Een gematigde en beheerste overheidsregulering ( nvdr. zie het dolle-koeiendrama in Groot-Brittannië) kan belangrijk zijn om de toegang tot de wereldmarkt te vrijwaren. Niet alleen om de binnenlandse gebruikers te overtuigen, maar ook de buitenlandse afnemers. Dit principe overstijgt de gewone veiligheidsaspecten naar de consument toe. Zo is behoud van credibiliteit even doorslaggevend voor bijvoorbeeld de financiële diensten. Bankers en makelaars kunnen hun geloofwaardigheid plots verliezen. Zo is het land met de strengste wetgeving ter zake, de VS, ook de grootste financiële magneet vanuit de hele wereld. Grotendeels omdat buitenlandse investeerders de zekerheid hebben dat ze op relatief veilig kunnen spelen.
...

Een gematigde en beheerste overheidsregulering ( nvdr. zie het dolle-koeiendrama in Groot-Brittannië) kan belangrijk zijn om de toegang tot de wereldmarkt te vrijwaren. Niet alleen om de binnenlandse gebruikers te overtuigen, maar ook de buitenlandse afnemers. Dit principe overstijgt de gewone veiligheidsaspecten naar de consument toe. Zo is behoud van credibiliteit even doorslaggevend voor bijvoorbeeld de financiële diensten. Bankers en makelaars kunnen hun geloofwaardigheid plots verliezen. Zo is het land met de strengste wetgeving ter zake, de VS, ook de grootste financiële magneet vanuit de hele wereld. Grotendeels omdat buitenlandse investeerders de zekerheid hebben dat ze op relatief veilig kunnen spelen. (Commentaar van Business Week, 8 april)Zoals wel vaker zijn de gangbare opvattingen over hebberigheid van de bedrijven fout. Als men de curven over de jaren bekijkt, stelt men vast dat : het gedeelte uit de bedrijfswinsten dat naar de werknemers gaat na de Tweede Wereldoorlog opvallend constant is gebleven, terwijl de zuivere bedrijfswinsten eerder aan de lage kant waren. Akkoord, de voorbije jaren was er een opwaartse trend, maar men kwam uit een dal. Economisten voorzien bovendien dat de winsten in '96 zullen dalen en de distributiesector en sommige basisindustrieën zullen daar het sterkst onder lijden. (Columnist Joe Spiers in Fortune van 15 april)Op korte termijn zijn werknemers die een andere job zoeken of die nieuwe vaardigheden moeten leren het slachtoffer van sociale en financiële onzekerheid, wat soms kan resulteren in familiale drama's. Ieder weldenkend persoon wil hen van die last bevrijden. Maar we kunnen dit ontij niet keren. Doen we dit wel, dan verhinderen we de herlocatie van onderbenutte werkkrachten en laten we de verspilling voortbestaan. Er is gewoonweg geen probaat middel om dit "private leed" te neutralizeren. Elkeen van ons had het anders gewenst, maar zonder die korte pijn zullen vele mensen eenvoudigweg niet veranderen. Die arbeidsverspilling zal dan verder blijven woekeren en na één of meer generaties is armoede op nationale schaal het resultaat. (Professor Jensen en researcher Fagan, Harvard Business School, in The Wall Street Journal Europe, 2 april)Als een afstammeling van Schotten was het niet gemakkelijk. Maar ik heb er geen spijt van. ( Steve Forbes over de 30 miljoen dollar die hij spendeerde aan verkiezingsuitgaven, in U.S. News & World Report van 25 maart)De Securities and Exchange Commission ( nvdr. de controle-instantie van de beurs van New York) doet haar best. Maar ik denk dat ze echt niet begrijpt wat er allemaal aan de hand is. De misdaad op Wall Street loopt uit de hand. Vandaag beheren de boeven de gevangenis. Er is geen plaats op de wereld waar je zo snel zoveel geld kan stelen zonder ooit gepakt te worden. (Wall Street-analist Meyer Berman in het artikel "The Return of Insider Trading" in het beleggingsblad Worth van april)We kunnen hen leren een machine te laten draaien. Maar we gaan kapot aan het feit dat we hen moeten leren lezen, rekenen en... denken. (IBM-topman Louis Gerstner over de noodzaak van geschoolde werknemers, geciteerd in Time Magazine van 8 april)Iedereen, behalve de tabakssector, dacht tot voor kort dat nicotine een natuurlijke, onveranderlijke afgeleide was van de tabaksplant. Sinds kort weet het brede publiek dat men het nicotinegehalte kan laten stijgen tot een "bevredigend" niveau. Daarmee zal er een einde komen aan de resem van overwinningen die de tabaksindustrie in de rechtszaal behaalde. Vroeger stelden juryleden een zieke klager voor zijn eigen verantwoordelijkheid. Maar nu zouden ze hem wel eens kunnen beschouwen als het slachtoffer van een cynische industrie die hem doelbewust tot een verslaafde maakte. (Hoofdartikel in The New York Times van 1 april)Europeanen zijn gewend aan compromissen. Dat de EU tot een ongrijpbare mix van supranationale en intergouvernementele elementen is uitgegroeid, wordt niet als een probleem, maar als een oplossing beschouwd. Wat hier plaatsvindt, kan eigenlijk niet, maar ondertussen gebeurt het wel. Katholieken zullen met zulk mysterieus gedachtengoed geen moeite hebben. Protestanten wél. Die cultuurkloof wordt in Europa dan ook langzaam zichtbaar. (Dirk-Jan van Baar in het Nederlandse Intermediair)De Europese leiders trachten met fraaie bezweringen het draagvlak voor Europa te vergroten, maar bereiken het tegendeel, want de Europese burgers begrijpen drommels goed dat ze met een kluitje in het riet worden gestuurd. (...) En waar holle frasen worden gezaaid, zal Euroscepsis worden geoogst. (Frits Bolkestein, voorzitter van de Nederlandse liberale VVD, in De Volkskrant van 3 april)De Europese pogingen om te voldoen aan de convergentiecriteria van Maastricht voor een eenheidsmunt hebben een deflatoir effect. Het is sinds de jaren '30 geleden dat een groep mogendheden het perverse beleid volgt van deflatie in een periode van hoge werkloosheid. Het gevolg hiervan is dat Europa in vergelijking met Azië fors aan groei en concurrentiekracht heeft ingeboet. (...) De sociale vesting Europa maakt geen kans op succes : ze staat alleen voor hoge kosten, lage groei, hoge werkloosheid en economische achteruitgang. Allemaal symptomen van de Britse ziekte tijdens de socialistische periode toen het meer op een vrije markt gerichte Continent veel vlugger groeide dan wij ( nvdr. Groot-Brittannië), maar nu ook van de Duitse ziekte, de Franse ziekte, de Spaanse ziekte, de Europese ziekte... (William Rees-Mogg in The Times, 4 april 1996)Royer in Le Soir van 5 april '96.