere sector. Het is bovendien niet een op zichzelf staande maatregel. Ook andere ondernemingen zijn bezig hun grenzen te trekken. (...) Ondernemers tonen een nieuw besef van publieke betrokkenheid. Zij spreken zich uit over de noodzaak tot handhaving van maatschappelijke normen en waarden. ( Commentaar in NRC Handelsblad op 27 maart) Het receptieve deel van de mensheid weet dat de enorm oplopende kostprijs van politieke campagnes de regering gecorrumpeerd heeft, tot en met het Witte Huis. "Wordt het geen tijd om daar concreet tegen in te gaan ?" luidt het dan. Het korte antwoord is dat de gewoonte om niets te doen dat werkelijk verandering zou teweegbrengen tot het hart van Washington is doorgedrongen. Of neem de uitgestrekte verlaten zones, " inner cities" noemt men ze, omdat het onkies zou zijn te spreken van "plaatsen waar we het grote falen van Amerika angstvallig uit ons gezichtsveld houden." Af en toe raakt een politicus die resideert in de voorsteden aan de Potomac wel eens verzeild in deze woestenij. Verschrikt en gechoqueerd, als er toevallig een journalist in de buurt is, roept hij dan uit "dat het tijd wordt om daar iets aan te doen." ( Columnist Russell Baker in de International Herald Tribune van 28 maart) De Duitse economie wordt niet langer geregeerd door de marktregels, maar door de druk van de straat. Deze druk wordt georganiseerd door demagogische politici, syndicalisten, leden van de ondernemingsraad en, sinds kort, ondernemers. Thyssen-topman Dieter Vogel brandmerkte de overnamepoging van zijn Krupp-collega Gerhard Cromme als een Wild-Westmethode. Tegen beter weten in waarschuwde hij tegen het verlies van tienduizenden arbeidsplaatsen, riep hij politici en leden van de ondernemingsraad te hulp en ontdekte hij plots de Mitbestimmung van de CAO van de mijnbouw. De literatuur bestempelt dit als management by running around. Als dit, zoals Management Magazin meent, het prototype wordt van de jonge generatie managers, dan kunnen we ons nog aan verrassingen verwachten. Uiteráárd zal niemand de Thyssen-topman ervan verdenken dat hij alleen om zijn eigen job vocht. De vraag is wat hem dan dreef. Wie immers al zijn persoonlijk gepropageerde principes overboord werpt, kan eerder van Wild-Westmethoden worden verdacht. Want de door de banken gesteunde plannen van Krupp-baas Cromme hadden niets met die methoden te maken. Het was een markteconomisch perfect verdedigbare poging om de productiviteit per capita te verhogen en synergieën te creëren. ( Hoofdredacteur Stefan Baron in WirtschaftsWoche van 27 maart) De Europese Commissie zegent voor de scheepsbouw in Duitsland, Spanje en Griekenland enkele bijkomende miljarden staatssteun goed. Wat een merkwaardige motivering. Deze landen zijn kampioen in de illegale steun aan hun werven. Zij doen bijgevolg andere EU-landen al jaren oneerlijke concurrentie aan. De Commissie erkent dat ook. Toch mogen de Duitsers, Spanjaarden en Grieken nogmaals enkele miljarden steun geven. Voorwaarde is... dat zij daarna met hun illegale steunverlening stoppen. ( Columnist Jan Werts in Transport van 22 maart) Kinderlijk en van een laag allooi. Ik vind dat goedkoop. Een debat over een tamelijk inhoudelijke kwestie als de EMU dient op basis van argumenten te worden gevoerd. Overigens is het debat in tal van landen al een poosje gaande en daar wordt het zeer serieus genomen. Onze critici weten dit, ik ga er althans van uit dat de heren niet zó provinciaals zijn dat ze daarvan niet op de hoogte zijn. ( Reactie van professor Hans Opschoor, mede-ondertekenaar van een oproep van 70 economen in Nederland om de EMU uit te stellen, in De Volkskrant van 27 maart) Uit Le Monde van 26 maart 1997.