Zwaarden snijden altijd langs twee kanten. Een Dacia ook. Enerzijds zorgt het budgetmerk van Renault er in deze tijden van economische droefgeestigheid mede voor dat de Franse constructeur het hoofd boven water houdt, al helpt het partnership met het Japanse Nissan natuurlijk ook wel. Anderzijds is er voor iedere verkochte Dacia ook voor een stuk weer een Renault die geen koper vindt.
...

Zwaarden snijden altijd langs twee kanten. Een Dacia ook. Enerzijds zorgt het budgetmerk van Renault er in deze tijden van economische droefgeestigheid mede voor dat de Franse constructeur het hoofd boven water houdt, al helpt het partnership met het Japanse Nissan natuurlijk ook wel. Anderzijds is er voor iedere verkochte Dacia ook voor een stuk weer een Renault die geen koper vindt. Bekijk het zo: u loopt in de showroom op zoek naar een tweede gezinswagentje en uw oog glijdt over de Renault Clio. Leuk, hip en mooi. Maar dan telt u uw centen en merkt u dat iets verderop een Dacia Sandero staat voor een homp minder. Die is natuurlijk iets minder modern, hip en sexy, maar toch ook niet mis, bovendien gemaakt met onderdelen van dezelfde kwaliteit en vooral veel goedkoper. En de twijfel kan alleen maar groter worden voor wie gaat shoppen in het segment van de bestelwagentjes voor particulieren of bestelbreaks, zoals de Renault Kangoo, Peugeot Partner of Citroën Berlingo. Met de nieuwe Dokker, een auto van dat type, solt Dacia andermaal met de gangbare prijzen. Akkoord, een Dacia komt zonder franje. Hij is eerder rudimentair uitgerust. Maar voorts is er niets verkeerd met deze auto. Hij rijdt en voelt perfect aan als de Renault Kangoo. Bovendien spant Dacia zich sinds de Duster (de zeer populaire SUV) en de Lodgy (de monovolume van het merk) in om zijn modellen wat beter uit te rusten. We merkten het meteen achter het stuur van de Dokker: een dashboard dat niet meer uit de toon valt, maar eigentijds oogt. De knopjes van de ruitenheffers zitten nu in de deuren - in vroegere modellen, zoals de MPV, zaten ze centraal onder de boordplank om bekabeling te besparen. Kortom, we voelden ons niet zo uitgesproken meer in een 'budgetwereld' . Uitgenomen toen we iets in de koffer wilden gooien: achteraan zit een dubbele klapdeur in de plaats van een achterklep. Uiteraard was dat een keuze 'voor de goedkoop', maar niet de beste. Esthetisch is het minder geslaagd omdat het meer aan een bestelwagen doet denken. Maar de verticale stijl tussen de twee deuren is vooral hinderlijk voor het zicht door de achteruitkijkspiegel. De versie die we aanraden, is uiteraard de 1.5 dCi van 90 pk. Niet alleen omdat we de kleine dieselmotor al lang kennen, ook omdat Renault beslist heeft de uitstekende benzinemotor 1.2 TCE niet aan te bieden in de Dokker en benzinerijders automatisch moeten terugvallen op de minder interessante 1.6. JO BOSSUYT