In Duitsland heerst de idee dat de Zuid-Europese landen door bedoeïenen worden bewoond. En met bedoeïenen kun je wel handeldrijven, maar je deelt geen munt met hen. Tot hun stomme verbazing konden de Italianen deze maand in de Frankfurter Allgemeine Zeitung lezen dat zij het belang van regels in de financiële wereld niet inzien : "In Italië worden mensen die zich aan de regels houden vaak als sukkels beschouwd. Waarom zou je je aan de regels houden als de slimmeriken voordringen, hun afval op straat gooien of mede-weggebruikers rechts passeren ?" Dat moet wel een indrukwekkende samenwerking worden !
...

In Duitsland heerst de idee dat de Zuid-Europese landen door bedoeïenen worden bewoond. En met bedoeïenen kun je wel handeldrijven, maar je deelt geen munt met hen. Tot hun stomme verbazing konden de Italianen deze maand in de Frankfurter Allgemeine Zeitung lezen dat zij het belang van regels in de financiële wereld niet inzien : "In Italië worden mensen die zich aan de regels houden vaak als sukkels beschouwd. Waarom zou je je aan de regels houden als de slimmeriken voordringen, hun afval op straat gooien of mede-weggebruikers rechts passeren ?" Dat moet wel een indrukwekkende samenwerking worden ! ( Thomas L. Friedman in de New York Times van 20 februari) Tien jaar geleden bedroeg de kapitaalstroom naar de ontwikkelingslanden nauwelijks 40 miljard dollar. Vorig jaar beliep dat bedrag 250 miljard dollar en alles wijst erop dat het dit jaar nog hoger zal liggen. Met dit voor ogen moet men zich afvragen of de Wereldbank, het Internationaal Muntfonds en de talrijke regionale ontwikkelingsbanken zoals de Inter-American Development Bank nog een bestaansreden hebben. Wie heeft deze overblijfselen van buitenlandse hulp en etatisme nog nodig als de kapitaalmarkt perfect in staat is om waardevolle projecten te identificeren en bereid is zowel privé-investeringen als openbare budgetten te financieren ? ( Rudi Dornbush, professor aan het Massachusetts Institute of Technology, in Business Week van 24 februari) Geen enkele technologie zal ooit het persoonlijke contact vervangen. Technologie zorgt er in bepaalde opzichten zelfs voor dat mensen opnieuw oog in oog met elkaar wensen te komen. Al die sciencefictionverhalen over de toekomst waarin mensen compleet geïsoleerd zijn en turen naar reusachtige schermen kloppen slechts ten dele. Mensen reizen net om er eens uit te zijn en anderen te kunnen ontmoeten. Dit ligt in onze natuur. Dus in plaats van in elkaar te schrompelen, zal de reisindustrie alleen maar groeien. ( Richard Branson, stichter en topman van Virgin Atlantic Airways, in Forbes ASAP van 24 februari) Tegen de criminaliteit moet er een ernstige en geprogrammeerde strijd komen, en niet de pseudo-opwinding van vandaag. Daartoe moet men geen geweld gebruiken, maar economische en politieke beslissingen nemen. Laat me het probleem van de macht in Rusland aansnijden, een monopolistische macht die geheel buiten elke controle valt. Geen enkele economische hervorming kan plaatshebben zolang de mensen die de macht "geprivatiseerd" hebben, ze blijven gebruiken als een instrument tot economisch gewin. Veronderstel dat ik een beleidsfunctie zou hebben : dan zorg ik ervoor dat een wet me quota's, franchises toekent voor de handel in alcohol, vodka, tabak... en voel ik me goed. We belanden bij een oude formule : zo gauw de uitvoerende macht niet meer gecontroleerd wordt, gaat die onvermijdelijk het criminele pad op. En wanneer de wetgevende macht ongecontroleerd blijft, gaat het hele land in de criminaliteit. ( Generaal Alexander Lebed, gewezen secretaris van de Russische veiligheidsraad, in Le Monde van 22 februari) De interne markt kan evengoed gerealiseerd worden zonder de beperkingen die het verdrag van Maastricht heeft opgelegd met het oog op de eenheidsmunt. En indien ze gerealiseerd wordt, zal ze een zeer sterke motor zijn voor de euro. De munt is niet het begin, maar een gevolg. Het is een illusie te denken dat de euro als bij mirakel de fiscale, commerciële en politieke eenmaking van het continent met zich zou brengen. Door de aandacht te veel daarop toe te spitsen, riskeert men een Europa te creëren waarvan de twee eenmakingsbeginselen zijn : de munt en... de werkloosheid. ( Carlo De Benedetti, voorzitter van CIR en Cerus, hoofdaandeelhouder van Olivetti, in L'Expansion van 20 februari) De gedachte als zou Europa de nationale staten opheffen bestaat alleen hier ( nvdr - in Duitsland), niet in andere landen. Europa heeft geen krant die in een gemeenschappelijke taal kan worden gelezen. Er bestaat geen Europese tv-zender, dus geen Europese publieke opinie. Kranten in andere landen geven een totaal verschillend wereldbeeld te zien. De sterkte van dit continent is de eenheid in verscheidenheid en we moeten, in plaats van rond te zwerven in visionaire horizonten, onze eigen zaken in orde brengen. Onze bijdrage tot de Europese consolidatie bestaat uit onszelf. ( Professor Arnulf Baring, politicoloog aan de Freie Universität Berlin en gewezen SPD-politicus, in Focus Magazin van 24 februari) De EMU zal niet meer dan een nieuw Gemeenschappelijk Landbouwbeleid worden, ongevoelig voor veranderende omstandigheden. Zolang de fundamentele krachtstructuren van de Unie niet worden gewijzigd, zal economische vooruitgang in Europa maar mogelijk zijn tegen een enorme, vaak onaanvaardbare politieke prijs. ( Commentaar in The Times, 20 februari) Kohl hoopt de Duitsers aan Europa vast te binden. De nog steeds levendige Furor teutonicus moet eens en voor altijd aan de ketting worden gelegd. Ik zeg dat de Duitsers politiek en democratisch gerijpt zijn. Ze willen Europeaan zijn omdat ze het wensen, niet omdat ze het moeten, wegens het gevaar dat ze voor de anderen betekenen. Kohl zegt : misschien willen we het niet, maar we moeten Europeaan zijn. Ik zeg : Ik wil Europeaan zijn en heb daarom het recht elke stap naar een verdere integratie te toetsen aan de vraag of we het beter zelf doen of aan anderen overlaten. Dat geldt zeker voor een zo verregaande stap als de monetaire unie. ( De Nedersaksische minister-president Gerhard Schröder, SPD, in Der Spiegel van 24 februari) Legalisme is nog iets anders dan het kanaliseren van de witte woede. We zijn aan een race tegen de tijd bezig. Als de hervormingen in de komende maanden niet voldoende zichtbaar worden, dan durf ik mij niet meer uit te spreken over de toekomst van het regime. Vooralsnog ga ik die race met goede moed aan, maar niet om uiteindelijk terecht te komen op het plein van de terechtstelling waar de koppen rollen. Nog steeds word ik opgejaagd om elke dag een terechtstelling te organiseren. Daar leen ik mij niet voor. Een rechtsstaat verdraagt geen instantjustitie. ( Minister van Justitie Stefaan De Clerck in Elsevier van 22 januari)