Expatriates die in België leven, krijgen de indruk dat ze zich in een land bevinden dat niet werkt. Het is moeilijk om aan te tonen wat dat precies inhoudt, maar ze hebben het dan over de kuilen in de straten, de hondendrollen op het voetpad, de monsterlijke stadsplanning en het taalverschil, de eindeloze traagheid van de bureaucratie. (...) Een verklaring voor het disfunctioneren van België is terug te vinden in de geschiedenisboeken : vóór 1831 was dit gedeelte van de Lage Landen altijd bezet door buitenlandse machten en het volk heeft zich dan ook altijd wantrouwig opgesteld tegenover "regeerders". (...) Martin Conway, een Oxford-historicus en België-expert, verklaart het op de volgende manier : de Belgen zien de staat als een soort automaat. Wie op de knop drukt, krijgt wat hij wenst.
...

Expatriates die in België leven, krijgen de indruk dat ze zich in een land bevinden dat niet werkt. Het is moeilijk om aan te tonen wat dat precies inhoudt, maar ze hebben het dan over de kuilen in de straten, de hondendrollen op het voetpad, de monsterlijke stadsplanning en het taalverschil, de eindeloze traagheid van de bureaucratie. (...) Een verklaring voor het disfunctioneren van België is terug te vinden in de geschiedenisboeken : vóór 1831 was dit gedeelte van de Lage Landen altijd bezet door buitenlandse machten en het volk heeft zich dan ook altijd wantrouwig opgesteld tegenover "regeerders". (...) Martin Conway, een Oxford-historicus en België-expert, verklaart het op de volgende manier : de Belgen zien de staat als een soort automaat. Wie op de knop drukt, krijgt wat hij wenst. ( Commentaar in The Independent van 28 oktober) Het goede nieuws is dat België, het land waarvan de burgers van de Europese Unie meer en meer vreesden dat het zich zou kunnen opsplitsen in een Vlaamse en een Waalse staat, dat gevaar niet lijkt te lopen. Het slechte nieuws is dat dit misschien niet zo'n goed nieuws is. (El País van 3 november)Protectionistische tendensen moeten met alle mogelijke middelen worden gestopt. Niet alleen in Duitsland willen politici de globalisering van de economie te lijf gaan met het optrekken van grenzen. Dat zou een catastrofe zijn. Het is in ons allerhoogste eigenbelang dat de resultaten van het technologiebeleid en de technologische samenwerking wereldwijd vrij verhandelbaar zijn. Als ik binnen de seconde informatie uit de hele wereld kan vergaren, is het toch een dwaling te geloven dat men de kennis binnen nationale grenzen kan oppotten. (De bondsminister van Wetenschap en Technologie Jürgen Rüttgers in WirtschaftsWoche van 24 oktober)Internet was oorspronkelijk bedoeld om te bloeien in een wereld waar ongekende rijkdommen aan informatie via een duw op de knop beschikbaar zouden zijn voor meer mensen dan ooit voor mogelijk werd gehouden. Maar nu het juridische en commerciële kader vorm beginnen te krijgen, lijkt het erop dat precies het omgekeerde aan het gebeuren is. We groeien naar een wereld waar eens vrij beschikbare informatie van verschillende aard wordt omgevormd tot een beschermde eigendom : niet beschikbaar voor belastingbetalers (die met hun geld de informatie financierden) of bibliotheekgangers, maar alleen voor betalende klanten. (Commentaar in The Washington Post van 4 november)Bij Thomson Multimédia zijn er 350 personeelsleden die tot niets dienen. We zullen de organisatie moeten vereenvoudigen. Het management draait vierkant en we moeten van die last af voor we producten van een goede kwaliteit en een competitieve prijs kunnen afleveren. (Yang Jae-Yeol, de nummer twee van Daewoo Electronics, overnemer van Thomson Multimédia, in Libération van 4 november)De vakbonden hebben 35 miljoen dollar in de campagne van Clinton en de congreskandidaten van zijn partij gestoken. Ze zullen een postelectorale pay-back vragen, waarschijnlijk in de vorm van een wetgeving die het moeilijk, zoniet onmogelijk maakt om stakende werknemers te vervangen. Door deze eis, gecombineerd met de strakke arbeidsmarkt en het harde beleid van vakbondsleider John Sweeney van het syndicaat AFL-CIO, wordt het voor de werkgevers moeilijk om hun voortdurende weigering de lonen te laten stijgen nog hard te maken. (Beursanalist Irwin Stelzer in The Sunday Times van 3 november)Ik heb situaties meegemaakt waarbij afgeleide producten de stabiliteit van de markt ernstig in het gedrang brachten. Het onevenwicht komt aan de oppervlakte wanneer te veel marktspelers posities innemen die dezelfde richting ingaan. De enorme stijging van de yen in 1995 werd geaccentueerd door het massieve gebruik van opties. Na de crash van Wall Street in 1987 hebben de beursautoriteiten onderzoeken gevoerd, waaruit maatregelen voortvloeiden die zo'n incident konden vermijden. Maar op de deviezenmarkten werd geen enkel onderzoek gevoerd. Er werden evenmin reglementen ingevoerd. Ik ben niet de man van reglementen, maar ze zijn nodig om een zekere stabiliteit in stand te houden. De afgeleide producten houden voor de markten enorme risico's in, maar ze zijn moeilijk in te schatten. Op zich kunnen derivaten de markt niet kapot maken, gezien die erg sterk is. Maar het gevaar van een grote schok is reëel. (Beursspeculant Georges Soros, Quantum, in Le Monde van 2 november)De eenheidsmarkt moet voltooid zijn op 1 januari 1999. Het is het grootste project van Europa. Al de rest is bijkomstig, de monetaire unie inbegrepen. (Zygmunt Tyszkiewicz, voorzitter van de Europese werkgeversorganisatie Unice, in Financial Times van 31 oktober)Bill Clinton was geen slechte president tijdens zijn eerste ambtstermijn wel een middelmatige. En wellicht was het positief dat er op geen enkel ogenblik zware internationale crisissen zijn pad hebben gekruist (eigenlijk was hij bijna de oorzaak van zo'n crisis, namelijk de botsing tussen China en Taiwan). Clinton zelf zal wel argumenteren dat dit vlakke parcours hem eerder heeft gehinderd dan geholpen, omdat hij nooit kon tonen wat hij in zijn mars heeft. Het sluiten van de Noord-Amerikaanse Vrijhandelsovereenkomst was een mooie prestatie maar de aanzet hiervoor werd gegeven door George Bush ; nadien heeft Clinton dit uitstekend voor eigen winkel gepromoot. Zijn ergste blunder was dan weer dat hij Japan dat toch wordt aangezien als één van de belangrijkste partners van de VS op het randje van een handelsoorlog bracht. ( Commentaar in The Economist van 2 november) De voormalige koloniale machten hebben de morele plicht om een vredesoplossing uit te werken. Waarom gebeurt er zo weinig om de almaar dieper in ellende wegzakkende Afrikaanse landen economisch op de been te helpen ? In Bosnië kwam de internationale statengemeenschap toch ook tot daden ? Het Afrikaanse continent wordt sinds tientallen jaren verwaarloosd het gaat er slechter dan in alle andere werelddelen. Wie de wereldvrede wil veiligstellen, moet economische nood lenigen en de basis voor een gezondmaking van dit werelddeel aandragen. Al de rest is, in het beste geval, zelfbedrog. ( Uno-secretaris-generaal Boutros Boutros Ghali in Der Spiegel van 4 november) Uit The Independent, 4 november '96.