Voor zover men in onze maatschappij überhaupt van een overheersende overtuiging kan spreken, is dat het geloof in de toverkracht van de markt. De doctrine van het laissez-faire-kapitalisme verkondigt dat gemeenschappelijke welvaart het best wordt gediend door het onbeperkt nastreven van het individuele eigenbelang. Maar zolang deze benadering niet gemodificeerd wordt door de erkenning van een algemeen belang dat boven de individuele belangen wordt geplaatst, is ons huidige systeem dat zich, zij het onvolmaakt, als open maatschappij laat kwalificeren in gevaar.
...

Voor zover men in onze maatschappij überhaupt van een overheersende overtuiging kan spreken, is dat het geloof in de toverkracht van de markt. De doctrine van het laissez-faire-kapitalisme verkondigt dat gemeenschappelijke welvaart het best wordt gediend door het onbeperkt nastreven van het individuele eigenbelang. Maar zolang deze benadering niet gemodificeerd wordt door de erkenning van een algemeen belang dat boven de individuele belangen wordt geplaatst, is ons huidige systeem dat zich, zij het onvolmaakt, als open maatschappij laat kwalificeren in gevaar. Popper toonde aan dat fascisme en communisme veel gemeenschappelijk hadden, al stond het ene uiterst rechts en het andere uiterst links, omdat ze allebei de staatsmacht aangrepen om de vrijheid van het individu te onderdrukken. Ik zou dit argument breder willen formuleren. Ik meen dat een open maatschappij ook vanuit de omgekeerde richting bedreigd kan worden : door overdreven individualisme, door te veel concurrentie en te weinig samenwerking.( George Soros, de Hongaars-Amerikaanse beursgoeroe die in september '92 het Britse pond uit het EMS speculeerde, in Die Zeit van 16 januari '97) De landen met een hoog inkomen worden niet bedreigd door een algemene pensioencrisis. Wel staat continentaal Europa voor een grote uitdaging. De beste koers zou zijn de overdreven vrijgevigheid van bestaande pensioensystemen terug te schroeven in plaats van de bijdragen op te trekken. Het gevaar is dat naarmate de vooruitzichten op pensioenuitkeringen verslappen, het pensioenakkoord op steeds minder sympathie van jongere arbeidskrachten mag rekenen. Europa kan een intergenerationele fiscale oorlog best missen. Met de huidige fiscale druk en de hoogte van de uitkeringen is zo'n scenario misschien onafwendbaar. ( Commentaar in de Financial Times van 28 januari '97) Dat er tussen Duitsland en Rusland een 'niemandsland' ligt, heeft de stabiliteit in Europa tot nog toe geen kwaad gedaan. Integendeel, het vervaagt de grenzen tussen Oost en West en schept een overgangsgebied met onafhankelijke en democratische staten. Dat is een redelijke weergave van de verhoudingen zoals die na 1989 zijn gegroeid. Het is in niemands belang die verhoudingen op scherp te zetten. Maar omdat het Westen zich onder de eigen agenda onder druk laat zetten, kan dat onverhoeds wel gebeuren. ( Dirk-Jan Van Baar in de Volkskrant van 3 februari '97) De reden waarom exportbevordering door regeringen fout zit, is eenvoudig. Het begint met een eenvoudige waarneming. Alles heeft een prijs. Als een minister naar Indonesië, China of Saoedi-Arabië vliegt om een contract te versieren voor een privé-onderneming, luidt de vraag die gesteld zou moeten worden : wat is de prijs die de minister betaalt. Het is in het belang van de minister om enkel te verwijzen naar de jobs die hij met die export schept, of de inkomens die zo ontstaan, maar kopers van exportproducten zijn zelden dwazen, die omgepraat worden door het gevlei van ministers. Zij sleuren een prijsje uit de zending. (The Economist, 1 februari '97)De grote angst van veel Eurosceptici is dat de Zuid-Europese landen in hun race naar de monetaire unie een saneringsslag moeten maken die ten koste gaat van de interne stabiliteit. Het gevaar is dat instabiliteit in het zuiden van Europa zich volledig tegen het Europese integratieproces zal keren. Nederland moet dan het bewijs leveren dat financiële sanering en sociale rust samen kunnen gaan. Of dat signaal werkelijk wordt opgepikt, is de vraag. (Het Financieele Dagblad, 3 februari '97)Amerika en Groot-Brittannië hebben zonder terughoudendheid geprotesteerd tegen de bedreiging van de vrijheid door China in Hongkong, maar de meeste Aziaten en Europeanen hebben hun mond gehouden. Sommige leden van de Europese Unie, onder meer Duitsland en Frankrijk, stellen dat dit het probleem is van Groot-Brittannië, een lastige partner die zij node ter hulp snellen. Naar waarheid, het is een probleem voor Hongkong en de Europeanen zijn hoofdzakelijk geïnteresseerd in Chinese contracten voor hun ondernemingen. Zelfs in Europa lijkt het alsof communisten nog steeds kapitalisten kunnen doen dansen. ( The Economist, 1 februari '97) Japan is onophoudelijk beschuldigd geweest van dumping. Die klachten kwamen voornamelijk voort uit het feit dat Japan enorm hoge verliezen nam totdat de concurrentie was uitgeschakeld, om dan een monopoliepositie te verwerven waarbij exorbitante marges werden aangerekend. De Amerikaanse handelsorganisaties schreeuwden moord en brand hierbij geruggensteund door het Congres. En dan kwam Netscape op de markt dat zijn Internetbrowser gratis weggaf. Dit bedrijf bezit vandaag 70 % van de wereldmarkt en rekent nu 49 dollar of meer per softwareproduct aan. Toch gaf niemand een kik. Is dit omdat de Amerikanen alleen klagen over dumping als ze het zelf niet beter kunnen doen ? Neen. Wel omdat de regels van de handel veranderd zijn. Bits worden nu eenmaal niet op dezelfde wijze verkocht als atomen. ( Nicholas Negroponte, directeur Medialab, in Wired van februari '97) Een chirurg die bij een op de tien operaties een fout maakt, komt voor de medische tuchtraad. En een taxichauffeur die een op de tien klanten op het verkeerde adres aflevert, vliegt eruit van zijn baas. Ik moet me niet voorstellen dat ik bij één op de tien offertes een fout maak. Maar wat lees ik ? Dat een gemiddelde programmeur per tien regels broncode één fout maakt. Daarvan schijnt dan weer 95 procent te worden opgespoord voordat een programma de deur uit gaat. Dan hebben we het nog maar over één op de tweehonderd. Die laten ze doodleuk in de programma's zitten die ik gebruik. Hartelijk dank, heren softwareboeren. ( Geert de Ruiter, in Automatisering Gids van 24 januari '97) Met MeesPierson heeft Fortis een bos verwelkte bloemen gekocht. De beste bloempjes zijn eruit. ( Commentaar in Quote, februari '97) Willen al degenen die vóór de drastische belastingverhoging zijn, hun hand opsteken ? een visie op de voorgestelde belastinghervormingen van Helmut Kohl in de Frankfurter Allgemeine Zeitung.