Ach, zo tussen pot en pint zeggen mijn Rotterdamse collega en ik wel eens tegen elkaar, "waarom doen we niet meer dingen samen ?" Waarom leggen we niet gezamenlijk één spoorverbinding aan met Duitsland. Als we het Nederlandse en het Vlaamse geld bij elkaar leggen, kunnen we een super-de-luxe ondergrondse railverbinding realiseren.
...

Ach, zo tussen pot en pint zeggen mijn Rotterdamse collega en ik wel eens tegen elkaar, "waarom doen we niet meer dingen samen ?" Waarom leggen we niet gezamenlijk één spoorverbinding aan met Duitsland. Als we het Nederlandse en het Vlaamse geld bij elkaar leggen, kunnen we een super-de-luxe ondergrondse railverbinding realiseren. (AGHA-bestuurder Restiau van de Antwerpse haven in Elsevier van 6 april)Nederland is Frankrijk niet. Nederland maakt met Noord-Vlaanderen en het Ruhrgebied deel uit van de eurorandstad, het dichtst bevolkte deel van Europa, bedekt met waaiers van kleine en grote steden. In zo'n gebied zou geen mens op het idee komen een supersnelle trein te ontwikkelen die in anderhalf uur van Amsterdam naar Keulen kan komen. Nederland zou er verstandig aan doen om met Vlaanderen en Nordrhein Westfalen een geïntegreerd spoorwegnet op te zetten. Het probleem is natuurlijk om Nederland, Vlaanderen en Nordrhein Westfalen op één lijn te krijgen. Wij fusioneren eerder met Albanië dan met onze buren. (Columnist Jan Salamons in Nieuwsblad Transport van 11 april)Duivels intelligent.(Der Spiegel over de joint venture tussen Bertelsmann en CLT, Albert Frère, inzake elektronische media, 8 april)De geschiedenis wordt niet langer opgevat als een samenhangend proces waarin een bepaalde ontwikkeling te bespeuren valt. Het verleden geldt als een vreemd gebied waar we ons niet meer mee kunnen vereenzelvigen. Dit veronderstelt namelijk een boven-individueel concept, zoals een gemeenschappelijke religie, natie, staat of beschavingstraditie. Met het wegvallen daarvan tengevolge van de individualisering en fragmentering van de samenleving verdwijnt ook het idee van een samenhangende historische ontwikkeling en dus de mogelijkheid van een zinvol historisch bestaan. (S.W. Couwenberg, publicist en oud-hoogleraar publiekrecht aan de Erasmusuniversiteit in Rotterdam, in NRC Handelsblad van 6 april)Vandaag moet ik rondkomen met 800 mark per maand. Dat geld krijg ik van mijn beide kinderen. (Claudia Schneider, echtgenote van de gewezen miljonair en topmanager Jürgen Schneider, in Focus van 15 april. Vroeger beschikte ze over 60.000 mark maandelijks.)Je moet mensen zien te vinden die hun geld tegen zes procent bij een bank hebben weggezet. Haal ze binnen en doe het beter voor ze. Daarom is geld geen punt. We hebben meer mensen aangenomen en bedrijven overgenomen. We hebben hogere marges. Het gevolg is dat we onszelf financieren. Ondanks de overnames houden we meer cash voor onszelf over. Hoe dat kan ? Dat gebeurt als je een bedrijf re-engineert. Onze methodologie is anders. Iedereen moet presteren. En twintig prioriteiten tegelijk. Niet zeggen : eerst dit, dan dat. Je moet medewerkers aantrekken die het laten gebeuren. (Sam Asseer, directeur van LCI Computer Group, in FEM van 13 april)Expansie kan niet alleen gebaseerd zijn op lage lonen en goedkope grondstoffen. Dan loop je achter je eigen staart. Straks is er weer een landje waar het nog goedkoper kan. Maar voor een paar cent kostenvoordeel ga je geen fabriek verplaatsen. Uiteindelijk gaat het erom dat je voldoende kwaliteit levert, moderne producten en fabrieken hebt, om structurele inbedding te vinden in een land of regio en bij je klanten. Met een sweatshop-mentaliteit bouw je geen business op. (Bert Snijders die vanuit Jakarta de Azië-organisatie van Philips leidt, in De Volkskrant van 12 april)Wat de voorbije veertig jaar in Azië gebeurde, is perfect verklaarbaar. Hetzelfde heeft zich elders voorgedaan en we weten hoe. Daar is geen oosters mysterie mee gemoeid. Westerse ervaringen worden gewoon overgedaan en dat heeft niets te maken met confucianisme. Bovendien gaat het niet om een bedreiging van de volwassen economieën in Europa en Noord-Amerika. Het verbreedt gewoonweg onze economische horizon en biedt ons nieuwe opportuniteiten aan. (Chris Patten, Brits gouverneur van Hongkong, in The Financial Times van 12 april)China behandelen als een militaire bedreiging heeft als effect dat het zich als dusdanig gaat gedragen. De echte uitdaging voor de Amerikaanse belangen is het mercantilisme in Azië. Overheidsgestuurd kapitalisme en protectionisme brengen ernstige schade toe aan de export, de economische groei, de buitenlandse investeringen en de creatie van goedbetaalde jobs in de VS. Erger, mercantilisme ondermijnt de steun van de Amerikaanse publieke opinie voor vrijhandel, versterkt het politiek extremisme en spoort aan tot isolationisme. Zolang Aziatische landen vrij kunnen exporteren en investeren in de open Amerikaanse markt, terwijl ze zichzelf afschermen, zullen theoretische vruchten van de vrijhandel resulteren in het verlies van miljoenen jobs voor Amerika. (Commentaar van Business Week, 15 april)De infiltratie van grote criminele netwerken is verder gevorderd dan men denkt. Niemand ziet ze, omdat niemand ze zoekt. Men zei me dat er geen Columbianen zijn in Frankrijk, maar we hebben ze gevonden. We hebben gesofisticeerde netwerken van Zaïrese bankoplichters blootgelegd. We hebben aangetoond dat het Parijse Chinatown meer dan één miljard (Franse) frank heeft witgewassen. De Italiaanse maffia's plaatsen hier de vruchten van hun witgewassen opbrengsten uit fiscale paradijzen. En toen we in november '94 te maken kregen met de eerste moord op een Russisch zakenman, hadden gelijkaardige aanslagen zich reeds voorgedaan in Brussel, Londen en Berlijn. En als de lijken tevoorschijn komen, mag je zeker zijn dat de Russische maffia al goed ingeplant is en het bijna te laat is om te reageren. (Commissaris René Wack, topman van de Franse Dienst voor Bestrijding van Financiële Criminaliteit, in Le Nouvel Économiste van 1 april)Roger, in Le Soir van 15 april '96.